Εσμός

Οι άνθρωποι 

είναι κηδεμονικοί ναυαγοί 

σε κοτέτσι σύμπαν
Φοβούνται τον θάνατο 

ενώ ξέρουν πως θα πεθάνουν
Σιχαίνονται τα σκατά 

ενώ ψάχνουν να γαμήσουν κώλους
Αγοράζουν σύμβολα 

να παρατείνουν το ενθάδε
ενώ δεν ξέρουν πως να το βιώνουν
Όπου και να πας 

οι άνθρωποι θα σε βρίσκουν

θα σου σπαν τ΄αρχίδια με μαλακίες

Θα περιμένουν να φοβηθείς 

πριν σου δαγκώσουν τις πληγές

Θα σ΄ευλογούν με ξόρκια 

στο κόρφο του Γιαραμπή τους
Θα σε σκοτώνουν σιγανά 

σαν σούπα που κρυώνει
Θα σε περιθάλψουν χαμαλίκι 

σκοπιά γερμανικό

Θα σε ξεθάψουν 

Θα σε κλαίνε για να λησμονούν 

τον σκύλο εραστή μέσα τους

που΄ναι ο τάχατε κακός τους εαυτός

που έμαθε να δαγκώνει 

το δίγραμμο τους ανάποδο "ώγΕ"

Μέχρι να κατέβεις
απ΄ το σαράβαλο της ζωής τους

και τους αποδείξεις
Πως μπορείς κι από κει 

δια της ανυπαρξίας σου

να τους γαμήσεις το πανάγαθο ουδέν
Οι άνθρωποι

είναι αριστούχες ήττες εξέλιξης