Σε κάθε πέρασμα δεν θα λέγω. -
-Είμαι το ήμισυ του ρόλου
που ήδη επέλεξα να παίξω
Δεν θα΄μαι η πληγή της συμπόνιας
στο χαζενέ του νου
Δύσκολε
Δάσκαλε
Δασκάλα
Σαν ρωτώ -
-Είναι ξυπόλυτη η τρυπίτσα του νου
κι ακόμη τράκα κάνεις
αστρόσκονης σαπούνι ανόητε;
Σαν φαντάζομαι να ξέρω πως
η φασιστία εξ αγχιστείας προκαλεί
αυτοάμυνα μα κι αυτοάνοσα
Θανατερά
Αθεράπευτα θεραπευτά
Σαν γνωρίζω πως
Τα αιδοία στάζουν και κοιμούνται
επίτηδες στην ώρα τους
κι οι καπαρωμένες μπύρες μοναχές
να πισσωγαμηθούν περιμένουν
Κι αν εκπονώ πως τα σώματα μου
τόσες χιλιάδες έτη ευλαβικά
νεραιδόσκατα είναι κυρίας και κύριων
π΄εμποδίζουν τ΄αενάως αντίθεο τους
Τέλεια κι ασυσκεύαστα
στου συμπάντου τ΄ αντίδωρο
των χρωστώ τι;
Ποίων;
Θα λέγω ίσαμε κει
-Είμεθα ήδη θεοί
Bλαξ!