Αφιλόξενες ομοιότητες

Ομοιάζω με τον Κώστα όπου κάθε φορά που τον συναντώ μου λέγει -
-θα πεθάνω φίλε δεν είμαι καλά με πονάει το συκώτι μου απ΄ το πιοτό"
Έτσι θυμάμαι κάθε φορά όταν τον βλέπω τη στιγμή που αποφάσισα 

ν΄αγοράσω μια γερή καπότα εισιτήριο απ'τον πιο φτηνό θεό της αγοράς
Κι είπα έτσι να γαμήσω τον εαυτό μου ίσα για να δω αν έχει 

στυμμένο σπέρμα το ψεύτικο κωλάντεραλ ντάματζ παραμύθι 

-Γάμησα καλά
-Έχυσα στον κώλο μου ότι αντιλαμβάνεται η δυστυχία μου
κι έμαθα να βγάζω τα σκατένια διλήμματα βόλτα κάθε τόσο 
μακριά απ΄ ανθρώπους που δε σ΄ αφήνουν ν΄ αυτοκαταστρέφεσαι
Έτσι δραπέτευσα απ΄το -κάτι" που ζει σε βρωμερό περιστερώνα 

κι υπερπολυτελή κοτέτσια για εβδομήντα-ογδόντα πάκι έτη νεκρά 
κάνοντας μασάζ στο κομμένο μου χέρι πριν την υπογραφή συμβόλαιο 

με ψευδανθρώπινο μελάνης ασύφταο αίμα ουχί δια το ονόρε παρά τω Εν

Ομοιάζω με τον Σταύρο που μες την κοσμάρα του αγνοεί νόμο κι ακουμπά 

τη πόρνη μυρωδιά της παρανομίας με ταξίδια κι αγνή γκαβλιάρα ψυχή
Έτσι νιώθω κάθε που τα λέμε σε παγκάκι πως -αγόρασα ζωή σε λάθος χώρα
δίπλα  στο -άρπα όλα"  με παρμένο σασί και πούστικη προσπάθεια τσολιά
να δει το κατουρημένο βρακάκι της γυναίκας Τσικνοπέμπτης και τις ορέξεις 

του τύπου που εννιά στα δέκα των ενενήντα εκατομμυρίων λεξάκια Ελληνικής
είναι -ναούμε -ασούμε -ξέρω -έχω -ντάξ -πλάκα κάνεις κι άλλα γραφικά σκατά
Όλα  αμερικλάνικες γιάρδες πιο ψηλά απ΄το καλλωπισμένο κοτέτσι του γείτων
Τα όντα σήμερον δυστυχισμένα δυστοκίας κι η ματαιότης ηγεμονίδα ποττάνα
Νίκες σπάνιες ταντάν ταντάααν!
Ομοιάζω με τον Θωμά παιδί του Παίσιου κι αυτοκαταστρόφ μοναχικό κουφάρι
Διότι κάτι ιδιαίτερα αταξινόμητοι άνθρωποι φοβούνται τόσο πολύ να ζήσουν
το -πέρα από" τον νου τους που επικαλούνται βοήθεια απ' το δίκιο βουνό

της παιδεμένης πίστης εις το όνομα του ουσιαστικότερου κουραβέλτα όλων  -

-την υποβολή της έλκουσας σκέψης" μπλα και μπλα βιδομπλαντορούφα

-Αχ ρε γέροντα πόσο σ΄ αγαπάμε δω κάτου!

Έτσι πείθομαι κάθε φορά που του κτυπώ τον ώμο σε πεζοδρόμι του -εγώ ειμί"
πως και γιατί αναγκάστηκα κι αγόρασα θανάτους από χασικλή νεκροθάφτη
Κι αφού σταμάτησα να σκύβω κάτω απ' το βρακί μιας όμορφης χορεύτριας
ερωτεύτηκα μια στοίβα ζωής εαυτούς διότι επαίνεσα το τίποτα που κατανόησα

Υπέθεσα πως ότι νεκρό υπήρχε αναμεσής στα σκέλια μου απλά ήξερε να κάνει επαγγελματικές πίπες στη χώρα των κοτετσιών και του στροβιλισμένου 

κομπολογιού της μιας χάντρας πέντε βούδια, δυο ζευγάρια και πάλι κουκιά

Αγόρασα δισταγμούς από εκλεκτούς που τα βρόντηξαν επειδή κάτι κεφάλια 

απότιστα χώματα αιώνες μείναν και δε με παίξανε στο κουτσό παιχνίδι τους

Αγόρασα ΙΔΨ για χάρη του -Πάρτο προσωπικά ειδάλλως -
άντε γαμήσου μπουρδελάκι μου με τις σοφές σου πόρνες"
Αγόρασα  -Εγώ" που δεν με άντεξαν άλλο
Αγόρασα -εσύ"  οδηγούς της επιβίωσης μου μπούσουλες του κάρου 

με τ΄ ανίκητα μικρόβια στον άπλυτο θώκο της χέστρας ομορφιάς 

μεγαλωμένος ανασφαλής δίπλα στον φασισμό των παράξενα ατιμώρητων 
Όσο αγόραζα έλεγα  -

-Έτσι κι αλλιώς γονατάει ο μέσος νους με κοπριές κι επανάληψη
κι ότι έρχεται φεύγει ωσάν πληγή σάπια που σηψαιμεί σ΄ολίγο Τέτρις παίγνιο

Κατάλαβα πως η ανήκεις η κλαις μάταια με τ΄ αγαπημένο σου σκουπίδι άτσα
Κάποτε κόπηκα στο βαθύ ξύρισμα των τριχωτών ονείρων μου
Πήρα τηλ στον αδερφό 
-Δεν μου άξιζαν όλα αυτά ρε Bob του είπα"
-Εξαρτάται τι βλέπεις μου απάντησε
Αν βλέπεις πιο καθαρά στομάχι και γκαβλί δεν ανήκεις σ΄αυτό που ξεφοβίζεται
Ακόμα κι αν βλέπεις πέρα απ΄τη ζωή είναι μάταιο γιατί η μοναξιά της σε τιμωρεί
μέσα στο πλήθος της άπλετης νεκρώσιμης ακολουθίας του -έχω; οκ"
Ανήκεις μόνο ελπίζοντας πως έχεις ξεμπερδέψει με τα λόγια πατεράδες φασίστες
τις κατοχικές μανάδες και του ήσυχους παρτάκηδες σωσίες των παιδιών 

μιας εκ γενετής δυστυχίας πουσεγαμάνε σαν βρέχεις τα χείλια σου
Θυμάμαι τότε που έστριψα στο επόμενο στενό κι άρχισα από τότε να χαρίζω
ότι σαβούρα αγόραζα τόσα χρόνια στο σώμα μου μοσχοκούζουλος
Δύο είναι τα ψυχαναλυτικά τινά -
Η τιμωρείς το έξω σου τουτέστιν θεατράνθρωπους Θεανθρώπου
η το μέσα σου εστί εαυτόν όταν οι υπαρξιακοί σου φόβοι επιμένουν μπίζιβι έτη 
Έτσι έγινα έμπορας της ψυχής μου χωρίς μπόβο αγοραστές 
Χωρίς να μ΄ απασχολεί το γλήγορο κέρδος πούλησα μνήμη και βοές μαλάκα μου
Πούλησα το ένα που νικά την μάταια συνουσία και τ΄άλλο που σκλαβώνει λούτσα

την θεραπευτική μιας αθώας καλέντουλας πάρε διδάσκαλε καραμπούσια λιάστρα
Πούλησα στον κόσμο που πάρθηκε ζει κι ενάγει με την πράμα δύναμη 

ζωγραφιστών χαρτιών για ν΄ αγοράζει κατευθυνόμενα -σκατά εδέησες

κι όχι της φύσης και του θανάτου του φουρνόξυλο στου φούρνου τη κατσούλα
-Τώρα ομοιάζω με τον άνθρωπο ελέφαντα
χωρίς κανείς να παίρνει χαμπάρι το πόσο μεγάλο κι απαίσιο νιωθίλα κεφάλι έχω
Τώρα μου΄μεινε λίγη ψυχή φυτού κι αιθέριο έλαιο κοντραμπάσας άχτιστης τρέλας 

Και πέρα απ΄την αλήθεια μου ίσως το μόνο που δεν πούλησα ακόμη 

είναι η θλίψη μου που δε περιμένω να γίνει χαρτοπόλεμος σε φινάλε μιας ζωής 

όντων που γάμησαν την ψυχολογία του επέκεινα των λίγων φίλων κι οχτρών μου 

άθελα χωμένοι στις εμμονές τους αμάν - πωπώ πριν το βόδι το σχοινί 

Αυτό είναι το μεγαλύτερο έγκλημα που συντελείται ακόμα που ούτε πουλιέται 

ούτε αγοράζεται διαβαστερό λες και δεν έχουμε μαντίλι να κλάψουμε
Δεν έχω τίποτα να πουλήσω και ν΄ αγοράσω πια

Φροντίζω μόνο να ποτίζω το σπάνιο λουλούδι μου π΄ ομοιάζει μ' αγνό σάπωνα μένοντας μακριά από πολυεθνικά εγκλήματα ιδροκώλι τουπά - τουπά

Δω στο σήμερις των καλύτερων κοτετσιών απ' του γείτων κι άφθονα -ευχαριστώ"

πριν και για το τέλος του -γαμήσου παραπέρα ησυχία στ' αυτιά περιμένω τώρα"

Σπουδή πετσοκόφτρας μνήμης να περάσει κι αυτό ίσα και να ΄ρθει η ώρα 

που θα μ' επισκεφτεί ένα ακόμα όριο που γιατρεύει εφημερίας σώμα νου 

και τ΄ αγιάτρευτο μιας αφιλόξενης ομοιότητας