Γυναίκα

Γυναίκα και λόγος

Τάφος και ταφόπλακα
στο επιδέξιο κι ανάρμοστο
στο χάος της Ελπίδας
Η ουσία
είναι το δεύτερο πάτωμα
στο οικοδόμημα του ενέχυρου
της λατρεμένης μου συνήθειας
Ένας όρος
καθορίζει το στενόκαρδο όριο
της ανεπάρκειας για συνουσία
Η αγάπη έχει χρώματα
κι ο έρως γράφει 

τ΄ απομνημονεύματα του
σε χαρτί πολυτελείας
Τι κι αν θέλεις να της πεις
πως το ποίμα γι' αυτήν
είναι η αλήθεια 

της όποιας ζωής διάγης
με λογάκια μαρτυρικά

Να πείσεις για το λίγο
το ανεπαρκές
το καθηλωμένο 

σ΄ αναπηρική αμαξάδα
Γραμματάκια χίλια ρωτικά
που ποτές δε γραφτήκαν
για την εικόνα 

της αγγελοπρόσωπης τους 
που ξακρίζει εμπόδιο
στου νου μου το αιδοίο
με χαμόγελο πνιγηρό 

σε φόρα πάρτης μουσικές 
Την ράχη 

τ΄ απύθμενου της ξεγεννώ
που με μανία 

προστατεύει ο Βαραββάς
κι ένα τσεκούρι ον δυσοίωνο
ζοφερό
καιροφυλακτεί
για μας 

κι εσάς

τους παραπλανημένους επιβήτορες
της όποιας ζωής μας
Πίσω από κιγκλίδωμα παλιό
την φύση του έρωτα μου
γαργαλεύουν  φώτα κεριών

ωσάν -

Γύναιο γκρεμνού

με τ΄ άμορφο λούλουδο
ανήμπορα

στα πλαγινά μεριάς των
το χρόνο του ζητά