Καταβολάδα έκθεσμα

{Κοπρόλογος} 

Η μέρα στους δρόμους είναι μια λευκή τρύπα της χαράς

που το παίζει παρθένα πουτανοσκουφίτσα και σε ρουφά 

μπαλωμένα κι όμορφα από έννοιες βαθέος άταφου πόνου 

-Πάντα ήταν -μόνο να φροντίζεις να μη μένεις μόνος 

πίσω από τζάμια βρόμικων τρένων -Τις στιγμές που ώτα

βουίζουν δυνατά κι η καρδιά καίγεται γνώριμα καθώς 

ξύνεις τα σπλάχνα μέχρι να βγει πολυκαιρισμένο αίμα 

Είναι οι στιγμές που δεν έχεις ν΄ αποδείξεις τίποτα 

μετά την αιμορραγία του πόσο πιο ψηλά αγναντεύει 

τ΄αξιόπρεπο απ΄τη ψυχοπάθεια τ΄ασύμμετρου πλήθους 

δια -φαγί σκατό και ύπνο" - 

Το χρώμα του αίματος είν΄ αυτό που θαρρείς πως 

είναι υπερβολή φίλε; 

-Τα μικρά θάματα εκρήξεις απέχθειας στον εαυτό 

έχουν τις απαντήσεις που θες μες σ΄ αυτό το είδος 

κοινόβιας πολύφωνης μαλακίας που ζούμε παράλληλα 

Και κάτι γνώριμα ζητά φασιστική αποδοχή απ' αδιάφορο 

κόζμο συνεπιβάτη στο μάταια έμορφο των εικόνων κι ουχί 

τώρα δα άγνωστης μπίζιβι στρακαστρούκ πραγματικότητας 

Η υπερβολή σ΄ αυτοβιογραφική γραφή μόνον δεν υφίστατο 

-Γιατί όχι  χαμίνι; 

- Οι στιγμές του καθείς είν΄η προσωπίκ υπέρβαση σ΄ όσμές

π΄ αντέχονται απ΄το τελικό ζητούμενο των άλλων σε 10'

Μια μαλακία στο χέρι μπορεί -ίσως κι ο εξιχνιασμένος εαυτός
του τι εστί να ίπταμαι αθάνατος σε 33 χιλιάδες ζωές των

{Κυριλέησον θέμα}
-Για με υπερβολή είναι οι βιωμένες δεκαετίες από τότενες

που ΄κανα πιάτσα όξω από νοσοκομεία υγιής άρρωστος
Μέχρι που με βρήκε ο καριόλης ca-crux και με σώριασε 

για έτη μες σε διαδρόμους με σκουριασμένους ορθοστάτες
Ώρες ενοχλητικές ωσάν ξερόβηχας το μέγεθος της ζωής μου
Ήταν έγινε είναι και πια δεν μου φτάνει -Γιατί την κρίνω αστεία 

μες από ανθρώπους -Μηδέ διότι σημαία είναι η αρρώστια που -

και με δίδαξε το άγχος θανάτου -μηδέ τα καμένα βουνά 

οι κατουρημένες θάλασσες τα ροζ σύννεφα κι όλα τα άλλα

που με κάνουν να πλήττω με eco σε φωνή που δεν αποθνήσκει
-Μόνο το φρένο που πατώ μ΄ενοχλεί γιατί είμαι ον ευαίσθητο
κι αργώ να φτάσω κει που κοιμούνται οι καιροί πέρα απ΄τη ζωή
-Τι εστί υπερβολή αδελφέ νεκροθάφτη; 

-Το πόσο δύσκολο είναι να καταλάβεις πως οι εκ γενετής ευάλωτοι 

έχουν μπάσει νερά οργής μες τη τρυπίτσα τους 

-Γιατί η λέξη κι όχι το αίσθημα αυτοκτονίας που περνά απ΄ τον νου 

είναι η κεντρική ιδέα αδιέξοδης ζωής με βαρβάτο επιχείρημα;

-Θυμάμαι να ψάχνω απ΄ τα πέντε μου νόημα πέρα απ΄ τη ζωΖώ

γιατί πίστευα πως δε μ΄αγάπησε κανείς δω κάτω φιρουλί φιρουλά

Και το μόνο που με σεβότανε πάντα ωσάν αγνός σάπων κακαβιά
ήταν η γραφή μου τα βράδια που ΄ψαχνα τρόπο
να τα βγάλω πέρα με το μαχαίρι της κουζίνας
Δε έφταιξε κανείς - ο Εγώ δε στράφηκε εντός να μ΄ αγαπήσει 

όσο τον άντεχα χωρίς να περιμένω Ατίλλες και Ιουλιέτες 

να το επιβεβαιώσουν μα -τι είναι υπερβολή σοφέ μασίστα;
Να΄ χεις να κοιμηθείς οχτάωρο έτη εξωφυλαρούχας

-ν΄ ασπρίζουν τα μαλλιά σε μερικούς μήνες μηνέθλια

-Να πηγαίνεις διήμερο στη καλή σου και τα χάπια να ΄ναι 

πιο πολλά απ τα ρούχα σου 

-Να ξερνάς με καθάρια εμετοχυσία επί χρόνια αυτό 

που δε μπορείς να ξεπεράσεις ταμπλ ντοτ

-Να εκτιμάς τον θάνατο που φοβάσαι πρόωρα 

και να σου παίρνει μισή ζωή έτη 

ίσα για να το μαρτυρήσεις στα κατάστιχα σου; 

-Είναι φορές που νομίζω ότι έχω φτάσει ενώ ακόμα ειμί 

στον πάτο της βαρέλας που με ποτίζει παραμύθι 

ίσα για ν΄ αντέξω  τη μυρωδιά της σαπίλας μου γκούρμπιτος

-Δυστυχώς υπερβάλω -Τα ψυχοσωματικά σκατά κάτι ανθρώπων 

αν κάτσουν να τ΄απαριθμήσουν χρειάζεται κομπιουτεράκι 

και περιφρόνηση να τ΄ ανακαλέσουν άφοβοι για να νιώσουν 

ευλογημένοι και τυχεροί μες την επανάσταση της κορμάρας τους

-Ξέρεις πόσο ευλογημένο είναι να γνωρίζεις από τι θα πεθάνεις 

παρά να παιδεύεσαι να επινοήσεις κάτι άρρωστο ίσα αφίσα

για ν΄ αποθάνεις δήθεν χωρίς να ξέρεις γιατί το κάνεις 

με τόσο αυτοκαταστροφική διάθεση; 

-Λες και δεν υπάρχουν

άσχημες γυναίκες παρά μονάχα άνδρες που δεν πίνουν εαυτό 

-Τυχερέ

-Λέγω πια πως υπερβολή  είναι τα σκουπίδια του νου 

που νομίζεις πως τιθασεύονται μ΄ αυθυποβολή 

και κασέτα απαγγελία φράσεων λέξεων και δανεικών γνωμικών 

χωρίς πίστη καρδιάς στις πλατείες στις 5πέντε το πρωί 

διότι ο νους είναι ένας κουρέμπελος φασίστας

Υπερβολή δεν είναι -

-Ούτε τα χιλιόμετρα που΄κανες μονολογώντας -σώσιμο 

-ούτε τα γαμήσια που έριξες για πάρτη της σεροτονίνας

-ούτε τα κρυφά μπεκριλίκια πίσω από ξένες θηλυκές πλάτες 
που δεν σου γέννησαν παιδιά βάσανα 

-Υπερβολή είναι -

τα διαβασμένα νεραιδοσκατά σου που θες να κατανοεί 

ο νοών εννοείτω τηγκανόπουλος αναγνώστης σου 
Υπερβολή είναι λόγια για φεγγάρια βαρκούλες κανέλες 

κι αγαργάλητο κενό -Λόγια για να φαίνονται 

-Λόγια εκπαιδευμένου λυσσασμένου σκύλου και φιλεναδούλες 

για να τσιμπήσεις κάνα μπράβο απ' τα κέντρα του σύμπαντος 

που σου λεν -άντε γαμήσου εσύ και τα ψυχολογικά σου 

-έχω κι εγώ θέμα με τον σκατοκουβά μου" 

-Τα σκουπίδια σου είναι η ίδια η υπερβολή που επιβεβαιώνεις 

κάθε φορά και γράφοντας τα πετάς μ΄όσα ψίχουλα έπαρσης 

σου μείναν στις τάφρους του ίδιου κι απαράλλακτου 

-και στα μέζεα σου αν στα κριτικάρουν αβόλευτα αυτοκρατοράκια 

-Κοίτα φίλε - Εγώ γράφω από υπερβάλλον ζήλο μπας και γαμήσω 

καμιά εντυπωσιασμένη γκόμενα μαγνήτη που θα γκαβλώσει

με την αυτοκτονική μου βάσανο και δε συζητάω καν 

ότι μου φιμώνει το γκαβλί το δέρμα την ψυχή μ΄ ανθρώπους 

και ζωές που δεν αντέχουν ούτε πέντε λεπτά θανατερής κουβέντας 

-Γιατί υπερβολή φινάλε είναι να ζητώ ευθύνες απ΄ την ψυχού μου 

ίσα για να δικαιολογήσει το "γιατί" 

είμαι ερωτευμένος με τ΄ απαρήγορο του θανάτου -

Κι επικουρικά όλες οι φαρμακοβιομηχανίες θέλουν να γιάνουν 

το "αυτό" αυγολέμονα και μόνα για να κληρονομήσουν το ότι -

-η ντούχνα κουράδα κάνει μπάντζικ τζαμπινκ μπρακ λακιρντί

{Επιλογοτιμητής}

-Γιατί υπερβάλεις;

-Ποτέ δεν υπερβάλω κατά της γραφής αφού πιστεύω πως  -

η ανατομία της σκέψης είναι σαν να συγκρίνεις τον John Holmes 

με τον πάτερ αγνωστίκ στο τάδε βουνό που κλάνουν το ίδιο 

μέντες για τον χάροντα και θέλουν θεϊκό ακροδάχτυλο 

για να βιώσουν τ΄ αυτονόητο ψυχοανώδυνα ενώ το σύμπαν 

δε σηκώνει ανάλυση από κανένα ακραίο  "ειμί"  θάνατο μιας μύγας 

ενός δικτάτωρ ενός ευεργέτη που κυλίστηκε μες τη λάσπη -

-του ξέρω -του μπορώ -του είμαι -του έχω -του αρχίδια -του τίποτα

Υπερβολή είναι να μείνεις ζωντανός δω κάτω και να γεννήσεις 

στης γαίας τ΄ άμετρα ωσάν ιππόκαμπος μύρια μέτρια τέκνα μελάτα

κι ουχί κοκακόλα καφεδάκι σποράκι ροξάκι αυτοκτονικά παιδιά

Υπερβολή είναι να πιστεύεις πως μόνο έτσι κρεμιέσαι καπλάνι

σε διαμαντένια μανταλάκια κάθε πρωί που δεν αντέχεις 

να το ξεκινήσεις θάντερ σαν να μπαίνει η άνοιξη καλιμπιστίρι

-Υπερβολή είναι ν΄ αντέχεις την υπερβολή χωρίς να τη κρίνεις 

κόντρα στο άπατο κι αβαθές των όσων θα μπορεί κανείς να ζει 

να νιώθει και ν΄ απολαμβάνει σε τρις εκατομμύρια έτη μακριά 

απ΄ το μπακαλούμω τώρα μας 

-Υπερβολή φίλε  

-Copy Paste 

το παρελθόν του κάθε νεκρού μικροσεισμού που σε κριτικάρει 

με παρήγορα αθάνατα λόγια 

-Λόγια ωσάν αναφλέξιμο μεθάνιο 

σ΄ αίθουσα υπομονής κούτρα βουταρίας άρτιο

{Επιλογοτιμητής δύο μπλιζέ}

-Τιριτόμπα που να στηρίξω τις φλόγες 

του καταδικασμένου κόσμου σου χωρίς διαχωριστικό -και 

τραπεζομάντιλο κεντημένο από πεθερά ζωή;