Πεφίμωσο

-Ποιοι εμείς; 
Ουδέ Beatles μηδέ Roling stones
Στραγάλια γκαζόζα σε θερινό μορτικώ τω τρόπω 

Μάγκες σ΄ αγκίστρι ανθρώπας τζάμπα εν 

αναμεσίς στο μαυρόασπρο των πυρών εξ

-Γαμημένα βόρεια ερπετά σας αγαπώ"
-Μαντάτεψε τι είμεθα μαναπατέρα
-Μικροσκοπική συνοικία ειμί Κύριε Ιησού Χριστέ

-Ελέησον με"
-Αντάρτες της πορδής Πατήρ φονέα κι αληθώς
-Ντουζλαμάς μπόνος πνεύμα άγιο του πέους σάγμα

σιμά της κλειτορίδος σε τρις γαλαξίες ρούχου μούχου

Σε τετράκις σύμπαντα ισορροπητήρι
-θεέ μου κτλ η φράση    -

-Ευτυχώς πάλι παις άνευ περισπωμένης

Τα όνειρα που θέλουν τζάμπαντάν να με σκοτώσουν 

κι αυτό π΄ απομένει λύμα ζωντανό 

Απόδραση fm stereo το συντομότερο απ΄ αναμεσίς 

των ποδιών της που γέννησε μετάνοια η αφανισμό

Ουχί άλλη μετενσάρκωση λες και ο μονισμός 

κι η απειλή παύοντας να κλαίω διαπαντός είναι εντάξει

-Σαν περιγράφω ωσάν αεροπατέρας 

της γκαβλοσυροής μου το εγώγραμμα 

ποιος φοβάται να ρωτήσει -τι φοβάσαι Θεάνθρωπε;"

Η Ζωζώ με το Πελιναίο της;
Η ζώσα της δηθενιάς βλαξ;
Το ευνούχο στανταράκι αρχιδακούμπι;
-Η οι -
-Πολέμιοι της ομοφυλοφυλίας στης χώρας τους 

που δε χωρούν Καβάφηδες Χατζηδάκηδες Μαρίνους 

κτλ της ακινησίας τους το ψυχόδραμα 
Της έδρασης των γιων και θυγατέρων στ΄ανεπίγνωστο 

της μάνας των και τ΄ αλαφρά μιας jazz παρωδίας μας
μες σε χρυσό αυγό χαράς που πηδάει βρόχινο εμπόδιο 
-Ω μαλάκα! 

Σου γράφω για μεγαλειώδη κι απερίγραπτη σ΄'ολα χαρά
με πάνω κάτω ανάβλυσης χυμών φευγιού από δω δα"
-Αχ τι όμορφη είσαι συ!
Ναι εσύ η σύντροφος των
Δες παρακαλώ σε βλαξ της
Κρουστοί με ροξ επί κεφαλής οσμίζουν με τέως κήπους
του ναούμ κι ασούμ τους το ρετρό"
Έχει εύγε παγωτό επίσης σ΄ όσους μες σε έναν σωλήνα 

φυσούν τη φυγή τους και προσαγάγουν γκάβλα κι άνεση 

στα κελιά μας -εφτά παρά δέκα προ του τέλους μακάριζε 

Η μουσική τους κατοικεί όπως κι εσύ στον τάδε όροφο 

που μας τοποθετεί η Ζωζώ νυν βουλήσεως πιόνια πριόνια
-Βλαξ μια ακόμα ζωή σου και το ζητούμενο θα ΄ναι δις

να μην προσπαθώ -θεις -θούμε γκο γκο ρεξ έπος

Αγνή πεταλούδα εσύ ν΄ αφήνεις ανθρώπας που θέλουσι 

εκβάλλει δαιμόνια να μένουν στο ίδιο γρέγο μέρος τους

Φραπές γαρ βαρύς στα ησυχίας των κοινώς ελευθέριους
κι οι ντροπαλοί μπαρόκ εγωισταράδες πεθαίνουν αργά 

Πες   -

-Είναι νωρίς να λεν -δώσε και σε μένα ρε μπάρμπα λίγο τι;
Λίγο ένα
Λίγο έν
Λίγο Εν
Εν - Ρε το ίδιο 

Κι η ζωή δεν είναι κόμικς {μωρό μου} 

αν εστιάσεις σε κόσμους ίσαμε να αντιμετωπίσεις κόσμο

Σαν σε πλένω με την γλώσσα μου ρώτα τους τι σημάνει 

η λέξη -Ουστ και βγάλε τον σκασμό μέχρι να με βρεις