Ζαν Κλοντ Μπουρδαμάς

-Ωσάν με πάρει ο θεός 

θυμίστε μου κάτι
πιο αγνό από το μέγα
Την ηγέτιδα εκ 

και μη με καθυστερείτε 

με γλίτσας φέουδο
Τείνω να μην γίνω πρώην θεός

Βαρετός λιβανιστής με φούστα
Υποχόνδριος μεσσίας εντός μου
εις θέσιν κάθε Εν ταξιδιώτη διατίμα 

Δες πίσω μου
Στο κερατένιο μου σπίτι 

προετοιμάζω τον θάνατο μου

Κι όποιος φοβάται πάει και κοιμάται

λεν οι τρομολάγνοι 

Ουδέν ποιοι;
Θωρώ με
Κι η ένδον χαρά 

δεν είναι αυτοί οι πούστηδες 

όσο κι όταν μου δίνω χρόνο 

Σκάβω θάβω εαυτούς 

γελώντας κλαμένος στη πατρίδα μου

Λέγω ξελέγω πως σε θέλω ακόμα
Δε με χρειάζομαι
Δε σε χρειάζομαι
Μόνο κοίτα να προετοιμάσεις με κόπο

ότι δεν είσαι για χάρη αυτού Ιησού

που οι λύκοι είναι βαρετοί
και τα αίλουρα εν υπνώσει ποτές
Δέον
Μέντορες
Γκάβλα 

Και συ Ισκαριόλα γαμημένη σαύρα 

θες να εξοντώσεις 

σε γαλάζια τ΄ απέθαντου χώρα τι;"