Τετελέσθαι τι;

-Βλαξ
-Ομιλώ γι΄ αυτό που μπορεί να σε ταλαιπωρήσει ουχί αδίκως
κι όχι γι΄ αυτό που μπορεί να με σκοτώσει
Για το ατελεύτητο να μην αγαπώ πια μα να κατανοώ
Αυτό που κάποιοι θέλουν να παραμένουν υποχόνδρια φωνακλάδες 

σιωπηρά κηδεμονικοί με το σώμα τους κι ομοιάζει με κύμα σύγνεφο 

η με μια στιγμή πόνου απ΄ το παρελθόν τους 

Το πόσο φιλότιμο είναι ν΄ αγαπάς τις σκέψεις τους που δεν είναι 

τίποτα λιγότερο από σκουπίδια πολυτελείας ενθυμούμενος ο ίδιος 

έμμεσα η άμεσα από και στην πρώτη συνεδρία μου πριν δεκαετίες
την πρώτη φράση των ψυχιάτρων μου  - Σκουπίδια"
Μετά έτσι για πρόζα μαγκιά κλανιά και κωλαράκι φινιστρίνι
και για να τους μπεις στο μάτι και το λαρύγγι με τις φωνητικές
θ΄ αναφέρεις πως πέρασες καρκίνους και χύμο σε καρέκλα 

σφοδρές κατάθλες απ΄τα 90΄s έως τα σήμερα κι έχεις σπουδάσει 

ανατομία σώματος λόγο υπέρβαρης λάτρας της υποχονδρίας σου

Ότι εξακόντισες περίεργες αναιμίες μεταγγίσεις και μπες βγες 

στα λευκά δωμάτια γλαφυρών νοσοκομείων έπαιξες τις κουμπάρες 

μ΄ ένα μάτσο αυτοάνοσα της μοδώς σωματοποίησες κι άλλα τόσα 

ποίματα στο χαρτί σου σαμποτάροντας εαυτό δήθεν αιώνια άρρωστο 

για το περιρρέον σου στανιό π΄ άντεξε  σαν έβραζε ο τόπος 

Κι ότι μετά έγινες για συναπτά έτη αλκοολικός μ΄ αποτέλεσμα
να καταλήξεις ετοιμοθάνατη μπίμπα του νου σου κορόιδα 

Και -ω! -Εκ του θάματος έγινες μετέπειτα ερασιτέχνης βίγκαν 

φανατικός αντικαπνιστής κι αχβαχίας νταξναούμ κιασούμ λατσεύεσαι

Πλέον -είσαι κάτι επιζητώντας με πηγαία χαρά και παιδιάστικα γέλια 

Κάθε μέρα το φινάλε σου το βιολογικό που κατά περίεργο λόγο 

δεν σου ξηγείται μα το ξέρεις σαν κάτι που γεννήθηκε μαζί σου" 

Κι επιτέλους αργόσυρτα όλα σου συμβαδίζουν με χθεσινά βράδια 

που αυνανίστηκε το σώμα σου για μια τσόντα γκόμενα παλιατζούρα

Γουστάρεις που ωσάν -Βλαξ σ΄ αποκαλείς και λες -

Δεν διεκδικώ αυτό που μου ΄πε αφού είσαι το σώμα σου ακόμα"

Γάμα το λες
Δυστύχα δε λες
Ερχόμενος πιο μέσα αδερφέ μας κρώζεις -

-Όχι μήτηρ δε ερωτεύομαι καμιά εικόνα πια -γελώ γελώ γελώ"
Σαν συντρίβω το ύφος μου δεν αποζητώ το σοβαρό μου 

που μας διαιρεί όσο κι αν ακόμη με ζει ο νους τα κρέατα τα οστά 

τα σπλάχνα μου και μια θυγατέρα καρδιά
-Η δική μου κι η δική σου βλαξ"
Που κάποτε υπήρξες μέγας μαλάκας και μαλακισμένη πιστεύοντας 

πως επειδή αρρώσταινες επί δεκαετίες ήσασταν οι εγωμανείς 

Οι υποχόνδριοι βασιλείς κι οι πανόπτες ανιχνευτές λάθους των άλλων
σωτήρες κι επιβήτορες όλων των βιωμένων της ελευθέρας βουλήσεως 
-Βλαξ!
Δεν είσαι το σώμα μήτε ο νους σου
Δεν είσαι το σώμα μήτε ο νους σου
Δεν είσαι το σώμα μήτε ο νους σου
Ξεκοκάλισε τώρα τα αίτια της ενσάρκωσης σου που η λήθη του ποιος είσαι 

κι η ταύτιση σου με τις μορφές σε φέρνουν σ΄ οργασμό  δω κάτου"

-Βλαξ!
Θα μαθαίνεις πια να ευφραίνεις εξέλιξη γενόμενος πάντοτε φίλος και φίλη
μ΄ ότι φοβίζει"
Θα το πεις
Το λες
το λες   -
-Προετοιμάζομαι μετεξεταστέα να πεθάνω στα ψέματα"