-Κωλοκαίρι συγκομιδής κι η γκάβλα ισχύει
Το ποίμα παιδεύει μέχρι ανέραστης πρωίας
Κάνει ρελάνς στον οχτρό άναυλο εις και προς
Ντύνει φιλοσοφείν μπέτσκα αγνοούμενες αγάπες
κι έναν φυτεμένο ροκ πόλεμο που δεν ίσχυε ποτέ
Ο ιδρώτας μυρίζει παράξενα ωσάν βουταρία
σ΄ ακάθαρτη επανάσταση αγάπης πρωκτοζουμι
Ο χρόνος που μπορούν να μας γυρίσουν πίσω
τ΄ακροδάχτυλα φοβοῦ άγνοια του νου στειλιάρι
κι η λάθρα ευδαιμονία διαρκώς πεθαίνουν ξαφνικά
Χρόνος μνήμη σειρά
Εις την αιώνια ριπή τους ολίγο κακό φέρουν εδωδά
Οι στιγμές ομοιάζουν με στριμωγμένους δαίμονες
πλάι σε σκέψη καρμανιόλα που νοσεί από λογισμό
Οσμή πλαστελίνης ο νους τα κωλοκαίρια δεσποινίς
ανακρίνει διαρκώς παρόντες πριν τις εξόδους
Λήθαργου μισογόμι αιώνας η αγωνία των θανατερή
μλαρογκυλσιά προπάτορα κι άτεκνου απογόνου πυρ
Άνθρωπος Ήρωας Δαίμων Θεός διαδραμεῖν
Τι στρας, τι φαντασμαγορία!
Παίρνω θέση στην σκακιέρα τους πλειστόκαινος
Σε πολιτισμό χέστρας αγονάτιστα ζω και με πίνω
Αναζητώ κομμάτι του παζλ λαλάρα της ερώτησης:
-Τι κάνεις;" -Ζω" κωλοκαθισμένος απάνω της
Ελέησαν ζυγιστής καρφιών υπενθυμίζομε
μες το προκάτ πουργατόρι κάθε μερονύχτι
Πως δεν είμαι σαπουνόφουσκα μπαταρία
που θέλουν να την ξεσκάσουν ο Θυμοφόβουλας
η Τυψενοχούλα και τα Κακάκια που νύμφευσαν
εσωγήινοι με ροζ μάτια παρά ο δονούμενος στο Εν
Πως είμαι ψυχή που ΕΧΕΙ σώμα
Ουχί τ΄ αντίθετο"