Η καρδιά
στο τελευταίο της ανάστημα
βροντάει μέσα μου
τ΄ ανέγγιχτο της ήβης σου
Η ανάστυση του λαλά λέγει
– είμαι - θα "
εσαεί
Γι΄ αυτό μη με στείλεις ποτέ
σ΄ έναν διάβολο που δεν υπήρξε
παρά μόνο σε δημόσια ουρητήρια
ανθρώπων
Κι αν γεράσεις ποτές θύμισε μου
ποια η διαφορά του feeling blue
και του fuck U my divine matrix