Εν απουσία όρχεων και μαστών λακωνίζω
Ξέρω τι δεν είμαι Νιώθω πως χωρώ
μες σε μια και μόνο θεία παρέμβαση
Ξέρω τι δεν είμαι Νιώθω πως χωρώ
μες σε μια και μόνο θεία παρέμβαση
Λέω πως μπορώ να με περιμένω
Ψεύδος μικρό δε λέγω
Κι όλα είναι έτσι όπως είναι
Το κορίτσι της άλλης ζωής του Themis
Οι φύλακες του φωτός
που δε γουστάρουν αλλιώς
Οι νυκτωδίες που όσο κι αν πιει
το υποκείμενο δε μεθά
το υποκείμενο δε μεθά
Κι αυτό που ψάχνει το μη πιφ
μιας μαλακισμένης γκομενοπερίστασης
Αυτό που ψάχνει το κέντρο του
σ΄ επίβουλα κουδουνίσματα
Για αγαπητές ψωνάρες
σ΄ επίβουλα κουδουνίσματα
Για αγαπητές ψωνάρες
Τα κουρασμένα Casus Bellum των άλλων
και τα - ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς υποψήφια
σ΄ αναπηρικό ευχολόγιο μιας ακόμη
περατζάδας των άλλων
Κι όλα είναι έτσι όπως δεν είναι
περατζάδας των άλλων
Κι όλα είναι έτσι όπως δεν είναι
ωσάν οι γόνοι δολώματα ψάχνουν
το -Ευ+κωλοπιλάλα=
το -Ευ+κωλοπιλάλα=
αφήνοντας σκουπίδια στην εξώπορτα μου
Κι έτη τώρα σκάω μπαλόνια μέσα σου
Γίνεσαι γλύκισμα καραμέλα των 00000΄ς
Κασέτα βρωμιά θυμάσαι;
Λες και φταίνε τα δάχτυλα
ο τρόπος που σου λένε μαλακίες
ο τρόπος που σου λένε μαλακίες
και του προγραματισμού μας
η άνισος τιμωρία
η άνισος τιμωρία
Ον μη ον
Μια δήθεν επιβλητική ναυτία
ο έρωτας το τίποτα η ευτυχία μας
κι αυτή η πουτάνα Μόρα
κάθε βράδυ
