Κραταιά εις κάτι

Έτσι είναι

Όταν πλησιάζει η ώρα για μετάληψη από βαρετούς αγγέλους πρόθεσης 

είναι απαραίτητα αλκοόλ τσιγάρα πληκτρολόγιο κι ένας γητευτής
-Δε γαμιέται αυτά αρκούν για να χτίσεις με μυστρί και φραγκόφτυαρο 

τοίχους μουσικούς με φιλοσοφημένες πέτρες κουβαλώντας 

με καρότσι μνήμης το χαρμάνι του ύμνου της σιωπής σου 

Να θυμηθείς στο εδώ σου που θεραπεύεται γράφοντας κατάκοπος

ότι τα μπάζα που δεν πέταξες είναι αυτά που σε στιγμάτισαν
σε πόλη λεκάνη για πρωινό αφορισμό όλων αυτών
που σου στέρησε με την θεατράνθρωπη μορφή της
Οι μάγοι είναι κατασκεύασμα παγκόσμιο από ανάγκη και ταλέντο
-μα ελάχιστοι- γι΄ αυτό τους αποκαλώ γητευτές του δευτερολέπτου
που γράφουν στο repeat του παρελθόντος
Όλα φυγαδεύουν σε στύση ακοή όραση ορμόνες πανιά κώλους 

και μεταξωτές εικόνες της κουζίνας που υπάγεται στο καθιστικό

Δες ατάκες του στιλ - θέλω να συ ζήσω βιαστικά με το σώμα σου
ανοδικές πειραματίκ καθοδικές πτώσεις και φευγιό σ΄ αναθεώρησης

ώριμα χρόνια που δε συνάδουν ποτέ με την ευαίσθητη ανωριμότητα

αφού σε κάθε έκφανση κι εποχή της γινόμαστε ιατροί κι ασθενείς της
Οι αισθήσεις γαμάνε το προσδόκιμο του τέλειου δημιουργήματος μας
που ζει μες τον νου καταθλιπτικών ζογκλέρ που βουτάνε ίσια απάνω
στο φανταστικό δίχτυ ασφαλείας του ανέφικτου
Οι γητευτές διασώστες δεν κάνουν αποτρίχωση γλυπτική δοντιών
μεταμόσχευση μαλλιών ούτε καν τεμενάδες στα είδωλα που αξίωσαν 

στη φαντασία τους ακούγοντας στο SONH μαϊμού κασέτες του πατέρα 
Είναι τα παιδιά της μαμάς τους κι ακολουθούν δω και χρόνια
τη πρωτόγονη ασχήμια τους γι΄ αυτό που τους δίνει το χάρισμα 

να θυμίζουν να ταυτίζουν να σκοτώνουν ν΄ ανασταίνουν το "ήδη" 

κάθε φορά που ακούνε διαβάζουν αναλύουν ταυτίζονται μόνοι 

με τα χημικά καρκινογόνα κεριά τους που σβήσαν η καιν ακόμα κι αν
Λάθος επιλογές που γίναν για να χαθεί χρόνος γνώσης
Λάθος προσέγγιση για να πιστέψω πως αν είχα μείνει εκεί 

θα ζητούσα τα ρέστα από τον πάτο που με φιλάει και νιώθω 

τη γλώσσα του ωσάν βίδα να γυρνάει μέσα στο λαρύγγι μου

Έτσι είναι για τους αποίκους έτσι επινοήθηκαν απ΄τους γητευτές τους 

"αυτές οι μέρες τους" που ΄ναι και δικές μου δω και χρόνια  μέρες 

που πλάθουν μεσήλικους χαρακτήρες σε κιτρινισμένη αφίσα

στο προσκέφαλο του νου μου σ΄εγκαβλωμένη γκαρσονιέρα στα 80's
Αυτοί οι υπεραστικοί Σαμάνοι δεν έχουν κοιτάξει ποτέ πως κόβει 

η γραμμή του σώβρακου στον καθρέφτη που δεν παραδόθηκε

σε καβγάδες  με αυτοκωλοδαχτυλομένους κοστουμάκηδες

που σκοτώνουν αργά τα ζά τον ανθρωποπερίγυρο τους
δε βγήκαν απ΄ το δωμάτιο τους δίχως να πάρουν άδεια 

απ΄ τους φόβους τους όντας σκυλιά φύλακες της μοναξιάς τους
και συναρπαστικοί Μαθουσάλες της τεχνικής του -λίγου μέχρι να"
Ο Johny ray του ακροβάτη μουσικού ακροβολιστή μου χαμογελά 

απ' εκεί ψηλά ως άγνωστος γνωστός σε πεδίο μαχών ηττημένων 

π΄ ακόμη και νεκρός μάχεται τους εκατομμυριοστούς χατζημάντολους 

μαγουλάκηδες με φάρμα κι άποψη δημοτικού πετώντας αυγό και ζαρζαβάτι
απ΄τον ουρανό σε πορδαλούς ροκάδες που κάμουν μεταμόσχευση μυαλών
πουλάνε την πραμάτεια τους σε μανταλάκια περιπτέρου και συνδικαλίζονται 

για το εύρος της απατεωνιάς που ίσχυε δω και δεκαετίες πριν στηθεί έμορφα 

το file sharing
Οι αγαπημένοι δισεκατομμύρια μάγοι προσκύνησαν την φάτνη τους νωρίς 

με ντροπή πείνα κι άρνηση ψυχής εξού και το απομυθοποιημένο χρέος
που ξεπληρώνεται στα ψυχοκαθαρτήρια τους για συμβολικό μερίδι ευθύνης 

στα ιρλανδικά μουσικά ταξίδια τις συγγραφικές δυτικές βοές υπέρ γυναικός
θανάτου και θεού μα και της ποιητικής έπαρσης της φτώχειας απέναντι 

στην γύμνια της κυνικής διανόησης
-Κάτι απόλυτα γήινο με ωθεί να γράψω πως όλα είναι φθαρτά -Κι είναι ευτυχώς
Ξέρω όμως πως αν δε συνεχίσω να ταυτίζομαι με τα δάχτυλα του Hendrix
το ατόφιο παράπονο του BB King και την σουρεαλιστική γαλουχία των Floyd
θ΄ ανήκω σε ξεπάστρα πιτσιρικά που θ΄ αποφασίζει αύριο διά 

το μέλλον των παιδιών σας και στο ενταύθα του -τι γιορτάζουμε τα Θεοφάνια 

και δεν γνωρίζει ποιος είναι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης που κατέσφαξε 

τον ρυπαρό οχτρό του έθνους 

Βρίσκω την ηρεμία μου φιλώντας το έργο των γητευτών μου σταυρωτά ξέροντας 

πως η δεύτερη εφηβεία δε μετριέται με καντάρια μουσικής γνώσης κι εξέλιξης
Χρωστώ το κλικ μου το ξύπνημα του υπάρχω και σ΄ αυτούς κι από μικρός
τον τρόπο να διεκδικώ την προσοχή απ΄ τα θηλαστικά του μικρόκοσμου μου 

Ξεχρεώνεις όταν σταματήσει να σε σκοτώνει αυτή η ανάγκη
-Τις στιγμές της απόρριψης όλη η μαγεία της συμπαράστασης έδειχνε το δρόμο 

κι εσύ καθισμένος στην πίσω μεριά ενός κάρου ανακάλυπτες το διηνεκές του -
-ξεκίνησα να γράφω στις 7/7/08 για το μουνί της και την αιχμάλωτη καριολίτσα 

του καθρέφτη ενώ χαράμιζες αιμόπτυστο χρόνο για να μάθεις πως δεν αγάπησες 

ποτέ ψυχή παρά μόνο εικόνα
Σε φάσεις ώριμου απολογισμού το γήτεμα δεν έχει τακτοποιημένο περιτύλιγμα
Σου μαθαίνει να μονολογείς την επομένη στο τηλέφωνο
-Σ΄ ευχαριστώ καριολίτα είμαι έτοιμος να φύγω χτες λες και κάποτε
στα χρόνια του θρανίου της κασετίνας και της πλαστελίνης ήμασταν όλοι εκεί
Μια παρέα πάντα κρυστάλλινα κυριαρχικά παραδομένη εις δικό της προχώ 

μανιφέστο απόδειξης του ποιοι είμαστε τι θέλουμε και τι θα πρεσβεύουμε
Σήμερα αποστάζουμε διπλά ακόμα το συμπέρασμα της μαγγανείας με ήχους 

ποίματα και διαλεκτικές ζωής μετά νόσου σωματικής και ψυχικής
Η φιλοσοφημένη πέτρα του ιδιαίτερου ανοίγει πληγή στο κούφιο κεφάλι φίλε
σε κάνει να τυλίγεις την άκρη του εντέρου γύρω από κορμούς δέντρων
λίγο πριν ανακτηθείς έμβιος σε πεδίο μάχης που δόθηκε δίνεται κερδίζεται 

και χάνεται ένδοξα αφού ζεις ακόμα με τις αναμνήσεις του -ξέρω γιατί ηττώμαι"
Τα γητεμένα πρωινά είναι σκληρά αδιαπραγμάτευτα κι αντιμέτωπα 

με την ανοιχτωσιά του "ψάχνω" μ΄ ακόμα κι αν γίνει καλύτερος μου φίλος 

μια μηχανή που μιλάει για πέτρες θα μείνω πιστός σ΄ αυτό που διαφοροποιείται

και το άντλησα μες από αμέτρητα "behind the ritual"
Αυτού του είδους το τελετουργικό συντροφεύει τις κραυγές που δε τις πουλάνε 

με σεβασμό και λίγο σε νοιάζει η πίστη των υποκειμένων σε μαντολάτα ζωής
πασπαλισμένα με άχνη ρομαντικής εφήμερης παπαρδέλας μα και 

οι αυτοευνουχισμένες ρεκλαμαδόρικες τρικολόρε τακτικές ειδικά όταν σε ρωτάν

μ΄ ανώτερη κατωτερότητα τι κρέμα προσώπου χρησιμοποιείς στα feet under 

σχόλια των ευσπλαχνικών σου πορδών καθώς -

Ένας γητεμένος απατεώνας με την δικιά του αυτόνομη προχειρότητα 

που δε βαριέται γαμιέται κτλπ λέγω πως η "magic time" του καθενός 

θέλει πυρωμένο χρόνο κι ένα ανελέητο σφυρί για να πάρει ποιοτικά σχήμα 

ιδιαίτερου "Α" τα βράδια του θρόνου σ΄ αυτές τις γαμημένα ερωτικές πόλεις

που διαμορφώνουν χαοτικά παλικαράδες κι ερειπωμένες κυρίες
-Ναι έχεις δίκιο
Πόσο μαλάκας υπήρξα κι υπάρχω για να σου υπενθυμίζω πως η γνώρα 

του λάιβ κονσέρτου μιας κουλ ζωής είναι ο γητεμένος μεταλλικός κρότος 

που χάνεται αναμεσής σε δύο κρεάτινα παλλόμενα ελάσματα
Αυτό λέγεται αλλιώς το χάρισμα της γυναίκας που ποθώ κι έχω η το υποκατάστατο των στιγμών μέσα σε κωλόμπαρα ποιοτικά η μέσα σε σπίτια που βρομάνε γκάβλα 

που και δεν διαχειρίζεται μ΄ αλητεία
Μολοντούτο προκρίνω το λευκό φόρεμα που μνημονεύουν οι γητευτές μου
είναι το ζητούμενο κι είμαστε όλοι χαμένοι από χέρι μιας κι ο Νεάντερταλ
επινόησε το τέχνασμα της απομυθοποίησης για το τερπνό της προσγείωσης 

στα γήινα του "not exist"
Καλοί μου μάγοι φακίρηδες αγύρτες σας χρωστώ
Ομιλώ για τις χιονοστιβάδες της καρδιάς και τις φτωχικές βραδιές που χτυπούν 

πάνω στα κύτταρα του νου θωπεύοντας τον βαρύ ύπνο μακρυκοντινού γείτονα

Μείνετε δω μαζί να κάνουμε την επανάσταση της νύχτας γαμώντας κουρδισμένες ωρολογιακές ανθρώπων βόμβες να θεραπεύουμε ωσάν θεάνθρωποι την αθλιότης
και τα ίχνη όσων ακολουθούν τα βήματα μας με βογκητό κι ουχί 

με φαρισαϊκές κρίσεις που μυρίζουν προνύμφης σήψη
Είμαστε δωρητές ψυχής στην κάθε στιγμή τους το κωλόχαρτο στις βαθύτερες καθημερινές τους ανάγκες στο -κάθε φορά τους"
Είμαστε το ραντεβού τους όταν στήνονται στη γωνία και περιμένουν το τίποτα
να τους μάθει να ζουν
Οι γητευτές μας τραγουδάν ψιθυριστά στα ώτα "no religion" όσο περιμένω 

την τραγουδίστρια των Pu$$y Dollar$ να ΄ρθει να μου κλάσει τ΄ αρχίδι απαλά 

κι ανέξοδα να μου σπάσει milion$ μπιμπίκια στη μάπα που ποτέ δεν διέθετα
και φινάλε να σκουπίσει τα ψίχουλα από τη ρόμπα της κοινωνίας μου
Ότι είναι κρεάτινο στρόγγυλο κι ευφυές θα κωλάζει
ακόμα και τους γητευτές που παραμονεύουν παντού μέχρι να συναντηθούμε ούλοι ξανά στην Body Farm των στοχασμών για το καλό της εν ειρήνη εξέλιξης μας
Μέχρι τότε το φεγγάρι μου θα ΄ναι μπλε για να το εξυμνώ κάθε φορά
γύρω απ΄ το ίδιο και το γίδιο  τραγουδώντας μαζί τους -

 -ριμέμπα
-Κράτα απλοικά το τελετουργικό