Πέστο διαλέχτα

Ο βασιλικός μου ξεραίνει την λύπη του πάνω στο μπουφέ της γιαγιάς
και τ΄αστεία παράσιτα πατάνε γκάζι εφέ στο ισιάδι της δειλίας τους
Το θηλυκό έβρασε στα κατσαρόλια το ζουμί της μέρας μου
Όρθιο προσκάλεσε πούτσους σοφιστές πιωμένους από βραδύς
και καθιστούς μαλάκες σε πρωινές συνεδρίες να της γαμήσουν τη θολούρα
-Ζωντανός" σημαίνει αντέχω στ΄ αυτιά τρύπια βουητά που δεν θέλω
να μου τραγουδούν τσιγγάνικα βαρέα κι ανθυγιεινά που και που μεγεμελέ
Ο Ζάχος ξέρει πως δε νικιέται το ξεφτιλισμένο μηχάνημα όταν πάρει ανάποδες
Τραβώ το δέρμα σκεψ σκεψ εντατίκ σε γκρανκάσα στεγνές ώρες 
Τραβώ φωτογραφίες τοίχων λες και κάτι τρέχει στη μνήμη που καυκαλώνει 

τις τζάμπα εικόνες σάρκες που ζήσαν και δω μέσα για να φύγουν τα πολλά
Κι οι βάνδαλοι νεκροί και τρύπιοι γήινοι ψυχαναγκαστικοί νυσταγμένα 

-Let it be" μουρμουρίζουν ακόμα για τον βαρετό σκύλο και το σοφό γατί

Κάτι νομίζει πως γαμάει νου πουλώντας παυσίπονα σκατά σε βελούδινη κούτα 
-Ευχαριστώ πατέρα για τη μαγκιά -βλέπω την κομμένη γράνα
-Ποτέ δε θα με κυνηγήσει κανείς πιο δυνατός από σε στου νου μου το κασίδι
-Μάνα μη φύγεις απ΄ τη κουζίνα σ΄ αγαπώ ωσάν κωφάλαλος κρυφόπουστας
Μόνο δω μέσα μπορώ ν΄αδειάζω σκουπίδια που ποτέ δεν θα διαβάσεις
-Μάνα μου
Εγώ σήμερα μέτρησα τις κωλοτρυπίδες τους ανάποδα
Πίνοντας ξεχνώ τι μετρώ τζάμπα
Είμαι ένας αλκοολικός τεμπέλης που δεν κατέχει διαίρεση πια
Κοιτώ ωσάν μαλάκας το πως θα με πολεμώ μέχρι τέλους μάταια αφαιρώντας με ονομακιεπίθετο απ΄ της ρόμπας το πλάνο κι έκτοτε δεν έχω να χάσω τίποτα
-Ούτε τα σπασμένα στο ξύλο σκυλιά μου 

ούτε τα νταβατζίδικα παιδιά των νεκρών φίλων που τους πρήξαν 

με συντροφική θεραπεία και τους βοήθησαν με Δαρβίνους τρόπους να πνίξουν 

τη ζωή που θέλανε πριονίζοντας με Mcculloch τα κορμιά τους

Εξάλλου κι η Μάμα ψυχίατρος μου το ξεκαθάρισε  -
-Είσαι ερωτευμένος με την νοσηρότητα μιας ζωής που κι εγώ παλεύω
μ΄αφιλοσόφητη χαρά επειδή έτσι βολεύει την ψυχική υγεία που σπούδασα
και δεν εξέλιξα στην παρανομία του -παρακάτω" μιας placebo μωρέ χαράς
-Γοητεύεις γίδια και φίδια με τον τρόπο που επέλεξες ν΄ αυτοκτονήσεις
Μαλακίες λόγια και γαμήσια θάνατοι
Οι γητευτές του φόβου σε πραγματικό χρόνο ξέρουν 

πως να τελειώνουν ερωτευμένοι με την βοήθεια εικόνα Ούννων ποιητών 

δυο δάχτυλα και κάτι που κλάψαν από φόβο και πέθαναν 

ωσάν φοβισμένος σάπφειρα αδέξιος αγκώνας

Ομιλώ γι΄ αυτούς που βάλαν ν΄ αλλάξουν κόσμο και δε πρόλαβαν 

ούτε τον σούβρακα εαυτό τους που ξέραν που και τι θα θερίσει κωλαράκια 

μάτια τουρλωμένα τσιμπουκάκι-πισοκωλητό-στα γόνατα-ελευθέρα πιασίματα
Έτσι κι αλλιώς ο σφιχτόκωλος νόμος για χάρη της νυφοπάζαρης εξέλιξης 
και μιας έμβρυας επιστήμης του ανθρώπου μαχητή έμπορα Φρόιδ στοιχίζει
Τα υπόλοιπα γίνανε οργιές δικές μας νεοφοβίες σωβρακολάστιχα ποίματα
σεντόνια λόγια άπλυτα για παλικάρια κι ηρωίδες κι άλλα πολλά εμπριμέ
-Ας γαμηθούμε όλοι γλυκά τότε είπα μέσα μου και τ΄ άσπρα γένια μας
ας συνεχίζουν να τρίβονται πάνω σε βρωμόμουνες ελπίδες
Όλοι εμείς οι υποψήφιοι νεκροί ξερόλες των ποιματοσέντονων βόθρων
των πεζών κατουρλιών και της συγκινημένης από κρύο ιδρώτα έμπνευσης
-Ας γαμηθούμε μαζί με τα βλαβερά μουνιά και τους φασίστες πούτσους
των social ερεθισμών των αστείρωτων σκυλιών και γατιών
Κι εσύ -
καθαρόμουνη μπορέλα σκιά να πας να μάθεις την αλφαβήτα απ΄ την αρχή
Κι οι κασεροποιητές της κατάρας κι οι όμοιοι πότες της ας φροντίσουν
να συνεχίσουν με έργον ποιείν εις βωμών γιδοπρόβατου τίποτα ψήνοντας
στα χωνεμένα κάρβουνα του νου το πριν της γης των άλλων π' ενοχλούν 

μ΄ ακατάλληλες χωματερές να κλείσουν κινητά και ν΄ ανοίξουν πόδια
Ανακυκλώνω τα ίδια π΄ αξίζει να καταλάβει το κουτουπιέ της αρτηρίας 
των ναούμε φίλων που η κωλάρα μνησικακία της έπαρσης των
έχει κλάσει την γεροντόπαχη οικουμενικότητα του να -είσαι"
Είμεθα οι μικροί κι αθάνατοι χέστες εις τη θέση μέγα κι αληθών θεούληδων 

Γιατί θεός και φονεύς νερό μας
Αν στο κόψει ο νεκροθάφτης ασπρογένης έχεις γράψει χθες στο γκαβλί 

του νυν μαλάκα εχθρού μας το χρήμα σι -το σύμπαν -τον Χριστό σου 

-τα πιλάφια τους και τα μικρά αρχίδια των στοών τους μπρος σ΄ αυτό
Το νερό που ρέει ωσάν ποίμα πλένοντας αυτονόητα τον εγωιστή κώλο μας
Γιατί θα σκοτώσεις για μια στάλα πούτσου λίγο παραλαλητό ναρκισσισμού 

κάνοντας like στη σκοτεινιά που δεν έζησες ποτισμένα με νερό 

και το κουρασμένο -ημείς απ΄ανάγκη ζωής και θανάτου

Θα ψάξεις σπόρους τρόπους πέρα απ΄ τους νευρώνες του νόστιμου υγρού
να ποτίσεις το παραπέρα των ΓΔ θεών που μας τρίψαν στη ασχημομούρη μας
με πρησμένα παπάρια σ΄ αγάμητη  εν εξελίξει μουστάκι σοφίας περισπωμένη
Διάλεξε στιγμή σηκώνοντας το κρασοπότηρο και πες -
-Σε μελέτησα όσο τίποτα άλλο ζωή μουνί και θεέ τους δίπλα σε μαλάκες 

που τα ΄χουν κάνει πέρα όλα και τα ξέραν ωσάν πατέρες κατσίκια
Ωσάν παλικάρι θέριεψε μόνος τη μπουρμπουλήθρα ιδέα της πλάκας και πνίξου 

σε πλημμύρα ορδών μες το καθάριο βρακί μας στο του μηδενός τη γκαβλοβοή

Κι αυτά τα λόγια σήμερα μου μείναν πιστά και μεθυσμένα
Να χύσω φρέσκια χολή σ΄ ότι μας πούλησε δωρεάν γραφή και τηλεθάνατο
ενώ τον φοβάται -τον φοβάσαι-τον φοβάμαι σαν χάμπουργκερ 

που σκοτώνει κρυφά το τίποτα που πονήρεψε κονόμησε και κονομάει 

σε βάρος ενός παραμυθιού που δεν πρέπει να έχει ξυπνητό τέλος παρά μόνο 

να επιβλέπει ροχαλητά και σακατιλίκια πειραματόζωων

Δεν περισσεύει σπέρμα
Όχι στο ανικανοποίητο του τζάμπα φεύγα ενός λαχειοφόρου ποιητή θανάτου
Ποίηση και θάνατος απαγορεύονται για τους εξ ουρανού πολλούς
που δεν χωράνε στη καρότσα της γης
Ενοχλούν την φάρα
Τρόπο να επαναλαμβάνεις ατάκες αγράμματων σκυλάδων που μασάνε τ΄αρχίδια
που γίναν δώρα μελέτης σε πανεπιστήμια μετά απ΄ αλήτη καρκίνο
τις βουλωμένες αρτηριάρες
τις μανιοκαθλιψάρες
τις σπαστικές τετραπληγίες
κι όλα αυτά τα σκατά που δείχνουν δρόμο ξέχωρης κοψιάς
Έτσι για να δεις
πως μπορούμε να γαμηθούμε όλοι γλυκά χωρίς όρτσες
χωρίς καρδιές
χωρίς πόδια
χωρίς Σόδομα λογικό
μήτε
-Σ΄αγαπάω πάλεψε