Ίαμα

Ας ερωτευθούμε ξανά μανά 

την αύρα των σκιών μας 
μες σε κοπάδια ανθρώπων 

με τα ίδια χαρακτηριστικά 
τον ίδιο τρόπο καταλογισμού 
Μόνο τα κορμιά να ξεμακραίνουν 
απ' την κόγχη του ματιού 

για ολίγα δεύτερα σε ρολόγι
κι ύστερον οι αυλαίες έτοιμα να πέσουν

Όπως κι αν ονομάσεις τ΄ αποτέλεσμα 

θα σε φιλήσει ξανά με χείλος συρματάκι
Η επαφή που κοστίζει 
το άγγιγμα που μελαγχολεί 
οι λέξεις που τρέχουν να σε προλάβουν 
κι η άμορφη μάζα επικίνδυνων ελιγμών 
πάνω σε σιδηροδρόμου ράγες που είναι -
Ο έρωτας κι ο καπνός σβησμένου τσιγάρου 

σε τασάκι που πετιέται μ' οργή και στόχο 
το κασίδη της συντροφικότητας 
Περισσεύουν δύο λόγια ακόμα να σου πω 

για αντίο κλεισμένα σε γυάλινο φιαλίδιο 
που δε θα ταξιδέψει μεσοπέλαγα 
δε θα ναυαγήσει σε ξερονήσι απολογισμού
Αν η σοφή ρήση 
σε κάνει πιο ασφαλή πνεύμα τι κι άρνησης 
κράτα και για μένα μια συλλαβή 
να στη ζητήσω όταν νιώσω άδειος
-Πέρασες κι άγγιξες 
ότι απ' τους κάδους των ζωών μας 

μάζευα χρόνια 

κι αν μετανιώνεις άνευ φωνής 

ξέρεις ότι σ΄ ακούω