Τι ΄ναι δω;

Ο θυμός κι οι πατημασιές του Ιησού
σε πολυτίμητο θέρετρο μορφών εξελίσσονται
Φίλαθλοι τ΄αποκαλούν -Μουνιά και μπύρες"
Εκεί μου παν -Εν αρχή (Θα) είσαι ο λόγος"
Μετά -Το - όχι όχι κάποιο λάθος κάνετε"

Που περιττεύει
Που θα με περιζώσει με κακά στο στοματάκι

Έπειτα Ένα -αχ" θα μένει
Ένα -Πότε;"
Η ξεπέτειος μας 

και το λερό σου εσώρουχο για μάσκα
Λιλαλο
-Θ΄ αναπνέω θαρραλέα και δε θα διερωτώμαι 

αν θέλω να ζω για να δω 

τη παρακμή των χιτλερόψυχων

-Το θέλω 

-το θέλω ωσάν το αιδοίο σου που γεύση έχει 

από Μακεδονικό κάστανο και πρωινή πάχνη"
Ως πιωματίας του συρμού
Ωσάν σκατόρθωμα που προδικάζεται 

αναμεσίς των ποδιών σου εν τη απουσία μου
Δες κι έλα
Πατρίδα μήτρα
Τους ακούς -
-και τα ακριβά φτηνά και τα ρέστα τζάμπα
κι ο Σπαθάρης ξεκίνησε ν΄ αναστηθεί
-Αβάντι μαέστρο!
Τους γλέπεις
Ο μπρούκλης με τις δυο μάσκες
ο παπαριανός με τις τρεις
οι δωροαηδίες τους κι οι απειλές
πως θα ανοίξουν το τάπερ με τις καρπαζιές
Όλ΄ αυτή η σκάρτσα
Το χαυτείο
η υπαγορευμένη κωλομυρμηγκίδα
το πάρτι το μασκέ
το μπόλι το σικέ
-Ω παλλακίδα μου!
Χθες στον Εφιάλτη μου 

κάποιος στο τέλος φώναζε-

Και -
και πέθανε η κόκκινη γραμμή