stat

Anima disperata



Ανάβεις τσιγάρο
Ξεκινώ να γράφω μες τη σιωπή 
για την ομορφιά του αδιαίρετου
Γιατί τόση σιωπή αναρωτιέμαι
Γιατί χάθηκαν οι φωνές των αγγέλων σου
Γιατί ο κόσμος μας δειλιάζει
ν' αποδεχτεί έννοιες 
που καθορίζουν την μεταμέλεια του νου
-Είναι οι δικές μου ανάγκες δίκοπες 
στην φωτγιά που μας καίει;
Θα μπορούσα να φοβάμαι 
να κρύβομαι 
να λογοδοτώ μα δεν το κάνω
Μπορείς να 'σαι κι εσύ ότι επιθυμείς 
μα δεν το κάνεις
Θέλει θάρρος για να ζεις
Θέλει θάρρος να πεθάνεις
Κουρασμένες αλαζονείες 
κι έναν εξυπνακίστικο χορό θωρώ
γύρω από κουφάρια αδύναμων κι ευαισθήτως 
Θα σου πιω το αίμα μικρό ανθρωπάκι
Θα ρεύομαι τις πληγές σου 
και τις αδυναμίες σου όλο το βράδυ
Μετά σιωπή
Η σιωπή των αθανάτων 
που ξεπροβοδίζουν εμάς τους κληρονόμους
Η σιωπή των ματιών που ζητάν την αγάπη μας
Ένας κύκλος γύρο απ' τον εαυτό 
Φύλο που καθορίζει φύση  
και την απόφασης να το παλεύουμε άνευ
για ένα δυο τρεις σκοπούς αν υπάρχει φαντασία
Ψευδαίσθηση κι αγάπες ιμάμ
Μια Μήτηρ και Πατήρ αυτό είναι όλο
-Μωρό μου λουκουμάκια
ζουζουνομάντολες 
κι ένα μετερίζι ατελείωτης ανοστίλας
με λάβαρο την αγάπη που δεν πήραμε
Θα κοιταζόμαστε λέει 
μέχρι να πεθάνουμε 
και δε θα ανταλλάζουμε κουβέντα
Εγώ είμαι ο κατάλληλος για σένα θ' ακούς
κι εσύ δεν πρόλαβες να μακιγιαριστείς
-Ναι αυτό με πληγώνει
Ένα πρότυπο που γκαστρώθηκε απ' τον φανατισμό
και γεννάει σαν τρελό κάθε μέρα 
ιδέες στερεότυπα κι υπεραπλούστευση
για το πως πρέπει να τρώμε 
να περπατάμε 
να ντυνόμαστε 
να μιλάμε
να κρατάμε τα γεννητικά μας όργανα 
όταν πάμε τουαλέτα
Αν υπάρχει μια λέξη που ανεβαίνει στα χείλη μου
είναι η λέξη -χέστηκα
Θέλει θάρρος για να ζεις
Θέλει θάρρος να πεθάνεις
Ο οδυρμός σου φταίει και τα λες έτσι μικρό ανθρωπάκι
Πόσο θάρρος ν' αντλήσω απ' τη ζωή που διδάχτηκα
Πόση αλήθεια κρύβει ο θάνατος του εγώ
Το μόνο που έμαθα είναι 
ότι ο ναρκισσισμός το εγώ κι η ξιπασιά μας
είναι το τελευταίο κάστρο που πέφτει 
λίγο πριν τον οπλίτη θανατά 
Πόση προπατορική κάθαρση εντέρου 
απέχει δαύτο
Πως να τσουβαλιάσεις φως και σκότος
Ποια προμαλακία τους εξιδανίκευσε επί του πρακτέου 
ζωζώ και θανατά
Είναι σαν το δέρμα της γυναίκας 
που όσο νέα είναι σφιχτά βελουτέ
ωσάν
Έναν συνδυασμό
θείας χάρης και πεντάλεπτου οργασμού
μακριά από τους ρήτορες της κούρασης 
τη ρηχή διαπαιδαγώγηση
τις καταναλωτικές πορείες στα super market 
τη συλλογή κουπονιών
και μια κρυφή μεριά του καθενός μας 
που δεν τη μοιράσαμε ποτέ
-Φίλοι των καιρών
Τα πρόσωπα σας 
λάμπουν από την εμορφιά που σας δάνεισαν
Θέλει θάρρος να ζεις
Θέλει θάρρος να πεθάνεις
Στον καιρό του πολέμου που δεν κηρύχθηκε ποτέ 
αλλά καλά κρατεί
Θέλει θάρρος να ζεις
Θέλει θάρρος να πεθάνεις