Ψυχικός κώλος

Η Ζωζώ ομοιάζει 

μ' ένα τεράστιο σκατένιο περίσσεμα 
στον ονειρισμό του άλλοθι της
κι ανήκει στους αρμούς του -θέλω της
και των εικονικών υποσχέσεων μας
Περπατά σε πλακόστρωτα
που ψυχαναγκαστικά μισεί να πατά
Κρύβεται σε κοφίνια ζεστά
Μιλά με τη γλώσσα των δέντρων
κι όταν τ΄ αγκαλιάζει
νιώθει το ανόμημα
πάνω σε υπάρξεις όταν περπατά
γκρεμίζοντας με τις σόλες της
ότι χτίζεται από ένστικτο
Αφού του ισχυρού ο νόμος 

δεν πηγάζει απ΄ τα κότσια
αλλά απ'  της ακμής την παιδεία

και της σύγχρονης δημοκρατίας
των 80 τρις ετών έλλειψης χρόνου
Ο φαρισαϊσμός συνωμοτεί 

με τους εν ζωήν που ζητάνε 

αξίες μαργαριτάρια σε κόλπους εστίες 

χλωροφορμισμένων αγέννητων παιδιών
Ζητάνε
Ζητάνε το απόλυτο 

Το εξιδανικευμένο το τέλειο 

Χωρίς υπόβαθρο χωρίς εμπιστοσύνη

Λες κι η εμορφιά αθωώνει τον καθένα 

απ' τα χρέη του απέναντι σ΄ αυτό
που οι αψυχίατροι αποκαλούν
-Ανεξήγητη θεία χάρη του υποσυνείδητου"
Ένα τεράστιο αιδοιοφαλλικό σύμβολο
κατοικεί μέσα στο μυαλό τους
Κι είναι το μόνο υποκατάστατο που ΄χουν
απέναντι στον αγώνα τους
για να εξοικονομήσουν μερτικό αγάπης
-Πούλα με αγνέ μου έρωτα
στο σκλαβοπάζαρο της τηλεθέασης σου
Νιώσε γερασμένος πρίγκηψ
πάνω σε κρεβάτι σπασμένο

Φύλαξε μου μια ευχή στην κολότσεπη σου
να μην κρυώνω τα κωλοκαίρια
Κέρδισε με
Με ξεσιγουργιά και ταξύδια ψυχήζ
πνιγμένα σ' αλκοόλι κι εν πέλαγο κραυγών
Θύμισε μου συμβολισμούς ξενιτιές στεριές
ακούρδιστα πεσίματα ματώματα 

αγάπες λιμάνια παρηγοριές χάδια
Θύμισε μου να μην μη με ξεχάσω"