Σιωπηλή Καραβία

Άκου Μαρία
Τον θόρυβο
της όμορφα πνιγμένης σου στα ρηχά
αλληλεπίδρασης των ανθρώπων μας

Είναι η μέγαιρα
των κλεμμένων ψυχών π΄ αγκομαχούν
ίσα για να νιώσουν
την φρέσκια ελπίς στο πετσί τους

Είν΄ τ΄ άγνωστο που μόνο εις ακούγεται
Τ΄ αόρατο που εξιδανικεύεται
στ΄ απορριμματοφόρο του νου που ψάχνει
έμορφους πράσινους κάδους λιβάδια ρήματα

Είναι η παιδικότητα της ηλικίας που δεν απαντάται

όταν η μορφή την παλεύει με την βαρετή βαρύτητα

Το σπάνιο είναι ταπεινό
στο σκοτάδι των δρόμων των χωριών
Ξετυλίγεται σαν περιτύλιγμα καραμέλας o-mamy
όταν η πιο επικίνδυνη πόρτα
των απόκοσμων φόβων έχει ανοίξει
και πρέπει να μπεις
εκεί που στερεύει η ομορφιά ανθρώπων και μη

Εκεί που το σώμα τους
παραδίδεται σε χέρια υποψήφιων θηρευτών και μη
που ποθούν το φαίνεσθαι και μη

Η αλήθεια είναι μια
λέγεται με χείλιους τρόπους από στόματα
που επιμένουν να ζουν ως θύματα στομάτων

Αν όλα ξεκινούσαν χωρίς κανόνες
αν η μοναρχία της εξουσίας των ολίγων
τα προνόμια των πολλών μικρών ζωντανών θεών
μετουσιώνονταν σ΄ απαρχή πιστή σ΄ επέκεινα
Αν το θάρρος να γεννιέμαι κι αποθνήσκω 

κάθε μέρα δω δα σταματούσε να τρώγει ωσάν σκώληξ
το γεωμετρικό σχήμα των εν καλώ και μη κουφαριών 
Αν οι ευθύνες του να είσαι
για να σ΄ αγαπούν γι΄ αυτό που δεν είσαι
όταν θέλεις και μπορείς
να δώσεις το μέγιστο της αληθείας σου εις άλλο
Αν
Ανάγκες

Διαβόητα κλικ που ξέρεις η όχι
πως θ΄ ακούσεις από χαλασμένα στόματα
και θα πας παρακάτω
Θα μιλήσεις
θα μοιράσεις χωρίς να αποδείξεις
θα νιώσεις πως υπάρχουν κι άλλοι σαν κι εσένα
που δεν πιστεύουν μόνο εις λαγνεία σωμάτων
μα και σε μη αριθμημένη διύλιση ψυχής
είτε με μορφή ενέργειας
είτε με υπερκορεσμό βάθους και κενού νου

προστατευτισμό και θηλυκό της νόημα
άγνωστες λέξεις
αγάπες
έννοιες κι ασύλληπτη προσπάθεια να πείσεις εαυτόν
πως έτσι είναι
για χάρη της αλλόκοτης δυσαρμονίας όντων

δες -

-τι αξίζει και λεγόμαστε ουδέν 

-τι έχουμε καταφέρει εις τίποτις 
παρά  ν΄ απορροφούμε κραδασμούς  

και βρακολάστιχη ενέργεια απ΄ άλλους 

-Σ΄ έχω στον νου μου ωσάν μη άλαλο
με μια πόσιμη υποβοηθητική ελλειμματικότητα
που είναι αρκετή να με κάνει να λέγω
-αυτό είναι το αποτέλεσμα του δικού μου αντέχω

-σχώρα με