Δίον Θα

Κανείς δε μιλά για θανάτους 

και θάματα τυχαία
Γι΄ αυτό είμαι λυπημένος
καταμεσήμερο στο δώμα
Χρίσου μ΄ανωτερότητα
αντίκρια των σκέψεων κι έλα
Να προσποιηθούμε το χάρμα
Τον θυμωμένο κύριο Εγώ
Να εκβιάσουμε το σύμπαν
με τους θανάτους μας
Να συζητήσομε για το ελάχιστο
ξύνοντας τα νύχια μας
πάνω στα παγίδια του
Ωσότου ο πόνος 

εξαντληθεί απ΄ το γαμήσι 

κι η αποδοχή δηλώσει παρούσα
Έλα σαν κεραυνός 

Τυφλοσούρτης μες σε πολλά 

γιομάτα βραδινά ποτήρια 

Να κάνουμε τη καρδιά να μιλήσει 

να θεραπεφτεί 

να θεραπέψει εις υγειά 

της μόνιμης διαμονής μας 

εκεί