Νταμαρούπολη

Μικρό παιδί

Κακάδια γόνατα 
Ήσουν όμορφη 

Ακατοίκητο οικόπεδο

Καρδία πεντάχρονου

-Θυμάμαι
Δε σε κέρδισα ποτέ
Ξεπλεγμένες ρόδες 

Καροτσάκια 

Πάνω σε ξύλινο Σταυρό
Σου έδινα ονόματα

Κύλισμα 

Άσφαλτη αφή 
Διαφορετικότητα βαπτίζεται
Ραντεβού κάθε απόγεμα
Πειθαρχημένα μεσημέρια 

Παιδικής χαράς μου ψιτ
Ήμουν το κωλόπαιδο σου 

Θυμάσαι;
Χλεύη και ξυποληταρία
Μου έκαιγες τις πατούσες
Εσένα σ' άγγιζα 

Δεν ήσουν φραγκοσυκιά 

Φράχτης συρματένιος
Διχάλα κλεμμένη 

Τα δόντια πριονιού
Συ κι γώ
Μου έκλεψες
Μ' έζησες  

Η πρώτη θέση σ' άλλον
Ηλικίες συν πλην

Δυνατά πόδια 
-Δε με νοιάζει πια
Ακόμα σε ζητώ 

Σε ζω στα δύσκολα
Ένδον δω
Η μυρωδιά σου
Κείθε

Φουγάρου μνήμη
Εις απάνω γειτονία
Ανηφόρα 

-ανεκτίμητη