Ιν δε νέιμ οφ Γκαρρέςς

Το υποκείμενο νοσταλγούσε τη γκάβλα του μηδενός

Την εμορφιά του την επίγεια που χιλιετηρίδες τώρα 

μυρίζει μαλακία
Κι οι πρόσκαιρα ζωές μας 

μωρές το σώμα τους χορεύουν ωσάν μουνίτσες 

με φωτάκι στα παπουτσάκια
Και φυσητήρες ξεκαβλά κατά το δοκούν
εις το ένδον των ρυπαντών ασθμαίνουν -ουγκ 

σκοτώνοντας την μάνα τους 

Της μίλησε για τη μαλακία μας τη σοφή
Ότι μεταφέρεται στο παλαιό στρώμα 

κι αυτό που θα πεθαίνει αιώνια
Της έγραψε για την ανοργασμικιά κατάρα
Τα βαρετά ερπετά που τάχα μας γαμάνε υπέροχα
Τη περασιά μα και γι΄ αυτά που δε δε σ΄ ατιμάζουν 

με -ου" ξίδια ταξύδια στης Σαββατομαγκιάς το πατζούρι

Της τόνισε αυτά που διά πάσα νόσο 

και πάσχων μαλακία δε παίξανε άμποτες για χάρη τους
Μπας και τους έπνιγε της ύπαρξης μας 

των σημαντικότερων το υγρό των πηγαίων κόντρα θανάτω 
θάνατον πατήσας