Μποκέ

-Μ΄ αρέσουν οι ψεύτικοι κόσμοι 

Οι σκοτωμένες μύγες κι οι αγκαλιές 

π΄ αφήσαν σε κρεβάτια νοσοκομείων 

την μνήμη τους σώα κι αλαφιασμένη 

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να γράφω

πως ξερνάς δίνοντας στην οργή σου 

μετρημένες μπουνιές γρυ πάνωθε 

σ΄αθώα αγκάθια ενός σκαντζόχοιρου 

Δε θα υπάρξει κάτι να κάνεις σεκόντο

μες του μακελειού τα συμφραζόμενά 

και το μπουρδέλο που δουλέψαμε

Έτσι κι αλλιώς φρικαντέλα τσο και λο
Μ΄ αρέσουν οι φωτεινές τσιπ ψευτιές 

μιας νύστας που ζει και ντε θ΄αποθάνει 

Μ΄ επίκληση βοώντας χρόνο δύο όρχεις 

κι αίμα μιας αιώνιας οπής μετάγγιση

για κανένα μα κανέναν ρεζουμί σκοπό 
Δρόμοι με bokeh μανιφέστο μυρωδιάς 

κουραδόκαστρου και σφαίρας ρουλέτας

με κάνουν καλύτερο προδότη μιας Ζουλού

κοσμικής σαχλαμάρας που δεν ήθελα εγώ

να ζήσω μα έπρεπε ωσάν ο ΕΓΩ να ξαναζώ

Ίσαμε να ξέρω με τι ομοιάζει το τίποτα 

που μου επιτρέπει να ΄μαι τίποτα τίμιος
-Να γίνομαι αυτό που -
Που δεν θέλει να ταυτίζεται με μένα 

με αυτόν με αυτήν με τον παρά μόνο εαυτό του 

που παρατηρεί ότι παρατηρείται τικτάκ σταφίδα

Είναι δύσκολο να κραυγάσεις μια τσιβί συλλαβή

αν δε ψιθυρίσεις στ΄ αυτί σου ολόπαις -εντάξει 

-Δε μπορείς τώρα να χωρέσεις σε μια λέξη

Κι ας είσαι η φράση"