Επιτελιλίκ

Ένας ξερόβηχας τσαμπουκάς μπρος στα κότσια του διαόλου
Μουσικές βουητά με το χρυσό χρώμα των μαλλιών της σιμά
Αμερικανιές και ζάλη παρά πέντε
Πιασμένα σβέρκα απ'το υπέροχο βάρος κόρης που δε γέννησες
Υπέροχα μαλλιοτραβήγματα μαθημάτων αγάπης κι ένα -όχι"
προμετωπίδα εκκωφαντικού κενού
Τι άλλο;
1:18 π.μ.
Πως περνούν τα έτη
Ευελπιστούσες συννεφιάς περάσματα χωμένα σε χωνάκι κάνναβης
Τα όνειρα επιβάλουν ένα συγκλονιστικό βράδυ
λουσμένο σε ιδρώτα και ρίγος στις πλάτες ενός ακόμα υποκειμένου
Αραγμένες φανέλες όπλα στο δεξί να κυνηγήσεις να τρομπάρεις
αυτό που σε λούζει με θεραπευτικό ιδρώτα
Ο διάολος είναι μια δανεική σκέψη κι οντότητα από μακριά
Ο Abraxas το διαφορετικά ίδιο
Έρμαιο φονικό σε ισοπεδωμένες έλξεις
Τρόπων να υποφέρεις ότι επέλεξε η μνήμη
Πλήκτρα φυγόκεντρα μέρη να εξορύξεις πολτό από το ριζικό σου
Λίγο ακόμα αίμα στο λαρύγγι σβησμένο με πιοτί και ρακ εν ρόου
Φόβοι για το πουλί σου 

και τα μελλούμενα της διασωληνωμένης υπέρψυχα μάνας σου

Πρεσβύτεροι κι οδηγοί ο Γιουνγκ ο Καβάφης ο Καρυωτάκης 

να χώνουν σαν στουπιά τις υπογραφές τους άθελα σου 

μες το κατακωλόκαιρο μπας και καταλάβει το ρολόι κομπολόι
Τα γράμματα μετατοπίζονται οι σκέψεις έλκουν και το φως περιμένει
Πιάνα λερωμένα από δάχτυλα λερωμένα

Φίλοι παλαβοί μονόλογοι εραστές οχτροί
Μαλλιά για χάιδεμα για φίλημα
Ανοίγοντας πόλεμο με κάτι που είπαν πως υπάρχει
ξεσκίζεις λεν το -δεν υπάρχω'