Ζ

 

Δες τι συμβαίνει
Όταν θέλεις να γονατίσεις μπροστά της ίσα να χειροτονηθείς 

φιλότης και μέντορας της πνευματικής της ανυπαρξίας κάθε φορά 

που τ΄ ανεκπλήρωτο σου υπενθυμίζει πως τα πόδια της είναι 

το θυσιαστήριο η κρυψώνα το εξωσωματικό ταξίδι στην υπεκφυγή 

Τότε
οι λέξεις αξίζουν όσο ένα τρίλεπτο ατόφιο μπλουζ και κάτι σκέψεις 

κοστίζουν όσο ο θησαυρός του μεγάλου Αλέκου

Τ' απλοϊκό τερτίπι της φωνής της ακούγεται στ΄ ακόρεστο υπερπέραν 

του μονοδιάστατου ερωτισμού κι ο τρόπος σκέψης της είναι επαρκής 

για το δικό της ανεξερεύνητο -πέρα από" για όσο θα διαρκεί 

αυτή θεοκατάρατη φαινομενική νομενκλατούρα του -Κοίτα με"

 Εγώ επιλέγω φιλαράκο
-Εντάξει μωρό μου εσύ
-Να συμπληρώσω μόνο πως όσο η επιτομή ενός εικονικού εγκλήματος 

θα συνεχίζει να ξεκουράζει τα κόκαλά της ξαπλωμένη πάνω στα όρια 

της λέξης -γαμώ" στα λόγια και στη πράξη αυτή η λέξη θα μου ανήκει

Αυτή η λέξη που μέσα της κόβει βόλτες το απόλυτο ανθρώπινο 

εκτονωτικό εργαλείο της γκάβλας απ΄ όλα τα δεινά του κάθε μέρα της 

και ραδιοτηλεοπτικά είναι η απαγορευμένη λέξη ενοχοποίησης 

Βάζοντας σκατά στο στόμα μου διαχωρίζω το ξεμαθαίνοντας 

και το μαθαίνοντας η ακόμα και το πως να πω -τη καριόλα την γάμησα!

-Τον γάμησα τον μαλάκα!" επειδή έτσι το νιώθω ρε μάστορη
μα πρέπει να το πεις με σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα 

ωσάν ντιγκιντάνγκας η σαν ρόμπα με φρενιασμένα καταπιεσμένη ηθική
και κλειδιά εκκλησίας στο θησαυροφυλάκιο της πίστης σου
-Μην πατάς φρένο μωρό μου
επειδή κάποιοι νομοθετούν κατά της γλώσσας και της ενοχοποίησης της
-Ξέρεις τι περιμένει η βαστάζουσα βαρύτητα της αθεράπευτης συνεύρεσης
σε ψυχοθεραπευτικά κρεβάτια που αιωρούνται σε ταβάνια γαμηστρώνα;
Ένα έγκλημα υπέρ του εαυτού σου είναι αυτό που περιμένει να πράξεις
δίνοντας εναύσματα σ΄ ανθρώπους που δεν θ΄ αγαπήσεις ποτές

να σε μιμηθούν αφού το αληθές πετσοκόβει το ριπλέι του -κάθε μέρα σου 

και γδέρνει ινδιάνικα ιερά σύγχρονα κεφάλια επειδή είμαστε όλοι 

έρμαια της πείνας του έρωτα και του θανάτου του

Μη ζητάς συγνώμη
Πίσω από ένα -συγνώμη για την άμυνα" υπάρχει κρυμμένο κουφάρι 

γαμημένο με δόλο μόνο στον πυρήνα του κυττάρου κι ουχί σ΄ όλο 

Κι αφού 

όλα είναι υποτίθεται ένα συνειρμικό μετερίζι σκέψεων φράσεων πράξεων

μένει ν΄ απολογηθούμε αν όχι τις περισσότερες φορές 

απέναντι στο γιατί δεν- βγαίνουμε αλώβητοι ψυχιατρικά από κάθε στραβή 

που δεν κι ουδέ εκτονώθηκε καταλλήλως

-Κι ερωτώ σε ψυχοθεραπευτική πλατωνική μούσα της λαστιχένιας ελπίδας
-Πες μου παντρεμένο μου κατοχικό ρομπότ
-Γιατί παντρεύτηκες
-Πες μου πωρωμένο ναρκοθετημένο μου κορίτσι γιατί ηγεμονικά ψηφίζεις 

τον οπαδό εαυτό σου χωρίς μνησικακία
-Πες μου φωνή βοώντος αξιολάτρευτη φόνισσα γιατί έχεις όρχεις και κυλιέσαι 

στη λάσπη της διττής σου φύσης
-Πες μου γιατί δεν τα 'χωσες στα γονεϊκά σου πρότυπα όταν έπρεπε
-Πες μου κάτι να σωθώ
-Δεν ξέρω τι είδους απαντήσεις δίνεις μα θέλω ν΄ ακούσω κάτι απ' το στόμα 

που φιλιέται με τη ντροπή την απειρία κι ευφυή έκσταση του πρώτου ραντεβού 

ίσα για να μάθω αν οι προσδοκίες σου είναι εφικτές με το τέρμα αφού 

ο προορισμός του ταξιδιού με τρύπιο βαρκάκι δεν διαρκεί για πολύ 

στο χαοτικό τέλμα του -ήμουν" και του -είμαι"
-Δες πόση ενέργεια κι ανοχή ανταλλάσσουμε κάθε μέρα μη γνωρίζοντας πως 

το ξόδεμα τους είναι η αρχή και το τέλος αυτού που δεν μαρτυράμε 

κι αυτό που ματώνει τον αντίχειρα
Είναι η απορία που γεννιέται από συνειρμούς σκέψεων του δρόμου όταν μετά 

και μέσα απ' τον άλλον special olympic αγώνα ζωής με το επιούσιο -γιατί σου" 

κρίνεις αφού κατανόησες τη φθοροποιό διαφορά πως πρέπει να σταθείς 

σε δύο μόνο λέξεις -Επανίδρυση" -Ξεκουράσου"
Τούτο το ευλογημένο σημείο ζωής έρχεται όταν ο λογισμός σου ώριμα

κι απλοποιημένος τελειώνει γιατί κατάλαβες πως δεν κατάφερες και πολλά

Ο επαναπρογραμματισμός του νου αναπόφευκτα είναι προ της πύλης
για το περιβόητο -γκρεμίζομαι" εν γνώση και ταύτιση με το πρόβλημα
Δεν είναι τέχνασμα δεν είναι μπάλωμα παρηγόρια 

δεν είναι απλό δεν είναι άμοιρο 

είναι η αφορμή κι η αιτία να ζεις

είναι η (συν)ουσία μαζί της φυλαγμένη έμορφα σε εικονοστάσι νου
ζωή με Ζ