Conscious

Η ζωή χαμογελά με ειρωνεία

Σαρκάζει το λάθος
Ο έπαινος είναι 

μια εφεδρική ανόητη ιστορία 

πένθους

Ένα χαμόγελο στο ημίφως 

που ποθεί
Κατάρα κι αντοχή ακόμα
Λίγα χρόνια υπομονή 

δεν προδίδουν αντίσταση

ίσα να -

Να φτάσεις κει 
κει που γεννητούρια 
κει που απόθανες
κει που ανάστα
Ένα κοτέτσι κόσμος εισπνέει 

ακόμα
μες από εικόνες 

που δεν σε αφήνουν
Τρέχεις τόσο αργά
απατάς νύχτα 

και την πεμπτουσία της
Όταν έδωσες 

αριστερά και δεξιά την ανοχή
που στόλισες 

με επιμέλεια από παιδί
Σε μια γωνιά αναμονής 

και δήθεν αγάπης 

πληρώθηκες
με τον μισθό 

του πιο εν εξελίξει ανθρώπου 

στο δω δα
-Ήταν η αρχή η μήπως το τέλος;