Φούστα βάρκα και παράσημο

Μην προσπαθείς

Το μάκρεμα του διαγωνισμού στη γη που ζεις 

ξεβράζει σ΄ακατάληπτα χρέη ανθρωποφαγίας

Είναι στούφα αποχή τους ξεροχυμώνες
Έρμη πληκτρολόγηση τα φθηνόμπωρα
και ποτέ άφιλτρα τσιγάρα τα κωλοκαίρια
Έτσι όταν έρχεται το φρέαρ δεν καταντάς 

αχνά να ζεις ότι με σάρκα και πλίνθο έχτισες
σαλτάροντας απ' τις ακίδες των δαχτύλων σου

κάθε σκόλη κλειστό φέρετρο ρουκέτα μέρα
Μη προσπαθείς αυνανιζόμενα

Κάνε πως έσωσες τη χαζοβιόλα λαοσύναξη μας

με δάνειο τα Ραβί ρητά των αμίμητων

και βρες την ώρα να τρατάρεις το μεδούλι σου
στο πεθαμένο βάμος απ΄ τα πλάγια στανιό 

Γλέντα το κουφάρι μ' επίγνωση τ'  αθάνατου
στης δούλας Μυρμιδόνας τη σπονδή πατερνάλα
για τον καταθλιπτικό μας Αχιλλέα απ΄ το Κάιρο

και της καλαμπούρας ναούμ  υστεροφημίας του 

Γιατί θα σε  πάρουν με τα λίθινα λογομπουρλέκ 

σοφά μπινελίκια αν συνεχίσεις να προσπαθείς

ο Καζαντζάκης, ο Νίτσε ο Αριστοτέλης 

κι ο ανώνυμος εξυπνάκιας

Που τους ανακύκλωσες πληκτικά
μες το ζητούμενο εσώρουχο της κυρά Κούλας

και το θυσιαστήριο της άφθαρτης ανεπάρκειας

Βγες απ' εδώ μέσα αυνανιζόμενα μωρόσοφε 

Πιες και μέθα
απ' το μεδούλι των κοκάλων της ψυχής σου

Πριν έρθει το παρόν και σου απονέμει  

φουστανέλα λεμβωδία και πορδώνε παράσημο