Υφέρπω

 

-Ναι

-Ομιλώ για τις ταριχευμένες στιγμές που ομοιάζουν 

μουσικές παράλληλες ευνουχιστικές θεραπευτικά βαρετές

πατημένες μπανάνες κι ουδείς δεν είναι σωριασμένα κάτω
-Γιατί το κάνεις;
Γιατί το εξής ρώτησα τον ρουφιάνο ένδον: 

-Τόση καταθλιπτική μοναξιά πότε και πως ξοδεδιαχειρίζεται;
-Μου απάντησε 

-Φτάνεις κοντεύεις να το διαμορφώσεις ωσάν 

αφοδεύεις με φόβο Ιουδαίων 

κρέμεσαι από σχοινάκι βαμπάκι και το ξέρεις 

αφού δε θέλεις να διαβάσεις άλλο λυρικές μαλακίες 

δεν θέλεις τίποτα μ΄ αφού δε σε γιατρεύουν
Ξέρεις πως το εγώ είναι και το πρόβλημα κι η λύση
-Τι κάνεις σ΄ αυτή την περίπτωση τον ξαναρώτησα;
-Κερδίζεις χάνοντας μου είπε να σας πω
-Οι Άνθρωποι
είναι υπεραστικές μολυβιές στο θρανίο της ζώου μπίζνας
διατί γεννιούνται μαζί με το μπιρ παρά Εν 
Αυτό που κάθεται και ξύνει πλατούλα 
αδιαφορώντας για την πεμπτουσία εν δίκην σου αγώνα 
να δικαιωθείς απέναντι στ΄ αλλόκοτο και τα τερερέμ προσδόκια 
τα γεμίσματα στα σχόλια κρατώντας ένα ποτήρι λικεράκι 
στο κοσμικό πάρτι του δήθεν φίλου
-Μιλάς -τι λες;
-Λέω πως δεν διαχωρίζεται η διαφωνία σε ισόρροπανισόρροπη
Ανέραστος - ανέραστη έννοιες τσαλακωμένες
εκφάνσεις στο τι ξέρω -τι θα πράξω κι ανάμεσα ένα ειμί 

αντίθετα βαλλόμενο στη λογική των
Κουτορνίθια είναι τα προστατευμένα μέλη απ' ένα κοκοράκι 
που ξέρει να σου σπάει τον τσαμπουκά στις 6 π.μ. και να πηδάει 

για δευτερόλεπτα μέχρι να μάθουμε αν η κότα έκανε το αυγό 
Πνιγμός
Τελεσιδικίες σε φωτεινό μαρκίζας ονοματεπώνυμο

-τι γράφει ρε μαλάκα κει πάνω;
Ω ναι! 
Αυτή η μαρκίζα στο λατρεμένο βουνό γράφει -θα πετύχεις 
-θα σωθείς 
-θα νικήσεις έριδες και το σκουληκοφάγωμα σου
-Κι εγώ ο βλαξ αναρωτιέμαι το πότε
Μια ζωή δε φτάνει  
Δύο είναι λίγες 
άπειρες είναι το διηνεκές της μεταφυσικής  σαρκοφάγου ελπίδας

-Ναι 

-Αυτή η αποξένωση 

στο ελπιδοφόρα χεσμένο εγώ  μας κάνει ξερόλες μωρό μου
κι αυτή η πραότης 

που ζει μες την ύλη είναι αγχολυτικό μετερίζι των πολλών δε

Αποτσίγαρα ταξύδια γυναικίλα σκαταχρήσεις εμφιαλωμένα 

Να μην θέλεις ενώ πρέπει κι η κουραδομηχανή σου να ζει 

να βασιλεύει ξέροντας δήθεν την λύση μα δεν θέλεις ν' αλλάξεις 

δεν θέλεις να πονέσεις 

δεν θέλεις να τρελαθείς στο ημιτελές απαύγασμα σου
Είναι πλεονέκτημα των σοβαρά ισορροπημένων μ΄ άποψη οπή
Μειονέκτημα αυτών που επιζητούν πρωκτροπή 
Στους υπόλοιπους μένουν τα ψίχουλα των ερωτήσεων 
γι΄ αναπάντητα ρωτήματα που προσδιορίζουν 

την εφόρου ζωής στόφα τους στο -τι είμαι 
-Γυρνάς αργά τα βράδια 
ερωτεύεσαι λάθος ανθρώπους 
τρέχεις ευθυνόφοβα σ΄ υπαίθρια μπουρδέλα 
κι αναρωτιέσαι ελάχιστα στον χρόνο που αναλογεί στο 24/7/365
-Ωραία 
Παίρνεις αυτό που σου αξίζει
Κόκκινο
Κόκκινο αίμα 
Κόκκινο φόρεμα 
Κόκκινο μάτι
-Βολέψου Φίρους -βολέψου
Δύο δρόμοι όχι τρεις
Η αυτοπροσδιορίζεσαι αυτοκαταστροφικά μες το κουφάρι σου 
η βολεύεσαι χωμένος κάτω από το υπερδύναμο κόκκινο φόρεμα της
-Μαγεία το μεσοβέζικο τους
Θα πάρω κουρτίνα No0
Αβγατισμένα υποκατάστατα
-Που με πάει αυτό το λερωμένο μυαλό;
-Θέλω να ξέρω μωρό μου
-Θέλω να ξέρεις μωρό μου
Θέλουμε ν' αντικαταστήσουμε τις συντροφικές μας ονειρώξεις 
με μια ροζ πιπίλα με γεύση ιππότη κι ένα μπιμπερό γιομάτο τσίπουρο
-Σ' αποκαλούν εκαυλωμένη  κι αυτοπροσδιορίζομαι ως υπέροχο λάθος
όχι γι' αυτούς που αγκαλιάζουν με θωπευτική ικανότητα 
παρά για τους μικροσκοπικούς φασίστες που ΄χω μέσα στον νου μου 
Αυτοί οι αυταπόδεικτα καλοπροαίρετοι φονιάδες με μαγεύουν έτσι
-Γυναίκα
-Τι ν' απαξιώσεις ρε μπομπ μάστορα
-Απ΄ το μουνί βγαίνεις και το μουνί θηρεύεις ειδικά κι επιστάμενα 

όταν η τεστοστερόνη έχει πάρει βαλίτσα και laptop μαζί της 

κι έχει πάει μόνιμες διακοπές στου κώλου την Βραζιλία σου

-Τι απειροτέλεια ισορροπία ρε φίλε
-Φαντάσου μια ζωή χωρίς γυμνή έμπνευση
χωρίς να μπορείς να περπατάς πάνω σ΄ εξιδανικευμένη booryline 
Φαντάσου την υπέρμετρη δυστυχία που θα θρονιαζόταν 

στις εφήμερες ζωές μας δίχως ζάχαρο μουνί
-Όλα είναι μουνί 
Ο ελπιδοφόρος προορισμός είναι να βγούμε 
να βρούμε 
να μπούμε 
και να ξαναβγούμε απ' αυτό
Ψυχές και placebo
-Πες το αλλιώς
-Ζωές γιατρεμένες από θηλυκά ψυχοφάρμακα
Έννοιες
Παραπατάει η βαθύτερη παράνοια 

στο ρηχότερο αντιφατικό σκαλοπάτι του -έτσι
Το -έτσι είναι ότι μας καλύπτει ότι συμπορεύεται με το -είναι
-Μένεις να το τοποθετήσουμε σε μαύρο κυτίο ορθοπαραλογισμού  
και να ζήσουμε -κάπως έτσι";
Πεθαίνουν όλοι όσοι -
Ανήκουν σε μια αγκαλιά που δεν τους φτάνει 
γι΄ αυτό ο θάνατας του εγώ είναι δεδομένος κι ισάκις
-Καλύτερα συμβαίνει να έχεις η να μην έχεις επειδή το ΄δωσες;
-Πως νιώθεις επειδή το μετάνιωσες 
λες και χωράει μια υποσυνείδητη απάντηση εδώ 

η να πάω για ψάρεμα με τον Θανάση;
-Απαντήσεις
-Καλύτερα άστοχες ακαταλαβίστικες παπαριές παρά 

ευνουχιστικές διαπαιδαγωγικού χαρακτήρος στερητικές απαντήσεις
-Τι είπαμε μωρό μου;
Ημείς δεν θα δίνουμε απαντήσεις σ' αόρατες ερωτήσεις 
Δε θα ξεχάσουμε ποτέ διατί περνάμε αυτήν τη στενωπό 
με μαγκιά κι επηρμένη αμοιβαία καλοσύνη
-Κατά βάθος ναι ήμασταν καλά ανθρώπινα δείγματα 
και τώρα δα τ΄ αξιοποιούμε με πειραματικές τεχνικές 

δίχως να πιάνει τόπο πανταχόθεν
Κούραση - Ο πιο όμορφος πνιγμός 

είναι αυτός που δεν έχει ηθικομαλακισμένες προεκτάσεις
Το ξέρουν αυτοί π΄ ανοιγοκλείνουν την τεράστια οπή του νου τους 
χωρίς διά της πλαγίας να λένε αλήθειες

Θυμός
-Ναι 

-Μου το είπα στην πρώτη μου συνάντηση με το Ροτζεριανό κορίτσι 
με το συμπονετικό βλέμμα απ' τα αποκαΐδια της
Γιατί το παράδοξο είναι μικρό μπρος το κακό των γραπτών μου 
Γιατί η αντίφαση είναι μια ανύπαρκτη φαντασιακή κοφτερή λεπίδα 
στ΄ αόρατα χέρια του φόνου σου 
Του φόνου αυτού που ο θυμός κι η οργή τον προσδιορίζει εμμονικά 
Τον κάνουν ένα ψυχαναγκαστικό ανθρωπάκι που όλοι τ΄ αγαπάνε 
μα δεν ξέρουν τι ακριβώς αγαπάν
-Γιατί να πάψω να οργίζομαι 
γιατί να γλύφω μ' άσπρο γαντάκι υπηρέτη τον αφανισμό των νεκρών 
γιατί να μην κλείνω τ΄ αυτιά 
όταν δεν πιστεύει ο ηθικόπληκτος ερειπωμένος μέσος ρήτορ ξερόλ
πως δεν κάμω πράξη τα όσα γράφω δω μέσα;
-Γιατί να μην χαμογελάω με συμπάθεια σ' όμοιους 
που τα λένε με καΐλα και θυμό μέσ'  από τα πουργατόρια τους
-Γιατί να μη κάνω φίλους ενωτικούς στον θυμό και την οργή μας 
για το καλουκάκου κάρμα μιας γαμημένης εποικοδόμησης  μόνο
-Είμαι θυμωμένος μωρό μου 
-Πάντα θα είμαι 
-Πάντα θα ξέρω γιατί 
-Πάντα θα σε ψάχνω μέσ΄ απ' την οργή και τον θυμό 
-Πάντα θα στο ενθυμίζω εις τέλος ψιθύρου