Serendipity

Μες 

τη παραμυθένια μου παγίδα
ένα κορίτσι ζει 
Μ' εξωγήινα μέταλλα 

θωρακισμένες ρωγμές
ομοιάζουν τα λιγοστά της λόγια
κι ο πόνος φοβάται τον φόβο
όταν μου ψιθυρίζει στ' αυτί 
πως δεν ξέρει 

τι την κρατάει ζωντανή
Τόσα χρόνια μετά
κι η θυρίδα στην τράπεζα ενοχών
απαριθμεί εκατομμύρια επιστολές
που δεν διάβασε ποτέ
Τα δυο της χέρια 

έγιναν δίχτυ ασφαλείας
για τους ανόητους παιδεραστές
Η βία της ψυχής θρέφει αυτούς
ουχί αυτήν
Ποτέ αυτήν
-Φοβάμαι 

να κοιτάξω το ψυχοφώς της
ζητώ το γονίδιο της αθανασίας
για την γιατρειά 
Ο δικός μου θεός
την αγαπά με ξυράφι και βαμβάκι
με σφυρί και πέταλο
μαστίγιο κι αλάτι
Ταξιδεύει ατσαλάκωτη
στην πλάτη 

μιας χρυσαφιούς θαλάσσης
και την νοιάζει αν πνιγεί νωρίς
Σαρκοφάγα πουλιά 

μ' ανθρώπινη μορφή
κάνουν κύκλους γύρω
και πάνω απ' το ουράνιο της
κι αυτή δεν μιλά
δεν κινείται
Ευλογημένο παιδί τυχερό
γεννημένο στους ήλιους 

που κυλούν στο αίμα της
Ταγμένη θάβει 

κάθε λεπτό της μοναξιάς της
σε κουφάρια δέντρων 

που ουδέ  ξέχασε η φύση
-Μη φύγεις απ' εδώ
Προσευχή για σένα
και χάρτινο καραβάκι

στ' ανοιχτά να το δεις
Αγάπη και μη θα 'χει μέσα
Μη φύγεις