Ασυγκίνητο μη

Είμαι μες τον καμπινέ του θεού
Εδώ που η πουτάνα Εύα
το σιδηρούν κωλοπέτσαμα
ο νους μου που βρωμάει
και το τζουκ μποξ της αγάπης μας
με χλευάζουν αιδοιοκαταθλιπτικά
Είμαι μες το καμπινέ του θεού;
Δώ που τα ωραιότερα ταξίδια 

ξελιξίδια δω δα να βρω με στανιό 

πρεσβεύουν σελέμηδες μπινέδες 

Τριχωτούς φαιδρές σαύρες 

και τεκτόνια βιόλες γιομάτοι 

βουτύρου γκάβλα που λιώνει
τσάκρα επτά σαρξ μία 

σε σκεύους καπάκι
Κι ως σαρκίο 

πάνω σ΄άτυχα καυσόξυλα
λύω απορίες στο ασυγκίνητο μου μη
Ημείς θεέ μου τι είμεθα δω κάτω:
Σκάσε θεέ μου και το σκατό γιγνώσκω
το ηλιοβασίλειο των σκλάβων
το δε σε θέλω πια να εξηγώ
Το εν δες η ουχί τύφλα ασπάζομαι
των άλλων ταξίδια και ξίδια δια τι;
Θεότης προς θεό -ένα ένα ένα
Δω ρε
Στο αποχωρητήρι του θεού σου θεέ
το να γίνομαι αυτό που ειμί
ξανά και ξανά
δεν είναι μια μπαρούφα με δύο -φ"
Αυτό είναι
που ωσάν επίδοξος νεκρός ρωτώ 
-τι δεν θ΄απογίνω;