Οπορτουνιστομποέμα

Αν δε σε ρωτήσει κανείς τι συμβαίνει

τράβα πιες ένα ποτό
Εκεί που όλοι 

στριμωγμένοι σ' έμβρυο πλανήτη 

θέλουν το πυρηνικό "εγώ" 

ν'  απέχει του χρέους
να ζώσουμε γελάδια σκέψεις 

χωρίς πιστόλια φόβους στο στόμα
Και μ΄ανέφικτη στολή ναυαγοσώστη
ξεφοβίστρα γόμα απ' το χθες 

να τσουγκρίσεις την απάντηση
μ' ότι δεν ασελγή σαν αλήθεια
Αυτή
που  ρουφάει χύμα ψέμα
πίσω απ' της πληρωμής 

την κόκκινη λάμπα
Το αυταπόδεικτο
που΄ έχει μάθει
να ξεφεύγει σε βολικά σκοτάδια
μέχρι ο πρώην αδικημένος προλάβει
ν' αυγατίσει όρθιος το τίποτα του
Μακριά απ' αράχνες
που πλέκουν μιας ζωής ευχή
για να ξακρίζει ο κόπος με υγεία
Να πουλά η νωθρή ξεφτίλα
και ν' ακούγεται ξύλινα 

μες σε μπακάλικα καφάσια 

ο ήχος από σπασμένες 

ξεκούραστες απέχθειες 

γι' ανώτερα ζώα -Ζώα

Αν δε σε ρωτήσει κανείς τι συμβαίνει
καιροσκόπησε μποέμικα
μέχρι οι πρώην παιδεραστές
στήσουν στης πείνας το ταμείο
το τελευταίο τους γαμήσι