Λανθάνουσα δύσπνοια

Το σώμα που δεν είμαι δρόμο δείχνει
Είναι που μ΄αρέσει κωλοφωτιές ν΄ αποζητώ
σ΄εγκαταλελειμμένα οικόπεδα
Φραγκόσυκα πίσω από συρματόπλεγμα σκουριασμένο
κι αυλή για το πρώτο μου τσιγάρο
Όλα μου εορτάζουν ζουν και φουσκώνουν
Το γω εορτάζων στασίδι μου
Το ζώντας γω πεταλούδα σταφίδα
Το φίδι φιλικό στα ποδάρια μου και το ματωμένο πιφ
μπούσουλας μιας πρώην γκόμενας
Τροία Δύω Εν κι ευτυχώς η νοηματική προ θανατά 

ψοφάει και σιωπά έρπουσα
Κι αφού αναλώσιμο κουφάρι να είμαι δεν επέλεξα

σε δούλεψη με ακρίβεια φανατική τον θάνατο εργάζομαι