Μπόνζο

Οι άρσεις του Moby ήταν οι περικεφαλαίες σκέψεις μου
Αυτές που θέλω να ξεχάσω και δεν ήξερε κανείς πως
Κάτι σαν σεβαστός πόνος με το στανιό ήταν
παρμένος από τριχωτούς μαλάκες άφωνες επικλήσεις
πατέρες εξαιρέσεις κι εμετούς φαντάρια σε τζάμπα Νορμανδίες
Ο ένας πάνω στο άλλον από μύγας γέννα παιδί μου
Όντα της πιέτας άρσης πηχτές στον κρότο εμμονές εν τη γενέσει

και μπερντάκι φίλου με τη σάπια ζωστήρα τσόγλανου πατέρα

Μαζί για πάντα άρσεις και στιγμές παγετώνες κατ΄απ΄την Εγνατία
μετά από κλάιν μάιν εμφράγματα εντατικές και τελειωμένα νεφρά
-Σ΄ αγαπώ υπό καρδιάς ηγεμονικό λούτρινο μικυμάου πιθηκάκι 

και κάθε πρωία στον καμπινέ δίνω τα σπόρια ζεμανφουτίδης
-Εσύ φωνάζεις και καλύπτεις με πύον τις δεκάχρονες εμβοές μου
Νύχτα με λογοπαίγνια συγνώμης μελώνω στα φρυγανισμένα σου 

σκουπίδια τις πόρνες του κρανίου όταν βογκάνε τα μέλλοντα 

μες την ξύλινη σκάφη της ξεγλίστρας στύσης μου
Έχω ποδήλατο γερό
Σκέψεις γριάς σκιάς και φρυδάτο τακατίνο οχτρό
Δυνατό γονίδι μέσ΄ τα πορνό αυτοάνοσα φώτα μου
Κι αν ανταμώνεις το κρασί της σκαπούλας 

η σαν αγαπάς αυτά τα στρογγυλά στολίδια 

ντυμένες λινάτσες κόντρες θα σε γκαβλώνουν

Ξινά αλλόθρησκες θα σε βολεύουν σ΄ αγκαλιά σπαθόχορτου
σαν το λάξευμα αυτού που μας τρώγει και δεν θέλει ν΄απαντήσει
στο -γιατί σαπίζει το σκυλί στ΄ άσφαλτα
Οι προνύμφες ξεσκίζουν την δουλειά τους όταν το πατίκωμα 

αρρωσταίνει προσωρινά σε χερούλια λύπης
Η αλάργα αποσύνθεση μακριά απ΄ το -έζησα" με καταπίνει
και στα μπάζα πεταμένος νομίζεις 

πως σου αξίζει ο θάνατος εκ γέννας
Κόσμος
Μαλάκες που φωνάζουν κι ευνουχισμένες μάνες που σιωπούν
γεννώντας νταβατζήδες κι έμορφες πέτσες
Το καμωμένο επίθετο τους -κουτσοπολίτες
δυο παπάρια σ΄ αναμονή καρκινοπάθειας κι ότι άλλο
ευλογήσει το παραδείσιο χώμα μας
Με ρώτησαν οι εξωγήινοι στο -εκεί"
-γιατί ήμουν τόσο άτυχος μες την τύχη μου"
Απάντησα για χάρη μας -
-Διότι έζησα την πιο εφήμερη ζωή 

στον πλανήτη της τζάμπα ανωτερότητας 

που δεν ήθελε να μοιράσει τον παράδεισο της"

Ότι ήμασταν γελοίας live γέννας μωρά σε ύπνωση
με πρωτόδικη ποινή ισόβιας φθηνής μαλακίας
Κι έτσι γιουβέτσι 

που εντυπωσιακά γράφουν οι μαλάκες ποιητές
κουράστηκα με το θυμό μας και τ΄άλλα ιδρωκοπημένα
της φρεσκοπλυμένης κιλότας στο σύρμα 

που μας έπνιξε το παρακάτω

Ψάχνοντας αν οι προχειράντζες λεχώνες φταίξανε
η μάνα μου 

οι γραβάτες 

η γκόμενα με τα σπυράκια που σαπίζει δύσκολα
οι καλικάντζαροι που μας φόβισαν τις φοβίες κτλ
Κάτω εκεί στα βότσαλα και τα σκατά σε σχέση με μποτέ 

ομοφυλόφιλα απνεύματα άχυρα που μας γάμησαν το τίποτα 

άσκοπα πάρθηκε η απάντηση -
Εκεί που σε τσιμεντένιες μπανιέρες 

τρώνε το σκουληκιασμένο συκώτι μου
για λούμπεν πλάκα μπετατζή με παπιγιόν με μότο 

τα σατέν φουστάνια του ένθεν γαμιά γορίλα
Κι αποτέλεσμα μακαρόνια λόγια πριν το βαθύ κάθισμα
στο γλυκό σαν καραμέλα σμάλτο της χέστρας
Που εξηγεί κάθε φορά που έχεις πηγαδιού έντερα 

πως οι συνειρμοί του γαλλικού σουργεαλισμού υπέδειξαν 

πως τα τάπερ κλείνουν αεροστεγώς κι η καμήλα 

φτύνει από ένστικτο πάνω σε καραφλά ανθρώπινα κενά
Πως εδώ στα χωριά το βαρίδι θ' αντέχει 

αυτόν τον έκφυλο κρότο του μαλάκα
του ενός ακόμα πεθαμένου κεφαλιού στο κοφίνι του καθρέφτη
Φάση λούμπα
Να υπολογίζεται ο νεκρός Μέγας Αλέκος και να ψελλίζει το ζώο 

μιας ακόμα επανάστασης κατά του εαυτού της
-Πόσο κι αν και γιατί έχει σχέση η αντιποίηση 

μιας παντοφλέ ποιήτριας με φιδέ εμμονές 

με τα ερπετά μιας αλυσοπρίονης αλεξίσφαιρης 

σκρόφας κρεμάλας ενός ακόμα δήμιου ρέστου ποιητή;

Λεφτά κι εσχατιές φινάλε σε άρση
Βασιλικά καβούρια στα τσεπάκια του μαγιό
Μουνιά ιδρωμένα στο στόμα
Κουνώντας δοξάρια σε συναυλίες τελεμέδων μακελεύεις μάτια
όσο ακούγεται ο ήχος της κάθε ξινής κλειτορίδας
κάτω από γλώσσες μπο μεκ ουρακοτάγκων 
Φτύνεις ακροδάχτυλο πάνω σ΄ άλλη τόση -σχέση" που έχει
η εκσπερμάτιση των άμουσων οργάνων
με τον αλήτη θάνατο των ειδών του Χ- ψ παπάρα βασιλιά τους
που είδε οράματα και μας έκλασε το αλεύρι για αιώνες
Στυλ και λεκάνες για πλύσιμο στο χέρι
Λεκάνες γεμάτες υγρό εμετό έτοιμο 

να πυροβολήσει χόρτα στη γωνία

Το βράδυ πούστη μου
Μεθάει το εγώ με ντεμί φοβού
κι όρεξη να μην ξυπνήσει το σώμα της δημοκρατίας
S.O.S
Νύχτες
Παπλώματα έτη ψυχολατρίας
Σεντόνια στίχοι σιχτίρι τρόποι να λακίσεις 

ωσάν Bonzo ετοιμόγεννος στα ομοφυλόφιλα κρόσσια 

μιας φούστας ζωής που σε πέταξε όξω γιατί της το επέβαλε 

ο πρώην Δαρβίνος γόνος για χάρη μιας μούρης 

που μοιάζει με ατάιστο μπουλντόγκ
S.O.S
Να τους λέτε πολυσύχναστα πως να γίνουν πωλητές θανατοποινής
Κι ας έγινε η μαλακία υπόθετο λόξα του -γράφειν κι εξουσιάζουν
για όλους τους μπιμπερόν κατοίκους
που φοράνε αστεία πουά πάμπερς και σατέν σλιπ πριν το σπέρμα
-Έι
Να σκεφτείτε κάποτε
έναν ευφωνικό τουρίστα Bonzo μιας ακόμα κατουρλιάρας ζωής
π΄ αγάπησε τα λούνα παρκ και τους αχθοφόρους της
και ξέμεινε ωσάν καρκίνος πόνος περιόδου
στων αυτάρεσκων θεών απατεώνων τους θρόνους
Ροή -
Γκάβλα να κλαις με μαθηματική αγάπη και τζάμπα θυμό
ξεγελώντας χειροβομβίδες σκέψεις με το -ου παραμυθιάζεστε"
Εγώ με συγνώμες σας ζητώ απ΄ εκεί ψηλά ταξίδια μακριά σας
να μου γράφεται για τους Donald ανθρώπους σας
που ξεπουλάνε σώβρακα μες απ΄ τα Led κυτία των πιθήκων
και τα καθρεφτένια άροτρα των πλίνθων

Σούμα -
Στο ντιβάνι ενώ δεν θα υπάρχουμε
κάτι άνθρωποι θα σας γράφουν ενώ δεν υπήρξαμε
κι αυτοί ήθελαν με σκοπό ζωής στα πεννήντα η όσο τους
να ενωθούν με τον εαυτό τους
ουχί με της τζάμπα μαλακίας τον Πανάγιο κρίνο
Κάτι μαλάκες τώρα και δικτάτορες της σκέψης σας αύριο
Ήθελαν
Έτσι όπως έπλασε ο Bonzo τον Moby δολοφόνο εμετό του
να ξαμώσουν ένα ακόμα απ΄ τα πιο ομορφότερα κρουστά 

τοπία ποιητικής φυγής
-Γιατί πάντα μαλάκα μου
Ο χείριστος δαίμονας της ψυχής δεν ήταν ο φόβος μας
Ήταν η μαλακισμένη αυτολύπηση 

κι η ευγνωμοσύνη της ουσίας της