Ζμπάκ ον

-Ξέρεις 

υπάρχει ένα είδος όντων
που αποκαλούν τις νύχτες τρόμου
υποχθόνιες νοηματικές πατερίτσες
άγευστες καριόλες γυναίκες

και κλειδώνουν το λίγο
στο λαχανιασμένο ψάξιμο του "γιατί" τους
γνωρίζοντας πως το σώμα τους είναι κρίκος
που ΄χει σταματήσει να τραγουδά 

από εμετική καρτερία

Τούτα τα μισά όντα ξέρουν
πως κάπου στη μέση του πουθενά τους
υπήρξε ένας γκρεμνός
Βρήκαν τ΄ αρχίδια
να τον γεμίσουν μ΄ ατόφιο γαρμπίλι
ίσα για να περπατήσουν
πάνω σε αυτά που μπάζωσαν πριν
Ήξεραν πως αν δεν το έκαμαν
θα σημαίνει πως θα συνέχιζαν
ν΄ ανταποκρίνονται στον χωροχρόνο τους
που φθείρει κουφάρια ωσάν ένα
ανεξήγητο φαινομενικά δώρο φωτός

βάζοντας θεαυτόν εις θέσεως ισχύς
με τα όντα που λυπούνται
αδιαφορούν σοφά και δεν αγγίζονται
απ' το δικό τους νοσώδες αιμάτωμα

Είναι τα όντα
που ρωτάνε ακόμα τον σκύλο τους
-Διατί είν΄ ευλογιά το γαμημένο μειονέκτημα;
- Γιατί προνόμιο είναι
ο ελλιπής σωματικός στοχασμός

στα μάτια των αλλωνών
που δεν οσμίζονται το -εκεί;

Είναι αυτοί που πάντα αναρωτιούνται
αν χύνουν το πολύτιμο σπέρμα τους
μες το μολυσμένο αιδοίο του υγιές σωστού
καταδικάζοντας
συμπεριφορές και ζωώδη μουχαμπέτια
τις στιγμές που υπάρχει μια άλλη ζωή να ζήσουν
και την υπερασπίζονται φωνάζοντας γι΄αυτή
σε κελέκια κι αλμπάνηδες 

Αυτοί οι ανθρωπόμορφοι μικροί καλοθελητές
έμαθαν να μιλάνε με το υποσυνείδητο
όταν μερικές φορές τους παροτρύνει
να συνεχίσουν αυτό που ξεκίνησαν
και λυπημένοι χαμογελούν συγκρίνοντας
τις φαιδρές επιτυχίες
την σκουριά της ρηχής αναγνώρισης
και το -κατέχω
απ΄το διάσημο κατουρημένο πρελούδιο
της ανθρωποκεντρικότητας

Αυτά τα όντα άνθρωποι δε λένε -
-Όλα είναι γνώση και συμβιβασμός
ψέμα και συνάθροιση
μες τη παρτούζα του άγνωστου
αφού μάταιο είναι να ελπίζεις

πως κάτι θ΄ αλλάξει αν -

Για να χαρείς εφήμερα
πάνω στο μητρικό κλαδί
που κόβεις μ΄ αμύνης μαγκιά μπρος πίσω
με το τελευταίο μοντέλο της McCulloch

Όταν δεν μιλούν
όταν ανεβαίνουν σκαλιά
όταν κατεβαίνουν σκαλιά
χτίζουν έναν ναό στ΄ όνομα τους
που τελικά κι εποικοδομητίκ
γίνεται τα βράδια η κρυψώνα
των ανεξήγητων θανατερών αρμηνιών
για να μπορούν να ξερνοβολούν 

αέρα πανικού τα ξημερώματα
παίζοντας τηγανίτες με τον χρόνιο φόβο
χεσμένοι και παραδομένοι στο τίποτα
Έτσι μόνο μπορούν ν΄ αναρωτιούνται
αν έχει σφαίρα μέσα του
το γαμίδι το νεροπιστόλι
Που όταν το βλέπουν παραλύουν
ίσα να κατουράν παντελόνι 
Έτσι μπορούν να παρακαλούν θεαυτό
να μην τους αφήσει μονολογώντας
-Τι σκατά στο φινάλε φοβού μαλάκα;

Είναι αυτοί 

που ιεροτελεστικός λατρεύουν σώματα

Αυτό το γαμημένο σκεύος
της απόλυτης δυσαρμονίας
των ψυχοφθόρων επελάσεων του νου
που δεν πιάνει μία μπροστά
στο επίτιμο τέλος  του -γιατί"

Είναι αυτοί 

που μαντάρουν ταπεινά την στωικότης
ενάντια στο -δεν με νοιάζει ρε αρχίδι"

Είναι τ΄ αδέρφια 

που ΄καναν και κάνουν βάδην
πάνω στα χίλια πέντε στάδια του θανατά
κατά κανενός ιατρού
που δεν τους είχε δώσει έξι μήνες ζώσα
προσπαθώντας να κατανοήσουν 

-τι αξίζει να ζεις
όταν ανθρώποι τους μετρούν με το δάκρυ 

που τρέχει απ΄ το ένα μάτι στο τώρα δα
αφού ωσάν μικρά θεικά πιόνια
ντύνονται μ΄αυτό που δεν αντέχουν οι άλλοι
κι αντέχουν για καλό τούτοι

Είναι όντα που σε παροτρύνουν να πεις -
-Δεν θέλω να μου δώσει ο θεός θεαυτός πια 

ότι αντέχω
-Αν είναι να μου πάρει
ας μου πάρει αυτό που δεν αντέχω

Είναι αυτοί που ξέρουν ότι βαρετό
είναι να μην ζεις αυτό που θέλεις
κι άχρηστο είναι να ζεις 

αυτό που θέλουν οι πρωινοί
μεσημεριανοί
βραδινοί φίλοι του καιάδα
αξιολύπητοι τρομοσυνωμότες

-My mind
Κείνοι το λεν -μα μα"
λευθεριά και θάνατα 
σκλαβοπάζαρα και φυλάκα δίχως κάγκελο

προαύλιο βιασμό χρέος

απ΄ εγκαβλωμένους συγκρατούμενους

Τούτοι το λεν
αποθήκη του -τίποτις και του παντός

Όσο ακόμα διαρκεί αυτό
το σύνδρομο των καλοντυμένων τρόμων
στο περιβολάκι της πουτάνας της σποράς
Τούτοι

θα ζητάν πίσω τα σκατά του εαυτού τους
απ΄ το μεσήλικο 

στημένο παιχνίδι της κολασμένης ζωής
σαν ξέρουν πως στο τέλος γαμημένοι

θα νικηθούν για να νικήσουν 

την όποια ιδέα επέλεξαν πριν την ξαν΄αρχή

Αφήστε τους να τζαμάρουν
είναι είδη ζωντανοί στο βασίλειο του -ειμί