Είσαι του μπαλέτου;

Τρώγοντας ψωμί 

που μυρίζει απορρυπαντικό πιάτων

εμπεδώνω την μάταια εξόντωση μας
Ανάβω Καρέλια με τον σάλια fm 

στ΄ αγαπημένα μου χωνιά

Κι όσο πλουτίζει η φυγή αστεία 
σε τσίρκο δαμασμένο

ζώα θα νικούν το φως 

και τη νύχτα της ηχωθλίψης

Τα στρογγυλά φοβίδια πάνω 

σε σπλάχνες περγαμηνές γαμούν

χρησμούς μαστουρωμένα άχρησμους

γυρνώντας πλευρό σε κρυψώνα ύπνου 

ματσαράγκα χωρίς το σώμα της

Φυτεύει η φύση μαμά νύχι σιταρόχορτο 

κι αιώνες ξαίνει αίμα πράσινο σε πληγή

Σώα τελικά τα φρένα του συνοδηγού

άργιλος τα ξένα αυτιά που βουίζουν

πνοές αριστείας ντραμίδι

Χαμαλίκια και κοπριές μέριμνα

το πνιγερό χνώτο του μανιακού
και της άπνοιας θαμπών ηθοποιών

Θέλω ότι έλκω και ξέρω τι φυτρώνει 

στις ρίζες ενός πούστη γίγαντα 

πίνοντας νερουλά ουδέν

Κασμάδες παροπλισμένοι τρόμοι 
νικημένοι από τσουγκράνες ζωές

και μποζιλίκια γκριμάτσες 

από πλάτες φαγούρες σκεβρωμένες  

μπάτσες σ΄ εαυτό γελοίο ντεγκαβλέ

Θεολάκισμα 
Γραφιάδες 

κι ανιαρές αιμοκαθάρσεις ξεχάσματα

Τι σημαίνει;

Να φοβάσαι 

το έκο της μπαγκέτας στο ταμπούρο 
Γεννημένος ντράμερ;

Πεθαίνει ο κόπος;

Ανήκει ο αντίπαλος αστός 

στου σκύλου τη μιλιά ουρά

Φύγω

Μπαλέτου έμπνευση

Σαψάληδες πίσω από πλήκτρα  

ενοχλούν τη αιώνια βοή 

στ΄ αυτιά  ανάπηρων πλανητών

Έλα Δία

γίνε σκατά κι αστρόσκονη 

για χάρη του αργά ...πάγος

Κάνε τηλ 
όσο αυτοκτονούμε