Πες
-Δεν έκαμα τίποτα επινοημένα θαλασσόγκαβλο
-Δεν έκαμα τίποτα επινοημένα θαλασσόγκαβλο
Απλά γίνε κύμα
Είσαι κύμα αλαλάζον γιομάτο κατουρλιά
που σκάει ωσάν εξώφυλλο από κρουασάν
και κουράδες σε σήψη στο ποδάρι σου
-Μείνε πίσω
Να παλεύεις τονεγώ σου
Να παλεύεις τον
Ακούραστος
Εν θεώ ανίκανος
Με σκοπό λυσάρι να επινοήσεις
Τι θα σου σώσει το -λίγο ακόμη"
Μιας ακόμα αξερόψητης ζωής
ωσάν μάταια μπριζόλα που κυλιέται
κυλιέται
κυλιέται
Σε καταθλιπτικές αμμουδερές πασαρέλες
λιπομέτρησης ιδρωμένων κώλων
Ότι χτίσεις μες τη ψυχή σου όλο τον Θυμώνα
δε θα το λιάσεις δίπλα στον ΕΓΩ των πολλών
Βαφτίζοντας αυτό
το ψυχαντήρι λάθεμα σε διακοπή
τρόπο να μην πέσεις σε κατάθλα
Μ΄ απλό σπεκ
Θα ξαναρωτηθείς
-Γαμιούνται κι οργάζονται άραγες
Θα ξαναρωτηθείς
-Γαμιούνται κι οργάζονται άραγες
οι Αυγουστιάτικες επινοημένες
ξεκουραστικές συνήθειες της ζωής μου;
-Ρε συ τουρίστα
(της)
