Πλασέμπο εφέτζας

-Θυμάμαι το βράδυ που πρωτομιλήσαμε πίσω απ΄ τη πέτρινη 

πύλη της ιντερνετικής κλειτορίδας των συνευρέσεων

-Γελάω όσο θυμάμαι την αλήτικη ατάκα που μου΄πες - 

-θέλεις να με γαμήσεις; "

Υπάρχει ένας μύθευμα 

που λίγοι έχουν απομυθοποιήσει ομοφυλόφιλα κι αντρίκεια 

Ο θρύλος λέγει πως υπάρχουν ακόμα βασίλισσες άνευ στέμματος

σύντροφα βασιλέα ερημωμένες σε μικρό δώμα με καλώδια

και μπαγιάτικες καπότες θυμητάρια πεταμένες στο πάτωμα 

Φουλ με διαβρωτικές αναμνήσεις ανήμπορες να δημιουργήσουν 

τον κόσμο τους απ΄ την αρχή ενόσω ανάμεσα στα ψυχικά πόδια 

των ανδρών ιπποτών βλέψης και μαρκαρισμένου κούτελου 

που τις ποθούν εξακολουθούν γαμηστερά να υπογράφουν

Τις γκαβλώνουν με ματιά θολής ζωής εις έρωτα μ΄όνοματεπώνυμο

που φοράει αλεξίσφαιρο και τις πηδάν κάθε νύχτα με το χέρι τους

Ότι βαριανασαίνει απ' ανέραστες τύψεις αντέχει τελικά κι ούλτιμα 

την καμπυλωτή καταθλιπτική εμορφιά της φιλαρέσκειας του

Τι ειδικό βάρος μπορεί να έχει η αβίαστη απάντηση -

-θέλω πρώτα να σε γνωρίσω καλύτερα" δεν ομοιάζει μ΄αρπαχτή

των σεφ ποδοσφαιριστών με πιτυρίδα του χαρτοπόλεμου

και των αλουμινάδων μέσα σε μια  τόσο επιφατική ζωή που είναι 

γραμμένη και τραγουδισμένη  στο cubase για ξεκάρφωμα 

προ χιλιάδων ετών διά το περιβόητα ορθό - δε θέλω

-δεν θέλω να εξηγώ θέλω να μ΄ αγαπούν"

Η ιστορία επαναλαμβάνεται
Το υποκείμενο περιμένει αυτόν που επιμένει περισσότερο αδιάφορα 

στην επικείμενη πόλωση τους χαζεύοντας μύτες βλέφαρα σαγόνια 

γλώσσες στο ημίφως των κρυφών φωτισμών του photoshop

που επέλεξε η δύσμοιρη Nefertiti να προμοτάρει
Κάτι φορές το αχνό υποκείμενο επιλέγει να σαλτάρει απ΄ τη μνήμη 

της λαγνείας με στίχους κλεμμένους από φίλους ποιητές στέλνοντας 

τον κρότο του βαριέμαι του με e-mail σε λάθος λημέρια και timing

Η καταθλιπτική θέαινα κρέμεται δετή με τις τρίχες απ' το κεφάλι της
στο μπαλκόνι μιας άκυρης γαλήνης και πόλης κυματίζοντας 

την σημαία της συνειδητής σκλαβιάς της

Δε σκέφτεται άλλο κρύβοντας στον ποιο βρόμικο του νου υπόνομο

λιμασμένα την αληταρού Marilyn Monroe που κοιτά ακόμα από κει 

ξεριζωμένα  στοιχισμένα πέη να της μιλούν ξεκωλακευτικά

Ακούει εν ζωή ζήτουλες να θεν να τη γαμήσουν ιπποτικά κι ανορθόδοξα
που κι αν αποτύχουν στη μοιρασιά θα μονολογήσει -αη σιχτίρ σε δρόμο 

κοιτώντας απορημένα πρόσωπα στο θυμό της και κάνοντας πράξη 

το να  πάρει τη φυλακή της και να πάει να ξαναζήσει λεύτερη 

κει που δεν υπάρχει βασίλειο καπότες υγρασία κ΄ αποκαΐδι

του αφτιασίδωτου κρυφολογισμού ίσα το πρόσωπο που τρίβεται ακόμα 

πάνω στο δικό της από νέμεσης και λανθάνουσα διαταραχή να ΄ναι 

αυτό που δε το ζητάει δε συμβαίνει δε θα ξανά συμβεί δεν θα το ζητά

Κάθε δέσμια παντάνασσα την σκιά της κυνηγάει λέγοντας σ΄ εαυτό 

ταίρι διάκονο πως όλα είναι μια οπή που με δυνατή γκάβλα μας ρουφά 

Συνεχίζει να λέγει πως η ιδία είναι η μεγαλύτερη απ΄ όλες κι εγώ 

δε θα σταματήσω να λέγω πως το -δω μου ανήκει όσο το καφάσι μου 

περισώζει κέντρο καρδουλάκι εις γαλήνια ησυχαστήρια μες απ΄το τολμώ

-Μη ξανατολμήσεις -"εγώ θα είμαι εδώ για σένα" κουρασμένα
να επιμένω να πολιορκώ αυτό που μας φέρνει σε πόλεμο μεταξύ μας
να ΄μαι σε πόλεμο με το φως σου κι εσύ σε νίκες κι ήττες 

με το αίτιο που διεγείρει την όραση

Μη με κοιτάξεις ξανά -"εγώ θα ΄μαι εδώ για μένα" για πολλοστή φορά
να γράφω για λάθος καταναλωτή διαφημιστή κατάθλα καμπάνια 
διά κατιμά του παντογνώστη κρεοπώλη κι αεροπωλησία της αφάνειας
ωραίας Ελένης Τρωικού "εγώ" του δείνα αρχαίου

-Μη πολεμάς απ΄ τον καναπέ -"εγώ θα  είμαι εδώ για σένα" να μαλώνω 

εαυτόν κοιτώντας σε wide screen σκουπιδιάρηδες και τρομοκράτες
πατώντας τα κουμπιά του -σταματήστε να μας ταΐζεται 

-με κατσαρίδια κι επικείμενο θάνατο" ίσα να μας γαμάτε 

ότι πιο ωραίο ανάμεσής σε πόδια δυο κι ημισφαίρια νου

όσο τρώμε
όσο πηδάμε
όσο ξεχνάμε
όσο θα ζούμε 

-Ο μύθος νικάει πάντα τους άσοφα παντοδύναμους 

μ΄ έπαθλο τη placebo τσίτσιδη βασίλισσα τους