Ασθενώς μόνο

Έφυγα από εκεί μέσα και γλίτωσα από τον πλήρη αφανισμό

Κι ήρθα εδώ
Ενώπιον του ειδωλίου της σίγουρης αφυδατωμένης πορείας
προς το σκατένιο λάθος

-Γιατρέ θα ζήσουν όλοι αυτοί που φοράνε ακόμα πάμπερς
και διαστέλλονται στο σαλόνι ωσάν καρούμπαλο ἐν τῇ γενέσει;

-Περίμενα αυτή την απάντηση:
-Αφροδισιακός χορός με ροδοπέταλα κυκλώνει 

σαν καπνός τα κορμιά τους που κρέμονται σε πλαστικά μάνταλα
χαμογελαστά ν' αυτοκτονούν για ένα πείσμα που δεν ξεπέρασαν
-Δε την πήρα

Αλλά συμπλήρωσε -
-Σχώρα τους φορέβα για να ξεμπερδέψεις 

με τις θάλασσες που σε πνίγουν
τους ήλιους που σε καίνε και το χώμα που θα σε σκεπάσει

Σχώρα το βαμμένο με ασβέστη πρόσωπο της καριόλας
με το σάπιο μήλο της Εύας στον χαμηλοτάβανο νου της
-Αστραπιαίος σκέφτηκα κι απάντησα ένδον

-Είμαι υποχείριο της βροχής και των συμπληγάδων 

του κοινωνικού κι επαγγελματικού μου ιστού

και κλέβω την απέραντων εμορφιά 

απ' το κορίτσι του ψυχιατρείου με το ροζ ζακετάκι
που ζητάει με το πιο απέθαντο χαμόγελο της ζωής ένα τσιγάρο

-Είναι τόσο έμορφοι οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ κει μέσα

μ΄ αφού -

εμείς θα παραμείνουμε κακάσχημοι κι αγύρτες
ζώντας στη παραλογική της φωτγιάς
μέσα σ' αεροπλάνα κατειλημμένα από γυμνούς αεροπειρατές

συνεχίζοντας να φωνάζουμε  

- ΕΓΏ θα σώσω το σύμπαν με κοστούμι εβανζέ
κουραδοκόφτη λαικής 

κινέζικο νυχοκόπτη
και λακ για δυνατό φιξάρισμα στα λαδωμένα μου μαλλιά -
Φεύγοντας μου ήρθε η εικόνα που με σκότωσε εσαεί

-Έχεις 10 λεπτά να μου δώσεις να πάρω μια κόκα κόλα;

-Και βέβαια έχω αγόρι μου
Τι είναι 10 γαμημένα λεπτάκια μπρος στην δική σου ανάγκη
να βρεις τη χαμένη πόλη που ψάχνεις από μικρός 

μακριά από γνωστικούς φιλόδοξους τρομπονίστες 

της ξεκούρδιστης ζωής

-Δε λυπάμαι που δεν μπορώ να κάνω θάματα
-Κατέχεις ήδη τη δύναμη να λυτρωθείς απ΄ τη πλέμπα κει όξω
-Να σε βυθίσω πιο πολύ στην ψυχασθένεια θα ΄θελα 

να σ' εκμεταλλευτώ
να σε ρωτήσω αργά η γρήγορα τι βλέπεις 

τι συναντάς στα ταξίδια σου
με ποιόν μιλάς 

για να μπορέσω να σε προφτάσω όσο πιο γρήγορα μπορώ

-Ξέρω ανθρώπους καλωδιωμένους
με χίλια σκατολοίδια καρφωμένα πάνω στ΄ ασήμαντο σώμα 
Άλλους που πήδηξαν με τσαμπουκά 

τη μάντρα της αποκαρδιωτικής τους πλευράς
και βρέθηκαν να τρέμουν κάτω από μια κουβέρτα
Άλλους που έχουν κληρονομικό χάρισμα
κι αγαπούν θεό περισσότερο από εαυτόν
από τότε που κάτι ευλόγησε ον με μοίρα καταραμένη

και κάποιους που ξέχασαν να παρκάρουν το κουφάρι τους
δίπλα στον νου τους με διαφορά δευτερολέπτων 

και πνίγηκαν στο σάλιο τους

-Είμαστε έτοιμοι λοιπόν να συγχωρέσουμε μεγαλοπρεπώς 

τα λάθη των εαυτών μας γιατρέ;-

Άσυλο στους εργένηδες και τις παρακατιανές του δρόμου
που χάραξε με το νύχι του μικρού δαχτύλου ο καλουπατζής 

που καμιά τύχη 

δεν τον έκανε πλούσιο αποδέκτη επουράνιων νευμάτων
για σωτηρία κι απεραντοσύνη 

στον κόσμο των ψυχικά διαταραγμένων

-Πόση εμορφιά θεέ 

Εμορφιά που φοβάσαι 

κι αγαπώ