Ντραμίδι

Ο λόγος μπερδεύει τη μνήμη

ωσαν πλάνισμα ξύλου
Ο φόβος είναι το σκιαγράφημα 

των παλμών της καρδιάς
για κάτι που δεν το επινοείς
δεν το ελέγχεις
και βρωμάει απαίσια
Σιωπή ντυμένη 

με μπρατσάκια θαλάσσης

περιβολή μπόζου
στο μπούστο της χίμαιρας 

και της κακίας εξολοθρεύει 
την ευαίσθηση των ανθρώπων
Αναρωτιέμαι τα πρωινά
για πόσο αυτή η τόσο 

περιθωριοποιημένη κατάντια

θα στύβει σαν βρεγμένο ρούχο 

τον νου των όντων
Κατάρες
αρρώστιες
θάνατοι
Συνοδευόμενα μ΄ ευχολόγιο
που ομοιάζει με θεϊκή σπρωξιά
σε χώρο ψυχοπαθολογικής ταφής 

του καθενός
Ο θάνατος είναι δίκαιος
ακόμα και γι' αυτούς
που άθελά τους 

σε αφυπνίζουν με θάνατο
Φαντάζομαι 

μια πτυχή μεταξένιου υφάσματος
να διαπερνά τους κροτάφους 

σαν ξυράφι
είναι η εικόνα της κάθαρσης
από τη λέρα 

του προηγούμενου ποίματος
Φαντάσου της γης τον θανατά

το φινάλε των homo δεινοσαύρων
σ' ένα στιγμιαίο κατακλυσμό 

από βροχή και πάγο
από ανάγκη κι ευχολόγιο
Μια τσίχλα 

κολλημένη κάτω απ' το θρανίο
Πρωινά ξυπνήματα
κουρδισμένα σε διαπασών σκλαβιάς
Παράταιρος εσωτερισμός 

στο ΚΤΕΛ της γραμμής
Ανθρώπων έργα
Μα δεν είναι αρκετά να νικήσουν
το σαρκοβόρο πνεύμα τι 
-Δώρο επιγνώσεως ο θάνατος του γω

χαμένα όλα από χθες