Στιβ Μακ Μάνα

Η Μάνα κι ο Στίβ κομίζουν σιμά
πως να καταρριφθεί η ανίχνευσης 

κάθε λελέ πόνου έλκους
Είδες 
Ο καλυξυρισμένος Μπρους Λι μας
έδειρε τον τριχωτό τους Τσακ νωρίς
Δες ποιος δίφωνα ψόφησε και τι λέγειν ζει

Χαϊβάνι 652 εδωδά κι η μουσική μου τρίζει
Λαμποκοπά πάτο η φασόν επανάληψης της
Αμέν ντεμέν ο νους ο εσταυρωμένος δις εις
Έτσι κι άλλοτε

τα σπυριά θα σπάσουν ωσάν καπότες 

μες σε παρθένους κώλους 

και το σαμπριολίδι καταθλέιζερ φιλοδώρημα

Οι τρίχες παρασόλια εκτός χρόνου μονιμάδι
και τα νεραιδόσκατα των καλλιτέχνις τους 

πότες δεν μυρίσανε λεβάντα ζωντανή

-Φίλα με όπως δεν μπορείς"
Αρχές ΄80s
Στιβ Μακ Μάνα
Κωλοφονιάδες άγγελοι κι αυτό 

που γαμάει τ΄ ανεξιχνίαστο μου σίξτι φα

Το τώρα δα που κονταίνει καθ΄έξιν 

σ΄ εποχή άπλετου επαρχούν σταρχιδισμού 

Λέγω 
-Ευχαριστώ σας μανάρια μαξιλάρια 

Να γεμίζω του θανάτου σας το εξοχότατο 

θέλω

Ότι σιμώνει προφητεύεται διά του κουφαριού
Δεν     -
δε γειώνεται εσώκοσμο
Παναγία μου
Παναγία μου
Παναγία μου