Melancholia

Προσεύχομαι
ψάχνοντας εαυτόν ανώτερο 

Εξωσωματικό μανιφέστο να γράψω
απ' την αποπληκτική καθημερινότητα 

απηλλαγμένο της ψυχής
Ένας Ιρλανδός εκπορνευτής
μου λέει ότι η κάθε μέρα είναι ίδια
και τα νέα μεταδίδονται
από την μια άκρη του κόσμου εις άλλην
όσο διαρκεί ένας γέλωτας μεθυσμένος

-Ποτέ δεν θα είμαι ελεύθερος 

για να κάνω τ' όνειρό μου φυλακή
-Θα θυμάμαι 

μέσα απ' την καρδιά και τα κομμάτια σου
πως δεν θα είμαι ελεύθερος
Το ψέμα της καλημέριζεις 

με κάνει να σ' αγαπώ πιο πολύ
και το απόγευμα νιώθω τι πραγματικά 

με κάνει να σε θέλω ακόμα

Ακολούθησε τον δρόμο μας

και θα νιώσεις λιγότερο δυστυχισμένη
γιατί κι ο θεός κάνει αυτά που κάνεις κι εσύ
Με μια τανάλια σκουριασμένη
υπάγω κόντρα 

στο παξιμάδι της μοναξιάς του κόσμου
κι αυτό μ' ανασταίνει μελαγχολικά
Κρατάω μες το δωμάτιο μου κάθε πρωί
την γαλήνια μελαγχολία εγκλωβισμένη 

να μη μου φύγει
Κάθε μέρα 

φεύγω μακριά απ' την καρδιά μου
Απλές μέρες μελαγχολικές
Απλός τρόπος
Μια συνηθισμένη βροχή
απλή ζωή
απλή κωλοπόλη
ένα μπουκάλι κρασί 

κι η μελαγχολία η γαλήνια

Όπως 

όταν τελειώνει ένα τραγούδι που αγαπάς
και το τέλος γίνεται 

χαρούμενη αρχή για τ' ανέλπιστο
σ' ένα κόσμο που δεν ξέρει που πρέπει 

να πιστέψει χωρίς απαντήσεις
Γνωρίζει μόνο να συνεχίζει 

πάνω και μέσα απ' ένα άδειο χαρτί
και τις φωνές των διανοούμενων τρελών 

που δάμασαν τα πάντα

εκτός από την πίστη τους
Είναι τόσο πολύπλοκη η πλευρά της αγάπης 

ο γείτονάς σου
κι όποιος ζει άγνωστα την κάθε μέρα του 

χωρίς πίστη κι απώλεια
Κάθε μέρα 

μέχρι να τελειώσει το τραγούδι π΄ αγαπά
Βλέπεις 

την δική μου πλευρά με τα δικά σου χείλη
κι ομοιάζει με σκοτεινό δώμα
Μα δεν είναι έτσι
Είναι σαν δύο τέλεια πόδια
Είναι ένα ζευγάρι τέλεια πόδια
Τόσο δυνατά
Δεν με πιέζει τίποτα σ' αυτόν τον κόσμο
ούτε καν ένα ζευγάρι δυνατά πόδια
Απάντηση θα δώσει στον κόσμο η εικόνα
η δύναμη κι η επανάληψη της σοφίας μας
Είναι σαν να συμβαίνει
Σαν έναν κρύο ρόλο
που σε κάνει 

να σηκώνεσαι απ' την θέση του θεατή
να ελέγχεις βιαστικά 

με ύφος χιλίων αρχηδιναλίων
το σύννεφο και τη βροχή σου 
Απλά κάνε το
Κοίτα γύρω 
Γίνε ο μπλουζίστας
που θρηνεί μ' όπλο τον νου του 

κι ήχους στη κιθάρα του -ειμί-