Άρση

Κάποτε έλεγες

Μόνη πεθυμιά να με κοιτάξει
Αμπαλάρισες του τέντζερη το καπάκι
τους παλιούς γκαζοτενεκέδες
και διάλεξες την αιωνία σου μπάντα
Κρινόμενος ωσάν
κατάλληλος - ακατάλληλος κρουστός 

υπηρέτης δονήσεων στη μπάντα του 

Δε σε νοιάζει
Ντράμερ του για πολλές ζωές ακόμα
Και τώρα στα έτη της εσχατιάς
Πες μου πως μπορεί να δοθεί επιλογή
χωρίς παραβολές
Ο θεός άκουγε κι ακούει
Όχι όχι δεν είναι πεθυμιά σου πια
Διάλεξες στρατόπεδο και τα ταξίδια 

μέσ΄ απ΄ τα γαμημένα σου σώματα

προς -Αυτό