Ίσαμε κει

Μνημονεύω Πολωνούς αιχμάλωτους στο Birkenau
Είναι η αφορμή
Με μια ψίχα ψωμί και μια ρανίδα νερό
τους κολλάω πάνω σε financial mediators μ΄ ατσαλάκωτα Αρμάνι
Αποσβόλωση με παρακινεί να κρατώ το τηλεκοντρόλ στο χέρι 

σφιχτά από άμυνα όταν το γυαλί ιστορικά με πάει στα χωριά 

που έζησα  σε μια αναπάντεχη προμνησία στα '10

Αναδρομές στη χειρότερη έκφανση του εγκεφαλικού 

πολιτισμικού πολέμου μου είναι η τάση να ξαφνιάζεσαι συ κι εγώ 

από ταύτιση με τα δημιουργήματα όσων πεθαίνουν από λιμό 

στα στερνά του '11

-Λυπάμαι
-Οχτρεύομαι τα ρομπότ που άλωσαν με σιδερένιες πανοπλίες 

την εξέλιξη και τα κουφάρια ανθρώπων που δε ξεχρέωσαν τότε 

που ο θεός ένιωθε το ρίγος του αδικαίωτου στη ματιά που ξαφνιάζει

Και τώρα η γλώσσα κόβεται από δηλητηριασμένες εικόνες 

ατομιστίας ντροπής που δε ξεπλύθηκαν από ποτάμι δάκρυ 

πάνω σε μαξιλάρι που δε θα γανιάσει ποτέ -δε θα κυλήσει 

απ΄ το στέρνο στο χέρι που σκότωσε και σκοτώνεται 

εις το όνομα ενός ανέραστου παράφρονα
Μετά -
Ήρθε η πνευματική βοήθεια από εγκεφαλικούς βομβαρδισμούς
πάνω στα γκρεμισμένα χτίρια που ξανακτίστηκαν απ΄ την αρχή
για να ζήσουν μέσα τους οι ενοχές μας
Μετά ήρθε το -Πιστεύω πως"
Αυτός κι οι όμοιοι του έχουν καμένη οργή που μυρίζει 

ανθρώπινη σάρκα μες απ' τα καλλωπισμένα ρητά τους σ΄ άμβωνα

Δεν ψυχοθεραπεύσαν ακόμη τα μεταφυσικά τους όρια
από φόβο κακής κριτικής και μια άσπονδη νομοτέλεια
απέναντι στο ρους της εξαφάνισης του κόσμου
στερώντας του το δικαίωμα της αυτοκαταστροφής του
Είναι τρελός ο άνθρωπος και πόρνη η ιστορία
Είναι εύκολο να το πιστεύω αφού είναι μια μορφή ζωής
που δεν ανακαλύφθηκε ακόμα στο πλάτος της σφαιρικότητος 

ενός πλανήτη με καρφωμένα λάθη στο σώμα του που τα εξιστορούν 

οι ήρεμες δυνάμεις τώρα στα κρεματόρια τ΄ απολογισμού τους

-Τι σημαίνει
Σοφία ισορροπία και δογματική αποφθεγματική της ταύτισης;
Σημαίνει συμβαδίζω με τα νοητικά όρια της μέσης αντίληψης
για να με κατανοεί ο κάθε πεσών του σημερινού ολοκαυτώματος 

μα κι η παγκόσμια Φρόσω που ψήνει πεινασμένη 

ότι εχθρικά ανθρώπινο την απειλεί στ΄ απέναντι μπαλκόνι

-Εντρυφώ
Σ' ακατάληπτα ρητά από πρόθεση γιατί μεταλλάσσονται 

σε sui generis εφαρμοστά τζιν βιώματα και τα κάνω δικά μου 

κιτρινοκαφέ pumpers πίσω από σιθρού παραβάν χαρακώματα

-Λέγω στον οχτρό μέσα
-Φτάνει να ΄ρθεις αντιμέτωπος με την οριακή πολεμική κρίση
που διαιρεί και σ΄ αφήνει να βασιλέψεις στον σκοτωμένο σου κόσμο
που εμπεριέχει άηχους όμοιους που ΄χουν ένα μαραμένο φόβο άποψη 

στου σακακιού το πέτο και ζουν πεταμένοι ο ένας πάνω εις τον άλλον 

σε λάκκο αποστέωσης π΄ αγγίζει στεγανά -μίας και μοναδικής αλήθειας"
-Κι ύστερα
Έρχεται αυτό που δεν ακούγεται
Είναι οι παφλασμοί από αίμα και πείνα που σε φοβίζουν
όταν παραδίδεις φυσικομαθηματικές του εφικτού και περνάς 

αμορφωσιά της θεώρησης σ΄ αυριανά αμόρφωτα τέκνα αβουλίας

-Δυστυχώς η μόρφωση είσαι συ γεννήτορα
Είναι οι αμέτρητες αρνήσεις
καντάρια φυγών στον αιώνιο ύπνο του ασυγκίνητου
-Οι ανταγωνισμοί που δεν εισπράττεις από στόματα που ομιλούν 

μ' επεξήγηση και γαλουχία

Ράψε με καραβίσιο σχοινί τα στόματα που αλληλεπιδρούν με το βόθρο
Ακούς - σου λεν -
-ξέχνα τον θάλαμο αερίων σου πήδα της ψυχοκάθαρσης το συρματόπλεγμα

και γύρνα πίσω στο δικό μας λεπροκομείο"
Το πρόσωπο ηθοποιού
Μιας Γαλλίδας κατασκόπου
είναι ικανό να εξυμνηθεί μέσα από χιλιάδες λευκές κόλλες κωλόχαρτου
και τα ξινισμένα αμερικλανικά γάλατα σε γυάλινο μπουκάλι όξω από σπίτια 

με νευρωτικό καλοθρεμμένο γκαζόν βρομάνε Καλιφορνέζικες προσδοκίες 
Διαχωρισμοί για αποβατική ταύτιση η αρτηριοσκληρωτικό απόπατο
Ποιον χαλάει και γιατί;
Ένα κιτρινισμένο δάχτυλο από νικοτίνη
Μου δείχνει τη συμπληγάδεια ρωγμή των ντουβαριών του δωματίου
όταν λέω καληνύχτα στην απόρριψη της μιας βραδιάς από αστρικές κωλομπίνες 

που βάφουν τους φόβους τους μοβ με πράσινα άστρα κι η έλλειψη συνεχίζει 

να ΄χει καβάντζα τα ρηχά νερά του Γ' παγκοσμίου βωβού πολέμου 

και την συρματοπλεγμένη θλίψη της συντροφικής μουσικής στα ηχεία μας 

που δε θα πουλήσουμε ποτέ σ' οχτρούς και συμμάχους

-Αγκαλιές είναι όλα
-Κέρινα ομοιώματα σε νοσοκομεία απεξάρτησης μνημόπληκτων
συμπαντικές μαύρες τρύπες στον universal νου μας
-Ευτυχία είναι απλά ένα όνομα
Μην πεις ποτέ - Ήρθες αργά αλλά ήρθες"
Κράτα την απάτη γονατιστή να προσκυνήσει την ανταμοιβή της 

εξήγησε στα μπακαλοπαραμυθιασμένα γονιδιώματα των προγόνων σου 

που πέσαν αμαχητί την πάσα αλήθεια για την πηλοβασία σε παρηγόριες 

Δεν το χρωστάμε σ΄ εμάς μα στην ιστορία που μας κινηματογραφεί
-Έλα μωρό μου
-Πέρασε μέσα μου να σε κεράσω έναν κατοχικό φόβο 

πολλούς αγκυλωτούς φόβους που γιατρεύονται 

με θάνατο πείνα κι ανθρώπινα όρια και ζήσε με για να με εισπράξεις 

στα κατάστιχα των ποσοστών της στατιστικής των αριθμών της επιβίωσης σου 

-Απέβαλε την social πραμάτεια σου μέσα μου 

-Χύσε την σιωπή σου τα βράδια που δεν μ΄ έχεις στις λίμνες αίματος τους 

κάτσε πάνω στα σκέλια της ανυπαρξίας και της επινοημένης μοναδικότητας 

-Αφέσου στρίγκλα ζωή πάνω μου
Μέχρι να τρίξουν τα λόγια μου από χτικιάρικη αλληγορία 

ίσα να σ΄ ανεχτώ αβίαστα όπως και τον θολό βίο της άλλης πλευράς
- Κατασκευάζω
Περικλείω βουβά τα νοήματα ενός τρελού στα δάχτυλα που χτυπούν 

τα σωστά πλήκτρα στο γαμίδι της διαφώτισης 

Το πληκτρολόγι είναι το ακόντιο του Λεωνίδα η ασπίδα του Ούνου κατακτητή 

η απόβαση στη δικιά μου Νορμανδία η φαρέτρα της αγνότητας όσων μαθαίνουν 

στη μπλαβάδα ενός κεριού να λιώνουν τους αφορισμούς π΄  αντέχουν τα βράδια 

για να βγάλουν τη μέρα τους με σφαγιασμένο χαμόγελο κι ορφανές καλημέρες
-Θήλυ ζωή και μαλακίες
Μην καμπουριάζεις έχεις το φρούτο της Εδέμας και μια όψη σημαία έχεις

που λαιμοτομεί ρεκλάμες κι άδειες στρατιωτικές στολές ιππασίας στο εχθεσήμερα 

έχεις την έμφυτη πρόζα να στέκεσαι μπρος στο παγκόσμιο μικρόφωνο 

που ρουφάει την φωνή της παντοδυναμίας σου
-Τιμώρησε τους η γίνε Χριστός

-Σκίσε τους τριχωτούς ανώριμους δικτάτορες που τα βάλαν με τον ύψιστο 

για το καλό της ισορροπίας του ζωικού εν τη γεννέσει αταπείνωτου βασιλείου σου
-Γκάβλα ολούθε πια
Έτσι ονοματίζεται η δούλα της αγάπης στενάχωρα και μαρτυριάρικα στ΄ αυτιά 

των πεντάχρονων μαθητών του θεατρικού θιάσου που πρωταγωνιστούν ούλοι
Ευχές εγκαβλωμένες κι ο αντίποδας ρε -
Κοίτα με τα δυο πράσινα μάτια σου ρε καριόλη τον ασχημομούρη τυφλό 

κοίτα κορμιά με ταπεινά αυτονόητα για να σιχαθείς τα σκουλήκια 

που σε τρώγουν ζωντανό και δώσ΄ του ένα ευρώ ελεημοσύνη να ζήσει αυτό 

που δεν θα ζήσεις σε 33 χιλιάδες ζωές παρανάλωμα παρηγόριας 
-Θεέ των πολλών 
-Τιμώρησε με 

-Κλάσε μου τ΄ αρχίδι που μου πήρε δίκαια ο δικός μου 

Φόρα τις ζαρτιέρες σου κι έλα να με νικήσεις 

-Σ΄έχω βιάσει σ΄έχω κλειδώσει σε μια υπόγα τιμωρώντας σε 

να τρως τα σκατά σου και να πίνεις τα ούρα σου μέχρι 

να πνιγώ στο αίμα που μου δίνει στύση από γινάτι και μαγκιά 

στα θερινά όνειρα του χειμώνα σου
-Θε μου
-Άσε τα θλαστικά τραύματα στο κεφάλι όσων δε τ΄αντέχουν στο μετά τους 

γίνε ο εργασιοθεραπευτής των ακίνητων της λήθης 

απένειμε παράσημα ανεπάρκειας σε μητέρες θεές που θα συνθλίψουν ζωές 

στο σκοτάδι για το σκοτάδι τους
-Σχώρα με αδερφέ
-Κάτι μου ΄χωσε τη σφεντόνα του Δαυίδ μες τον νου μου 

το ξίφος των ανεγκέφαλων κατακτητών στο χέρι 

την ταπεινότητα των τηλεκατευθυνόμενων στα επίκτητα μου 

τη δύναμη των ρεκλαμαδόρων Bruce lai της εφηβείας μου 

την αδυναμία ενός ερπετού που σέρνει ανδρικά βήματα σε σκάλες εκκλησίας 

πίσω από γυναικείο κώλο 

τις φοβικές κατωτερότητες ενός Αμέρικο ρομπότικ φαντάρου

ίσα για να τσακιστώ ωσάν part time ψευτοεξουσιαστής Έλλην εις ταύτην
-Τι φταίει γυναίκα;
-Εσύ είσαι η παλίρροια της δύναμης και το κίτρινο φως 

στ΄ απόκοσμα χωράφια του Μίδα πιστολέρο που ντύνει καραφλά κεφάλια 

με θηλυκές δικαιολογίες τον ανδρισμό του;
-Ενέργεια κοσμική παντού
Φως εν πλω στα γήινα των κατασκευασμένων ορίων της πτώχευσης μας 

αμύθητοι θησαυροί στα μορφωμένα φραπεδομυαλά μας 

μετοχικές χαρτομηχανές ανεύρετα του χθες αϊτιμάλε εις σήμερον

-Πάρτε με από δω

Είμαι τόσο άσχημος όσο κι όπως δίνεται κινηματογραφικά 

εις στρατόπεδον καύσης νεκρών στα ΄40 

Είμαι τόσο έμορφος όσο επώδυνα βιώνεται και λεν ότι μαγεύει φως 

όταν πέθαινε φρικτά το τελευταίο εγκεφαλικό τους κύτταρο
-Τώρα είμαι
ο οχτρός του εαυτού μου μέχρι να μάθω να ζω πριν με σκοτώσει ξένο χέρι"

ίσαμε ο θάνατας να ΄ναι ξανά και ξανά το ψυχοτρύγι

κι η αιωνία ταβανοθεραπεία