Ορρωδία (παρτσάς #2)

Όπου κι αν γυρίσω κεφαλή θωρώ ζωές να ξορκίζουν 

έναν νάρκισσο θάνατο πιστεύοντας σε πλαστά σύμβολα αθανασίας

Ο παράς είναι δρόμος προς την απώλεια του νοήματος πως η ευχή
- πρώτα η υγεία είναι ένα κολάσιμο είδος υποκριτικής αμνησίας

Η καθαίρεση των κάκιστων φίλων είναι άσφαλτος γιομάτη 

από αφαιρετικές ξεσαβουρώματος εις τον βωμό του αλλά(ζω)

Να υπηρετήσεις τον θεό είναι ανεύρετο μονοπάτι κατευθυνόμενου 

γήινου ψεύδους να εξυμνήσεις τη γυναίκα είναι εφήμερο ξέφωτο

για μια επινοημένη ελπίδα που ξεφουσκώνει ωσάν σαμπρέλα
μες από αριθμημένα γαμήσια κι αυτό που απομένει είναι 

ένας αδύναμος εαυτός βρομισμένος με άγνοια μέσα 

στην ταπεινά ξύλινη σκάφη της γιαγιάς να κάμει μακροβούτια

Είναι μια εξίσωση ζωής αυτά
Είναι καθοδηγούμενο σκλαβοπάζαρο

Όχι το πρωί της αποστροφής των ματιών στο δρόμο μα εντός 

της νυχτερινής ησυχίας όταν ακούγονται μόνο βουητά μες το κρανίο
τα κατανοώ τόσο δυνατά που με κάνουν να μην μιλώ μήτε να σκεφτώ

Αργά μεγαλώνει μέσα μια τρύπα δοχείο που θέλει να επικοινωνήσει 

με το σύμπαν της πηγής οι φόβοι ξερνάν ανάγκες κι αυτές 

σε παίρνουν αγκαλιά σαν μικρό ανήσυχο βρέφος σ΄ ορίζουν αγωγό
μ΄ αυτό που αιωρείται τόσα χρόνια προς τα μέσα
Η θεϊκή του χάους προσέγγιση γιάνει και γαληνεύει φωνές
σ΄ εφοδιάζει μ΄ αταραξία κι ενέργεια που νιώθεις να μπαίνει 
ξεπερνώντας όρια πίστης και φαντασίας όταν κάτι υπάρχει κει έξω 

που΄ ναι όμοιο μ΄ αυτό που δεν ανοίγει με δάκρυ 

Σε κάνει να σκοτώνεις τις ανθρώπινες συστολές επιλέγοντας αυτό
το ωμά  διορατικό ακριβό παιχνίδι αυτοβοήθειας λυτρωτίκ  σωτηρί

με τη ζωΖώ και το θανατικό του εγώ

Είν΄αυτό που΄ρχεται σαν εικόνα μες από βιβλία που δε διάβασες ποτέ
και σε μορφώνει μη στρεβλά και παράξενα

- Τούτο έχω να λέγω
-Οδεύουμε προς το ξέφωτο της ελεύθερης ατομικής ανταμοιβής 

λες κι ο θάνατος ανταμοιβή μα φοβάμαι πως όλα θα πάνε καλά

ενώνοντας το μοναδικό με τ΄ ασήμαντο κι είναι δρόμος δαύτο

Είναι ένας απ' τους πολλούς που επινοεί ο νους όταν ερίζει θεραπεία 

σπάζοντας εκλογικευμένα όρια 

-Υπονοώ πως το ψεύτικο "όλα καλά" όταν ρωτούν πως είσαι

θ΄ αλλάξει σε "επιτέλους - είμαι

-Μέχρι τότε θα υπομείνω και θα απωθώ  έρωτα και θάνατο
εισπνέοντας την άσχημη αναπνοή της ψυχής
-Θα θελήσω να κρυφτώ μες σε σοφά έντερα που νοσούν χρόνια
μ΄ αντιβιώσεις πόθου κι εμμονών θ΄ αποπειραθώ να ξεφύγω

απ΄ την ξυραφένια λαίλαπα του νου ξέροντας πως δε θα το καταφέρω 

μ΄ αλκοόλ θεατρικές συμπεριφορές και φροϋδικά γαμήσια
αφού είμαι ένας ρατσιστικά δακτυλοδεικτούμενος νάνος μέσα του

-Το ξέρεις και πίστεψε το
Δε νικιέται εύκολα ο νους και το κάτι παραπάνω του για τον έλεγχο 

του φόβου και την εναρμόνιση με το σύμπαντο -μα νικιέται
-Τόσες εγωκεντρικές ζωές μετά δεν έχω καταφέρει πολλά

-Ένα μόνο με χαροποιεί
-Φοβήθηκα νωρίς κι αυτοί που φοβούνται νωρίς ξεμπερδεύουν 

νοθεύοντας την απιστία τους μ΄ αυτό που άρχεται

Έτη να ζούμε ισχνά κι απόλυτα θεραπευτικά κάτω από υποδείξεις 

επιστημονικές μαλωμένοι με τους γήινους θεούς και τα καταναλωτικά 

σύμβολα της πίστης  χωρίς νανοχιλιοστά νίκης του ενόχου νου

Η διαφορά είναι πως αυτός θα΄ ναι ο δικαστής ο -Γιοράνα" αμερικλανιστί
που θα αθωώσει όσους αντέξουν ετότες

Θα΄χει πλάκα και πόνο για τους πραγματικά homo fighters του εαυτού τους

Τι συντελείται μη ρωτάς θα το νιώσεις εν καιρό Θα το ζήσουν ακόμα  

κι αυτοί που τώρα σ΄ αποκαλούν μίζερο και προβληματικά  ψυχογδαρμένο

Καταθλιπτικό σκουπίδι π΄ανήκεις σε κλαμπ και τους πρήζεις τον Σώτο έρωτα
με αμπελοφιλοσοφημένες διεισδύσεις

Ποιος νομίζει πως γλιτώσαμε απ΄τη σφαγή των δίδυμων εγωπληγωμένων αγγέλων;
Γιατί τα τινά είναι δύο;
-Xριστοί πλέον δεν κατασκευάζονται μήτε Μαγδαληνές
Το ζητούμενο είναι να βρει ο ένας τον άλλον με παρότρυνση σοφία κι έμπνευση
για να παραχθεί μαθηματικός έρως αφυλάκιστη κοινωνία έννοιας 

και δημοκρατικός ασταύρωτος σεβασμός για χάρη αυτού που είμαστε πλασμένοι 

να κάνουμε με τον δύσκολο τρόπο
Να συνυπάρχουμε και να θυσιαζόμαστε διά το ξεχασμένο -Eμείς

-Vice versa εν ολίγης στο βασίλειο της άδικης αντιπαλότητας σε βάρος 

μιας καρατομημένης γυναικείας φύσης αν και πέρα από εγκληματίες στρατηλάτες

και υποτακτικές βασίλισσες νομίζω πως αυτοί που θα επικεντρωθούν υπέρ 

της απιστίας τους θ΄ αποθάνουν λεύτεροι και καθάριοι

από  παγκοσμιοποιημένες χρηματοσπέκουλες του κερατά
-Ας μη χολοσκάνε οι υπόλοιποι που δεν είναι αναγκασμένοι να το πράξουν ακόμα
Yπάρχει μέδουλο απαίδευτο μες το καθείς κι ωσάν πεινασμένη άρκτος θα ξυπνήσει

Ορίζεται συστηνόμενη ως -Συνειδητότης κι αυτή θα ζητά νέμεση κι απονομή 

για τ΄ ατομικά σκατά του μέσου καταναλωτή μπατλερά υπηρέτη 

Όλα είναι σχεδιασμένα από κατάλληλους ειδικοδυναμίτες ανθρώπους από τα lcd - πλυντήρια εγκεφάλων -όμως προσοχή σ΄ αυτό που μεγαλώνει με τα χρόνια

Δεν είναι ούτε ο ψυχικός πλούτος της ειδικότητας ούτε τα περιουσιακά στοιχεία 

μιας ανεξήγητης δυστυχίας για το μέλλον παιδιών που τους χρωστάμε

Το μόνο που μεγαλώνει με τα τικ τακ ένδον κι η επινοητική της ασθενείας

Γενεές και γενεές ανίκητη από πρόθεση στα παλαιά των ποδημάτων τους 

αν ψοφήσει ο εν εξελίξει κόσμος για τ΄ όφελος του κουμπαρά 

μιας ανεξήγητης δυστυχίας κι έπονται ολοκαυτώματα γλυκύς κατάθλας

Γενιές και γενιές όλες σαν κάτι κατάφεραν μα δεν θέλω να γράφω διά 

κηδεμόνες του σήμερα που εργοθεραπεύονται μες από τα παιδιά τους 

χωρίς Επικούρεια αταραξία κι η αγγελική πλάση του τώρα 

μετατρέπεται σε καλοστημένη βαρέως μελαγχολία ύστερον

Δεν φταίνε αυτά ποτέ δεν θα ευθύνονται κι έτσι θα νιώθουν αφού 

έτσι τους είπαν πως -πρέπει χωρίς να τα αφήσουν να -θέλουν

Εργοθεραπευμένο παιδί κι ο εγώ δια του φόβου των αμοιβαίων αναγκών 

κι ας λένε πως το πιο επικίνδυνο πλάσμα σε πλανήτη είναι η μάνα 

που υπερασπίζεται το παιδί της για ότι 

Δεν αρκεί -ποτέ δεν αρκούσε αφού ο πόνος δεν έχει ευθυγραμμισμένη δόμηση 

σε μια ζωή με ανεξιχνίαστες εξαιρέσεις για εμάς και τον γείτονα 

Ας ρωτήσουμε νωρίς τον θεό η τον αστρικό μας εαυτό για περαιτέρω απορίες 

περί πόνου και απωλειών κι ας αφήσουμε το σύμπαν να μας καταπιεί κι εις 

τη χειρότερη ας κοιτάξουμε εντός τι εξυπηρετούν τα προσωπικά  σύμβολα 

της ψευτοπαρήγορης αθανασίας μας αφού η ζωή ομοιάζει με σουβλάκι απ΄ όλα 

που καταναλώνεται απ΄ το τσουνάμι μιας αδίστακτης φασίστριας φύσης 

Αν η αθανασία είναι τόσο καλογυαλισμένη όσο μια εξάτμιση τιτανίου 

η φανατισμένη όσο αξίζει στην αγαπημένη μας ομάδα 

Αν το δεδικασμένο της ψευδαίσθησης του "αρέσω " μ΄ επίσημο ρουχαλάκι 

κι 20 ευρώ στο τσεπόνι με μοναδικό σκοπό να πηδήξω ότι κάτσει  

-αν η πολλαπλότητα μιας καταδικασμένης γυναικείας φύσης απορρίπτει 

ισοπεδώνει επικροτεί καίγεται σε λάθος επιλογές δίχως να κάνει τίποτα 

παρά να μιμείται ψάχνοντας να βρει ταυτότητα 

-αν όλα όσα τυπώνονται από άνωθεν εντολές με σκοπό την επίτευξη 

ενός είδους Ινδικής χαλιναγώγησης της μάζας η αν τα σφραγίσματα των δοντιών 

είναι περισσότερο επώδυνα από τα πολυπόθητα παγκοσμιοποιημένα χαράγματα 

τότε οι ψυχές μας ζούνε ιστορικές στιγμές 

-Όχι γιατί δε συνέβαιναν ούλα δαύτα και πριν παρά διότι η μάχη έχει 

ήδη ξεκινήσει  και δίνεται πλέον μες σε τζιέρι 

-Ώρα να ξεκινήσω απ΄ το μηδέν που νικιέται μόνο απ΄ τον εαυτό του-

Μιας και θα τελειώσουν ζγα οι μεγαλοπρωτεύουσες της επαγγελματικής λούφας αποκαθιστώντας τρόπο να καλλιεργήσουν μαρούλια στα τσιμέντα τους

-Χώμα και πυρά φίλε
-Χώμα και πυρά!

Όλοι εκεί επιστρέψουμε είτε εν ζωή και σίγουρα στο ταπεινό φινάλε 

των στωικών θανατερών πορδών μας σε νοσοκομείο αν είμαστε άτυχοι

-Έβλεπα προχθές το γηραιότερο άντρα της Μεγάλης σαύρας Βρετανίας

Δούλευε σαν το σκυλί κάθε μέρα παρά τον ένα αιώνα ζωής που κουβαλούσε 

στην καμπούρα πλάτη του -Κάθε μεσημέρι πήγαινε στην παμπ της γειτονιάς 

έπινε μπύρες και κάπνιζε σαν φουγάρο δύο πακέτα τη μέρα από μικρός

Χτυπούσε το τσιγάρο στην μπάρα για να δέσει κι έλεγε -

-Πρέπει να είσαι αυτόνομος και να μην κρέμεσαι από κανενός τ΄αρχίδια-

 -Εγώ το κατάφερα γιατί δεν γνώρισα γονείς και είδα την κακή πλευρά της ζωής 

-Μόνο έτσι όλα σου πάνε καλύτερα-

-Για να δεις τα καλύτερα  πρέπει να περάσεις από τα χειρότερα-

Το μόνο σίγουρο είναι πως ο λόγος του πια συντελείται παρά της θέληση μας

-Ακόμα και για  ζωντανούς νεκρούς

-Στο φινάλε μου λέγω -
-Να φοβάσαι τους επινοημένους παραδείσους των ψευδαισθήσεων μωρό μου 

μέχρι να βρεθούμε από κοντά 

-Στα σοφά βράχια της αληθινά πανέμορφης ανθρώπινης κόλασης

-Θα είμαι εκεί

-Θα΄ θελα  κι εσύ