Κουμπί or not κουμπί

-Ήρθα δω

που ποτέ δεν είπα πως είμαι και περνάω καλά 
ποτέ δεν θα το πω 

Ποτέ δεν ενώθηκα με θάλασσες ανθρώπους καζούρα 
τ΄αλάφιασμα τ' αποστεωμένα καθημερινιλίκια 

και την άβυσσο του "υπέροχου ξέρω"

-Ζήτησα να ζήσω 
-Ζητάω να ζήσω μ΄ αξιοπρέπεια κι ανοσιουργήματα σε νου

ίσα για να ξέρω πως η μοιρασιά η αποδοχή κι ο εγώ
καθηλώνουν αρτιμελής ανθρώπους σ' αναπηρικά καρότσια 

που μυρίζουν επιστροφής ναφθαλίνη 

-Ξέρω πως η επίγεια δύναμη που λείπει απ΄το καθείς
είναι δοσμένη σ΄ αγγέλους απάρνησης μικρής στιγμοσκέψεως
που δεν πέρασε ακόμα απ΄ τις συνάψεις του μπορντέλου
δεν άγγιξε την χλωμή πλευρά του προσώπου 
δεν άνοιξε μνήμες δεν έσβησε παρελθόν δεν εξέλιξε παρόν

Άνθρωποι μύγες μες σε γάλα άρνησης 
ευθύβολης αντίδρασης σε χρόνο που απομένει 
Γινάτια αποφθέγματα για το -ξέρω- τι θα από δω και πέρα 
Εγκλωβισμός σε χοάνη άμουση για τ΄ απελπισμένα απόλυτο 

-Ξέρω πως δεν ξέρω - του αρχαίου εκλέκτορα

-Δε θα βρω άκρες κουβαριών μόνο είθε να μάθω να ξετυλίγω 
σε σκλαβωμένες ώρες γύμνιας έκθεσης στα εν ζωή μαχαιριδίζον

-Να με τυλίξουν με βρώμικες κουβέρτες άνθρωποι μ΄ άπνοια 
κι εγώ να τους ευχαριστώ για το κακό που μου κάνουν 
Να δω στα μάτια μία φορά τ΄ άμετρο ισορροπητήρι 
και να το φωνάξω με παρατσούκλι που θα του δώσω αβίαστα 
Ευχ -

τα πράσινα φώτα οι μπισκοτένιες μυρωδιές τα σκληρά χαμόγελα 
που τραβάμε με τσιγκέλια μπηγμένα στην πλάτη 

να γενούν μείγμα τρόπου ζωής σε καθέλκυση φορτίου 
-Νομίζω πως η αλήθεια δεν κρύβεται σε σκουπιδοτενεκέδες 
σταγόνες μολυσμένου αίματος κι η απαίτηση είναι υποδεέστερη 

της απαρχής και του γκρεμίσματος 
Η πάλη είναι κατώτερη απ' τη διαχείριση εκ του αποτελέσματος 
και τ' απομονωμένα πρωινά της έγνοιας είναι χειρότερα 
απ' τα νυχτερινά στραβοπατήματα σε λακκούβες φόβων  
-Πιστεύω στ' αδύναμα ταπεινωμένα φαεινά εξογκώματα της ψυχής 
στον παραλογισμό του δικού μου Μπουκό
σε περασμένα ξεμπερδεμένα άλυτα μερεμέτια θεραπευτικής σκέψης 
και σ΄ αυτό που δεν υπάρχει αλλά θα γεννηθεί μες την ανυπαρξία 
Στο κεφάλαιο των τρελών καπιταλιστικών ειρμών 

και του ασύγχρονου πολιτισμού 
Στ΄ αποκαίδια των λαθών ανάλυσης κι έρημης διαπαιδαγώγησης

Ο χρόνος είναι το πλεόνασμα σε ότι μου επιβάλλεται να μάθω 
μες σε κλεψύδρα γιομάτη στιγμές και ουχί άμμο θαλάσσης
ξέροντας πως ο χρόνος είναι ένα καλοπροαίρετο πουστρόνι 
με τεράστια αυτιά και χέρια που η εξουσιασμένη ζωή τον βάζει 

να παραμονεύει λάθη πάθη ενοχές  έπαρση χαμένο χρόνο

σε κάθε κοφτερή γωνία

Ένα κλικ παραπάνω για τον καθένα είναι το ζητούμενο 
τη στιγμή που δεν ξέρεις που θα το τσιμπήσεις μεζεδάτο
Ένα αδιάσειστο συγνώμη είναι το πιο καθαρό χειρουργικό κόψιμο 
των ομφάλιων λώρων στη ρήση "τ΄ ανθρώπινα πάντα ήσαν " 
'Ένα φιλί με εγκαυλωμένα αισθήματα είναι το πιο βρομερό αντίθετο 

της μη επιγνώσεως τη στιγμή που δεν συμβαίνει 

μες σε κλίματα υγρού ψυχαναγκασμού

Γιατί λυπάσαι; 
Γιατί θαυμάζεις; 
Γιατί εξαρτάσαι; 
Γιατί περιμένεις; 
Γιατί δεν έρχεσαι;

Είμαι μια μπουρμπουλήθρα στην μπανιέρα σου όταν τη γεμίζεις 

με λαθραίες σκέψεις αντιφατικές
προδομένες 
ερειπωμένες 
κι ειμί κει για να γίνω τ΄ αντικείμενο της παιδικότητας που ΄χασες 
αφού επέλεξες να τρίβεις το κορμί σου πάνω σ' ακατάλληλες ψυχές 
-Μα και πάλι θα στο πω 
Δεν ήξερες τι έκανες - γιατί το έκανες 

και τώρα λες πως δεν θα το ξανακάνεις

-Παίξ' το χαρούμενα
τσιλημπούρδισε με τις λέξεις που δεν είπες και δεν έγραψες

-Ακούω να λες πως δεν αντέχεις 

να βλέπεις εαυτόν να κρέμεται από τσιγκέλια 

να είσαι χαμογελαστό  μ΄ όλα

-Πίσω απ' τη σάπια πόρτα έχω κρύψει το επίγειο σου δώρο 

που θα πρέπει να περιμένεις να ωριμάσει μέσα σε τοξικά ψυχικά απόβλητα 

στη γωνία του δωματίου χωρίς σκεπή πριν τ' ανοίξεις

-Κοιτώ τα χέρια μας 
κοιτώ τα πακέτα τσιγάρων που θα καπνίσουμε 
κι απολογιέμαι ακόμα στον όρο -κατάχρηση

Μην αυτοκαταστραφείς για μένα 
για το επόμενο 
για τ' ανύπαρκτο 
αφού ξέρεις πως δεν φταίει ουδείς

-Μόνο πιες νερό από τα χέρια της ομορφιάς που σου χάρισαν

Δάγκωσε εαυτόν χωρίς να τον πονέσεις 
κάνε βόλτες σε νοσοκομεία 
παιδικές λύπες 
Πέρνα και μια βόλτα από τα λημέρια που συχνάζεις

-Κερνάω 
Κερνάω μία από τα ίδια ανακυκλωμένα χαμόγελα 
χωρίς να πιστέψεις πως είσαι ο σωτήρας σου

-Μάντεψε που ανήκεις 
-Μάντεψε που θέλεις ν' ανήκεις 
-Μάντεψε που θα σε βρεις  ανάμεσα σ΄ αυτό που σώζει-σώζεται

Δεν θα νιώσεις και πολλά σ΄ αυτό το πέρασμα δω κάτω 
Η πραγματικότητα ανήκει στο -μόνο μια φορά" 
μιας κι οι ουράνιοι οργανοπαίχτες στερήθηκαν αρτιότητας δαχτύλων 
με λιγοστό οξυγόνο στα πλεμόνια τους

-Έλα να φωνάξουμε μαζί -όχι άλλα χαμένα χρόνια" 
έλα να φτύσουμε στον τάφο της αυτολύπησης μαζί 
και μετά φύγε από κοντά μας ντροπιασμένα κι αταπείνωτα

-Ίσως να ξέρεις πως δεν αλλάζει η αποξένωση 
Πάντα υπήρχε γιατί έχουμε εξελίξει την συνείδηση της οπτικής μας 
και ψάχνουμε για φάρμακο  
Το φάρμακο είναι το σκάλισμα της δυστυχίας μας διά θεμιτό τετέλεσται
-επίγνωση

κι η τιμωρία αυτών που επιμένουν χωρίς συστολή στα ρηχά νερά

Γιατί το επώδυνο διδάσκει αποφυγήν και τ΄ ανώδυνο είναι δώρο αρτιμελών

Γιατί κάπου μέσα στο χαντάκι του καθενός υπάρχει η χαρά του 

να βλέπει και να νιώθει διαφορετικά και μετά να κλαίει διαφορετικά 

από χαρά που είδε κάτι διαφορετικά δυνατό

Γιατί η ουσία είναι μικρή και το τραγούδι της ψυχής μεγάλο