Σεμπτέμβης 10 2011, 9:31:14 π.μ. -ποίμα

Εδώ 

Στο σφαιράδην της πρωτόγονης πιστολιάς 

η σκανδάλη είναι τ΄ ανεκτίμητο κανονάκι

Αυτή μου έδωσε μπαρούτι να μπω φοβού

σε κωφάλαλα πορσελάνινα λεωφορεία

να βγω από μαβί τρένα ανάξιος εστί 

ανεμοβίβας μετερίζι μουτζούρας μύρο

Ξέρεις τι έχθρα και τρόμο έχει να μη θες

να ζεις κομπινεζόν ότι όλοι καθημερινά;

Παρωχημένο γνωστό σκοτωμένο για χώμα 

αυτό το ταξίδι κι ιστορίες ξανά τα έργα ξανά 

τα δυσλειτουργικά ξένα τα φονικά τα ξένα

Εδώ κάτω γνώρισα τυχερός το πράσινο ον 

το εν λευκώ δέος και τη μαύρη νεγκλιζέ 

ασημαντότητα του σε καφρενεία σωσίβια 

Γυναίκα ήταν
Την ονομάτισαν και την έβαψαν ωσάν 

μια μπλε σφαίρα γαία τάκα τάκα 

Την έντυσαν με λύματα και την έσυραν

καλοντυμένη στο ξενοδοχείο "κόλαση" 

Κι αν χρωστά η ψυχή στους καφέ αρντάν

και σε μικρόκοσμης ευημερίας κωλοπαίγνιο

που λύετε σε σαλόνι φυλλάδας η χώρορ χώρο

-ότι κι αν διαλέξει ουδείς λέγεται -φτυχιά

Μισό λεπτό αναμονής
Αιώνες μετακόμισης
λες κι η δική μου λέγεται λουλούδι
Βασιλομήτωρ 

Πολύ μαμα
Πάνδημο θέρος
Άπονος τρόπος
Λατρεμένο -ει!" κι οχτώ έτη ακόμα υπομονή
Μη κοιτάς φωνή της Σαχάρας 

τα μελαγχολικά φτερά μου 

για σε φύτρωσαν