Ακριβώς, γιαγιά Ευτυχία!

Είμαι ένα στιγματισμένο θηλυκό μ΄ ανήθικα ψεγάδια 

που  ερειπώνεται στον διττό μηνιαίο απολογισμό του 

εξάπαντος και περιμένοντας το έτσι κι αλλιώς δεδομένο 

τέλος του άπραγου ρεκλαμαδόρικου σερνικού 

που τα ξέρει όλα απ΄ τη κοιλιά της μάνας του

Είμαι το αρσενικό της ρεκλάμας μ΄ αποστολή να κουβαλώ 

όσο πιο πολλά νερά μπορώ σε καλύβι αδιαχείριστης σκλαβιάς 

γιατί έτσι νομίζω πως θα διασώσω τ΄ αδιαπραγμάτευτο του Έρως

και το μη αναστρέψιμο "τίποτα" του παρά και της εμορφιάς

που θα σώσει τον κόσμο μας
-Νιώθω πως κει που εκπνέει η Euroηδονή γεννάτο ο παράδεισος 

κι η κόλαση της επομένης αφού σ΄ ανθρωπινό ψεύδος διαλογής 

όλα ζουν κι αποθνήσκουν για την στύση του -σ "αγαπώ! αλλά -

-πως θα πληρώσουμε το νοίκι" μιας κι οι  εγκεφαλικές  απαιτήσεις 

τρέφονται με πράσινα μπλε και πορτοκαλί χαρτιά ακόμα και για 

εύθραυστους ευεργέτες της υπέρβαση που διέρχονται στενωπόν
-Δε με νοιάζει να μάθω αν η σύζευξη με τ΄ άψυχα αργά η γρήγορα 

δίνει απάντηση σ΄αυτό που ξοστρακίζει από φόβο το -ask yourself" 

και κατανοεί κι ο πιο βλαξ νους πως αν δεν είναι υποκατάστατο 

θα αποδειχθεί φιναλίστ βαρετό αντικείμενο που κερδήθηκε μες από 

μάταιο κόπο περισυλλογής φυγής φοβού και ματαιοδοξίας
-Δε γουστάρω ν΄αναρωτιέμαι αν η συμπαράταξη μ΄αυτό που 

δεν υπολογίζει ουδείς είν΄ αυτό που πλερώνει και πληγώνει σφιχτά 

δεμένο με το -νομίζω πως"  και μ΄ αυτό  που μας έπεισαν πως μπορεί  

να μας σώσει κι ομοιάζει με αιδοίο του μέλλοντος
-Έμαθα να συμπλέω μ΄αυτό που δεν αφορά κανένα μας παρά συνεχίζει 

να με  σοδομίζει από επιλογή και παράγει στωικό σπαρακτικό παράπονο 

Ειν΄ αυτό που μιλά ακατάπαυστα  για το -πέρα από" των οφίσιαλ 

αναγκών από καταβολής προτύπων και πρακτικών εφαρμογών 

και σταματά σε μια καταλυτική ερώτηση  - Που θα με βγάλει;"

Αναδρομικά κάποτε τα πρότυπα  της αφίσας πάνω απ΄το κρεβάτι μου 

ήταν σύμβολο της ανταγωνιστικής κατωτερότητας μου μ΄ όνειρο 

το εύκολο χρήμα και σήμερα είμαι αναγκασμένος να ζητώ αποζημίωση 

απ΄ το σεξ που δεν διδάχθηκα από κανέναν και τ΄  απολαμβάνω 

με στόχο να γεννηθεί στ΄ ακόρεστο των αναγκών μου μια δεινόσαυρου

λέξη ατάκα προ υπόθεσης που ειπώνεται απ΄ άπειρα στόματα -

- Οκ -χωρίς χρήμα σεξ κι αγάπη" είσαι νεκρός - 

- Η αγάπη" είναι το υπ΄ αριθμών 3 ζητούμενο μου
Κάποιοι ανόητοι εμπρηστές μου θέτουν ερωτηματικά διλήμματα 

του στιλ -Νομίζεις πως και να τα ΄χες δεν θα ήσουν δυστυχισμένος;" 

-Τι σώζεται με το χρήμα το σεξ και την T-Rex "αγάπη" σου; 

-Οι ενοχές οι αρρώστιες τα λάθια του παρελθόντος 

η ψυχική ανεπάρκεια η το τομάρι σου απ΄ τον θανατά;"

-Για μένα απαντώ -όλ΄ αρχίζουν και τελειώνουν σ΄ αριθμητικό οργασμό 

των υποκειμένων μωρό μου"  -Δέκα εσύ καμία ο άλλος"
-Κάποιος μου είπε πως  αξίζει να παλέψεις με τις αντιδιαστολές 

να τρομάξεις σε γυμνή θέα που ΄χουν οι ανάγκες για ψυχοργασμό 

μες από τη τρέλα του -παραδόξως ίσα να βγεις νικητής χωρίς ετικέτα 

και με παρότρυνε να κοιτώ πάντα (στο πίσω μέρος της συσκευασίας) 

-Δεν έδωσα σημασία"

-Δε δίνω σημασία διότι δεν έχω αναρωτηθεί τι περνώ  προσευχόμενος 

ίσα να με βρει τ΄ αδιάλυτο της καταχνιάς σε πέρασμα χρόνου ευκώλος -

-Έχω μάθει  όταν χρειάζομαι οξυγόνο να χώνομαι αναμεσής 

σε ποδάρια γυναίκας που ευωδιάζουν αναστολή κι υπόσχεσης μπουμ

Να χώνω τα χέρια στις τσέπες μπας και βρω κάνα Euro ειδικά 

όταν ο μηνιάτικος απολογισμός -πόσα έδωσα πόσα πήρα 

είναι σε καλή κατάσταση αφού στο κάτω κάτω ρε αδερφέ 

αυτό είναι το ζητούμενο μου -πιφ

Κάποιοι ομιλούνε για θεραπευτικές που  δεν υπάρχουν 

λεν πως μόνο δρόμος και πορφυρές σταγόνες αίματος ψυχής υπάρχουν 

με ψυχοσωματικά κι υποτροπές για τους αγουροξυπνημένους 

μα και τηλεκατευθυνόμενοι δημοσιοάγραφτοι τρομολάγνοι τηλεθέασης 

παρακινητές και σπεκουλαδόρικη μουρμούρα για τους εν υπνώσει 

ίσα να χωρά το κρανίο υποσυνείδητα εντελώς μες σε βούρκο απελπισιάς 

και πως τα ρέστα μπισκοτένια που λεν κοριτσάκια κι αγοράκια του φιλότιμου 

σχολιάζουν κι υπόσχονται είναι μάνδολα εις τετράγωνο της υπηκοότητας 

αυτών που κουβαλάν νερά εις το όνομα της γκάβλας του -επί χρήμασι

-Τους ακούγω να λεν ακόμα πως ο φόβος της απώλειας είναι ένα ερείπι

μ΄ εμορφιά αναστολές και τέλος κυρίως κι ουχί  αρχή - 

-όταν χαθεί η αρχή σου μου λένε το τέλος είναι ανεξάρτητα χωμένο 

σε νοηματικές που δε μπορεί να στο σώσει  ουδείς αφού πιστεύεις 

πως χωρίς ρευστό δεν υπάρχεις άρα κοιτάς να σε βρεις σε τσέπη πανταλόνι 

άρα περιπλανάσαι σε κοσμικά πεδία υποτροπών με βαρβ(βατή) γνώση 

και παρηγοριές της πούτσας ίσα να μπαλώνεις αμπάλωτα

-Δεν είμαι ένα μνημειώδες ερείπιο 

-Μου αρέσει να το παίζω ξερόλας εκ του ασφαλούς και επί χρήμασι 

μ΄ επίγνωση του τι αγνοώ κι αν με ρωτήσεις τι μου λείπει θα σου πω -

-τίποτα" όσο ταυτισμένος κι αν λέγω πως δεν είμαι μ΄ αυτή την λέξη

-Θεωρώ πως υπάρχει μια εμορφιά στο -δεν θέλω να  ξέρω μου" 

που το -έτσι πρέπει" μου είναι κι ομοιάζει με καντηλάκι επικλήσεων 

στο διηνεκές των προβλημάτων της κοινωνίας μου 

Πρόβλημα είναι πόσα έχει η τσέπη μου πια -πάντα έτσι ήταν 

Υπάρχει και ποιείν ρητό που μ΄ εκφράζει αλλά δε το θυμάμαι καλά 

-κάτι για -κοιλιές χορτάτες και σφαγμένα  γελάδια εις ακρογιαλιά" λέγει 

χωρίς να θέλω έτσι να  δικαιολογήσω κατάντιες της άγνωστης 

κατ΄ τ' άλλα μεριάς των άλλων"  που ούτε θέλω ούτε με νοιάζει κλάξον

-Έχω μάθει να  συμφωνώ μαζί  με το  -τι μέλει γενέσθαι" και τα πεπραγμένα 

αφού δεν έχω την δυναμική να πω τι πρέπει να γίνει μες την Euroτρέλα 

που με διακατέχει και μ΄ εξουσιάζει
-Ανήκω πάραυτα σε κόσμος που τρελαίνεται μ΄ ότι αντιλαμβάνεται 

από δύο δέκα ανθρώπους κι ουχί από την ασημαντότητα μου εις σύμπαντο 

-Εις πάσα αληθείας φοβού να μπω πιο βαθιά σ΄ αυτό κι να το κάνω εικόνισμα 

να διαλευκάνω τα εξ αποστάσεως στίγματα του νου των εγκαβλωμένων 

των ερειπίων της παραπονιάρικης ζωΖώς που περικυκλώνει το καλημέρα μου 

-προτιμώ τις μικροκοσμικές παπαριές

-Δε θέλω να τρελαθώ αφού φοβάμαι ότι δε διαθέτω εύρος τρέλας 

ίσα για να σωθώ τρέχοντας σε βουνό και λαγκάδι 

-Δέχομαι  μόνο αυτό που βασιλεύει και δύει
-Κωφός μου πόθος είναι να με καλουπώσει μια καριόλα ίσα να με μάθει 

να φτύνω τον άπειρο χρόνο που μου απομένει πάνω στο μεταξωτό βρακί της 

κάνοντας επικλήσεις για -υγεία" σε θεό εφευρέτη του -περνάω καλά" 

κρατώντας στα χέρια μου ρομαντικά μάνδολα  Ζακύνθου και σπάζοντας 

τα μπιμπίκια της εν ενεργεία καλής μου στη περιοχή του μπικίνι 

σε ρεκλαμαδόρικη πλαζ χωματερή 

-Στο φινάλε δεν θα κάτσω ν΄ αναλογιστώ την πραγματικότητα σε σχέση 

με το ωφέλιμο του χασίματος των παιχνιδιών του νου 

-Μπορώ να δω έτσι κι αλλιώς πως ναι μεν η παντοδυναμία 

ανήκει στο παπάρι της και γενετήσια τούτο μου αρκεί να κρυφτωκρύψω 

μες το φουστάνι της αυτό που - φοβάμαι κι ουχί να τ΄ αφήσω 

να με τσακίσει τροχάδην σε ταριφοψυχίατρα

-Κι αυτοί που δε λεν πως σώζει το μουνί είναι άσχετοι κι απαίδευτοι
Ένας παπάρας blogger μ΄ αστείο nick fetus συστήνονταν μου ΄γραψε πως 

-σώζει η οριακή πειραματική με το απόλυτο λεκτικό και πρακτέο -αφέσου- 

-Αφέσου μωρό μου -μου ΄γραψε κι όλα θα σε βρουν και θα σ΄ αφήσουν
-Το παιχνίδι είναι κατασκευασμένο για και προς τους ανθρώπους 

-Είναι σαν τους ανθρώπους
-Όσο τους θυμάσαι τους ενοχλείς σ΄ υπολογίζουν αν ξεχάσεις σε ξεχνούν
-Του έγραψα απαντητική λέγοντας τους πως -
-Είμαι ένας άνθρωπος που δε νιώθω πια ενστικτώδεις ενοχές 

Ομοιάζω με ύδωρ και σαρξ που περπατά πάνω σ΄αυτό που 

καταστρέφεται ευκώλος επικυρώνοντας  τρυφείς νόμους 

στ΄ ασπρόμαυρο αδιάπαυστο του τικ τακ τικ τοκ αφήνοντας 

το -πολύτιμο" μου στις επιβουλές των υποσυνείδητων ενοχών του Έρως

της αρπαχτής της αγάπης π΄ αργεί και του παρά που τελεύει

-Μου απάντησε γράφοντας -

-Ο έρωτας εσαεί και το χρήμα σι ήταν και θα ΄ναι υποκατάστατα

η αγάπη κι η απεγνωσμένη ψευτο προσπάθεια εξύμνησης της η δικαιολογία 

κι αυτό που διασώζεται ακόμα είναι τ΄ αστείο άλλοθι της  φυγής απ΄ το  εγώ μας