Ότι αλλά(ζει)

Βροχή 

Εκεί έξω όλα γύρω τους ανιχνεύουν ποθητή ταπεινότητα σε λόγια 

και πράξεις για να νιώσουν ασφάλεια που δε διαταράσσει μιζέριες 

βόλεματα κτλ. νεραιδόσκατα -μα εγώ νιώθω καλά μωρό μου
-Πολεμάω εαυτό και τις ψυχικές του ανακρίσεις παζαρεύω σκέψεις 

με το χέρι στο σαγόνι κοιτώντας αριστερά προς το πάτωμα
-Επανέρχομαι στα παλιά λημέρια μιας ρηχής ζώσας ανθρώπινης 

ξελευτεριέν μαλακίας αφού δεν ήμουν ον με συναίσθηση ρομπότ
τόσο καιρό που έβριζα οργισμένος τους σκατώτερους της άμυνας
-Ήμουν το μισοάδειο ποτήρι του ψυχοθεραπευτή μου που πείθει 

και πείθεται πως είναι μισογεμάτο όταν δεν μου λείπουν 

τ΄ αυτοκτονικά βράδια μήτε τα σιχαμερά πρωινά
Ένας ύπνος βαθύς μου λείπει 'ανευ ελέγχου προσπάθειες
Κάποτε θα κοντρολάρω την προσοχή μαθαίνοντας να καθοδηγώ 

τα όνειρα στις πέντε το πρωί που με τρόμο με ξεφτιλίζουν 

ζητώντας μου να τα ορμηνέψω και τίποτα δεν με κάνει 

λιγότερο μυστηριώδη στη φαντασία των όμοιων κι ανόμοιων 

 όσο -είμαι καλά- κι αγοράζω bootleg του χι ψι βοθροκοίλη

-Νιώθω καλά μωρό μου κι είμαι σε πόλεμο ακόμα με την πανάρχαια 

δεινοσαύρια δυναστεία τους που θ΄αφανιστεί απ' εμμονή σε φαγοπότι
-Μη κλείνεις τα μάτια και τ΄ αυτιά 

Οι Μεγάλοι δεινόσαυροι αρχίσαν να φοβούνται αφού στις τσέπες τους 

φωλιάζουν καβούρια που κόβουν τα κωλοδάχτυλα τους κι η τιβί 

συνεχίζει ισοπεδωτική πορεία προς το σκατό μας

-Που προσδοκούν οι αλήτες;
Το φαγητό είναι η τελευταία παρηγοριά των μεσαίων κι άπραγων
Η επανάσταση μας αργεί μα θα γίνει εντός μας σιωπηρά
Ο φόβος νοτίζει τα βήματα κι η αστάθεια τα χασίματα
Ο ιδρώτας και τα στομάχια ζητούν φαρμακεία γιατρούς φίλους εισπράκτορες 

ταύτιση γιατρειά στο έξω που καταπνίξαμε τόσα χρόνια μ΄ ανοχή να τρώμε
σκουπίδια απ΄ ανθρώπους που σχεδιάζουν ακόμα ανάλογα το πως ξύπνησαν 

η αν έφαγαν τις μάπες τους από την καλή τους εψές βράδυ

Κυβερνητική απανθρωπιά της ρεκλάμας ποσοστά ανδροκρατίες που ορίζουν
με τρίχες μπράτσα  τρόπο  ν΄ αυτοκαταστραφούμε έμορφα
-Ποτέ δεν είχε πλάκα αυτό το μουχαμπέτι μα σύντομα πλησιάζει η εποχή μου
που θα πνιγούν όλα όσα λαιμοτομούν τον απλό μου όχλο απ΄τα παντοδύναμα 

κολπικά υγρά της γυναίκας  που γεννάει ορίζει καθορίζει οριοθετεί 

ξεπλένει αμαρτίες εξολοθρεύει επάρσεις εγώσκυλα θεραπεύει χρόνια ασθενείς 

και μασάει με ηδονή μπαλάκια ισχυρών που δε γνωρίζουν πως ο θάνατος 

είναι ότι πιο όμορφο εν ζωή επινόησε ο θεός εαυφτός

-Τι είναι άνθρωπος και γιατί τον αποκαλούν -μεγάλο δημιούργημα-
μες σε συγκυρίες εμμονών όταν μικρό είναι το δέκατο του δευτερολέπτου
που μας καθορίζει στ΄ άπειρο κι ανάπηρο σύμπαν καργιόλη μου;
Εδώ κάτω στο πέρσοναλ πουργατόρι μας το λιγότερο που μπορούμε
είναι ν΄ακούμε αναπνοές και τράγουδα στ΄ αυτί μας απ΄ τη πιο γκαβλιάρα 

Ευρώ καταθέτρια με σεμνό και ταπεινό λογαριασμό καταθέσεων εις Ελβετίας
-Νιώθω καλά μωρό μου αφού πολεμώ εαυτό ακόμα για να βρω που σκατά ζει
-αυτό- το επινόημα των εφάμιλλων κι εφήμερων συναισθημάτων 

που ΄ναι απαραίτητο για να πηδάμε κορμιά να λέμε μια χοντρόπετση καλημέρα 

να ταΐζουμε νου και κοιλία με ζωμό που από καλοπροαίρετους φασίστες ζωής προέρχεται και δε το χωρούν ως σφάλμα στο καντήλι τους π΄ ακόμα καίει
Ότι απέκτησα ευλογημένα κι ότι θ΄ αποκτήσω φυματικά θα ΄ναι απ΄ τη θέληση 

και τ΄ αυταπόδεικτο στο δικού μου γκαντεμόνιο  το μερτικό ίσα να μάθω 

κοστολόγηση πρωίας φως που μπαίνει κάθε από μπαλκονόπορτα κι ουχί βαλβίς 

να χαλαρώνω όσο ξέρω πως έχω κάτι χιλιάδες χαρτιά φυλαχτό σε τραπεζοτσολιά 

για σπρώξιμο σε ντοτόρια στα στερνά και φινάλε σε δρυς κασόνι να με χώσουν 

-Δεν πίστευα ποτέ εις την εγκράτεια
Μ΄ έπνιγε αυτό το αίσθημα του -"δεν είμαι εγώ κι αν κάποτε στημένος το ΄παιζα 

ήταν γιατί επιτελούσα διοικητικός της αμερικλανιάς
-Τώρα τα ΄χασα όλα μέσ΄ το κέρδος του να αφήνομαι σε πλημμύρα φόβου

σκέψεων και του βόθρου που λατρεύω
Εγκράτεια των μεγάλων ανθρώπων ποιητών σημαίνει σφηνώνω το κεφάλι μου 

μες τη κωλοτρυπίδα μου ίσα για να κρυφτώ απ΄ αυτό που -δεν ειμί"
γιατί η εξειδίκευση με κάνει να το αποποιούμαι με καλαίσθητη ρομποτική ηθική 

κι απίστευτη ηρεμία όπως λεν μερικοί όταν το συναντούν εις το φαίνεσθαι
-Είμαι καλά μωρό μου και πολεμάω ακόμα αυτό που μ΄ εξόρισε εις μάθηση
με στιγμάτιζε τόσα χρόνια κι εγώ ο μαλάκας έτρεχα να του ξεφύγω

Πέρασε καιρός μα τώρα είναι ότι πολύτιμο διαθέτω στη φαρέτρα του -γιατί υπάρχω; 

Ο άνθρωπας φοβάται κι επιμένει ακόμα σ΄ αυτό που δε το πουλάει σε παζάρι φυγής
ασφάλειας κι ησυχίας στις σίγουρες φρόνιμες πορδές τα βράδια κάτ΄ από σινδόνη 

γαστέρα γιομάτη με σκατύλη κι ο κασίδης άδειος από μετεξέλιξης γινάτια

Ο κόσμοζ δε χέζει σακάκια με πορτάκι π΄ανηφορίζουν προεδρικές αυλές μηδέ
απέχει από το ψηφαλάκι στα θεριά ιν δε μποξ εδώ και γενεές
-Πόσο όμορφα είναι να τα σκέφτεσαι πόσο ακόμα να μη τα πράττεις εν συνειδήσει
Τελικό συμπέρασμα με βούλα ιατρού -
-Μια άθλια πέψη του έτσι κι αλλιώς κατεστραμμένου στομάχου που ΄ρχεται 

απ΄ τα σκουπιδοκαταθλιπτικά γκομενάκια του μεσημεριού 

-Ανακύκλωση ονομάτων που δεν έχουν τ΄αρχίδια του τέκτον Ρήγα Φεραίου
λέξεις σε κουβέντες του στυλ- ζαλίζομαι" -φοβάμαι"-έκανα εξετάσεις 

και δεν μου βρήκαν τίποτα κι ολόκληροι νομοί χιλιάδων κατοίκων 

ν΄ αποτελούν μέρος στατιστικής μελέτης φαρμακευτικών εταιριών ως 

τάργκετ γκρουπ κι εις κάλλιστο οι μισοί απ΄αυτούς ζουν με χάπια εφ΄ρου ζωής

-Σώσε με λουλούδι μου
-Φέρε τους τρεις μάγους παικτούρες με τα τρία στα πέντε δώρα π΄ αποζητώ 

στο κρεβάτι μας και πες τους πως πιστεύω ακόμα στα σοφά στεγανά 

που γεννήθηκαν από γυναίκα σε ταπεινή φάτνη -γυναίκα αρχήθεν - θεός παντάναξ 

κι ότι μια απορία αιώνων μου ξύνει τον λοβό -οι δεινόσαυροι αγαπούσαν;"
Σήμερα ζώντας μες σε σβόλους αστρικού χάους κουκουλωμένοι από πίσσα σκότος
υποταγμένοι σ΄ ένα έξυπνο σύμπαν κάνουμε αγκάβλωτες ευχές σε ζωή λειψή
φυλακισμένη εις υγρασία επιζητώντας κι αφομοιώνοντας ότι μας λείπει απ΄έμορφα ανεπαρκή ανθρωπάκια του θεού στη σκακιέρα του σαχ ματ ξέροντας 

πως το big bang δεν θα επαναληφθεί
Μόνο το γέννημα μιας νέας συνείδησης μπορεί να ξανά δημιουργηθεί
σκεπτόμενοι με παρθένα οπτική τα μηνύματα που ήρθαν χιλιάδες χρόνια πριν
για αφύπνιση απέναντι στον αιώνιο οχτρό
-Μια κοιλιά γιομάτη τροφή που γίνεται σκατό συντηρεί σώμα δοκιμάζεται 

και κουβαλάει μέσα του ένα μικρό θεανθρωπικό -Είμαι-
-Μη πιστέψεις πως όλα δεν συμβαίνουν για τους ανθρώπους 
-Για δαύτους συμβαίνουν αφού ακόμα κι ο θεός μ΄ αυτούς ασχολείται κυρίως
με την άγνοια και τους φόβους των
Το ρους τους γράφεται αργά αλλοπρόσαλλα με αίμα θάνατο
ανακύκλωση σωμάτων κι ευεργεσίες διαιώνισης στους γόνους τους
-Είμαι καλά μωρό μου
Έτσι λέω τα βράδια που τα βλέφαρα κλείνουν απαξιωτικά και το κρανίο 

κουνιέται καταφατικά απ΄ τον υπερκορεσμό των ίδιων φόβων που ζουν 

δίπλα στους σπονδυλωτούς γνωστούς με το σκισμένο χαμόγελο
μα και τόσο κοντά στους ασπόνδυλους φίλους που δοκιμάζονται
σε μπλοφαδόρικες αλάνες με παντρεμένες θεές που γαμοσταυρίζουν 

τον μπόμπο τους και τα ξεκώλια που μου κλάσαν το αλεύρι απουσιάζοντας
-Νιώθω καλά μωρό μου
-Πολεμάω τα καλούδια του οργασμού της νεκρής περιόδου μετά 

από τα βράδια της εφήμερης ψυχοθεραπείας μας πάνω σε τεράστιο ντιβάνι

θάλαμο προπατορικών αμαρτημάτων και κρεάτινων στιγμών 

για το ποθητό του -θέλω ν΄ αλλάξω τη ζωή μου"
Λέγω πως -σε βρήκα και πειραματίζομαι στο μπουρδέλο της ηδονής μου
να εξελίξω την ανθρωπινή γκάβλα που στερεύει φυσικομαθηματικά
όσο σκίζω με ξυραφάκια astor τους βολβούς των ματιών απολαμβάνοντας 

μ΄ εμμονή σε δρόμο και pc εικόνες με λεπτή μέση που δεν αρκούν μα μαγεύουν
Οι φτωχές λατίνες μαγεύουν στους χωματόδρομους της Miramar κι εγώ 

αντέχω ακόμα τη χώρα μου και τους ανθρώπους της που δε σηκώνουν ζυγό 

στην άγνοια χώρα που οι εξορίες με λόγια γεμίζουν σαβούρα τον νου μου 

και με στέλνουν σ΄ απομονωτήριο για να σωθώ από λεπρές ακροαματικότητες 

π΄ ανακαλυφτήκαν τώρα μα ευτυχώς χωρίς πόνο στο σημείο της νοημοσύνης 

που βγαίνουν οι λεπρές φολίδες μου

-Κατανοώ πως δεν πονάνε οι κοιλιόδουλοι που δεν τους βρήκε ακόμα 

το βέλος της συμμορφώσεως
-Ευχές απ΄ εδώ
Εις τα πέρατα των βασανιστηρίων όσων επιμένουν σε μαστίγιο κι αλάτι
κι ευτυχώς που υπάρχουν και οι -οι γνωστοί του πουθενά"
Οι μακρινοί γνωστοί που δοκιμάζονται στα κελιά που περνά ο εγώ
Τ΄ οσμίστηκαν με βρήκαν μέσα στο -δε πουλάω" για να επέλθει έτσι 

η αγάντα στο -τι έμορφα να μοιράζεσαι και να στηρίζεις όμοιους"
-Να τους μιλάς για τη μούχλα του φόβου τις αστείες γκριμάτσες του 

που παρασέρνουν στο -άφησε το να σε πηδήξει για να σ΄ αφήσει" -
-Συντρόφια μην τα παρατήσετε
-Συνεχίστε να ζείτε με προσδοκώμενες μαγικές συνταγές βαμμένες πλατινέ 

και γέρικο μαονί μες σε κομμωτήρια που συχνάζουν σώματα 

που θα τα κατασπαράξουν τα λευκά σκουλήκια σε 120 μέρες
-Μείνετε άπιστοι στο χρώμα του -πούτσα λούσα και χορός"
και μη θυσιάσετε τίποτα από την ψυχή και τις ανάγκες της
-Πείτε μέσα σας -είμαι τρελ-ός ουχί δυστυχισμέν"
-Είμαι καλά μωρό μου αφού παλεύω την ευκαιρία που δε δίνεται 

από κοσμοκεντρικές κοκόνες κι ερμαφρόδιτους μασίστες
που βγάζουν φρύδια και χάνουν επεισόδια μπρος τον καθρέφτη τους με ροές 

που δεν στήνουν ψυχοφράγματα στέμφυλα σώματα που κρέμονται ακλάδευτα
και μεταμορφώνονται με τα χρόνου σε σταφίδες διά βρώσης σλουρπ 

από τους επίσης μοναχικά απελπισμένους τ΄ αγάμητα βράδια του θυμώνα
-Υπέροχη ζωή κι είσαι το μωρό μου που του χρωστάω πολλούς ακόμα οργασμούς 

Σχώρα μα -Θα σε γαμώ ακριβή μου μέχρι να σε βαρεθεί το ταλαίπωρο "εγώ" σου
Θα σε πολεμώ γι΄αυτό που το πέρας θα ορίσει αν είν΄το δώρο που περίμενα έτη

στον μέσο όρο νιώθοντας πως κάποιος μου κάμει χάρη η πλάκα να επιμένω
μ΄ απέλπιδες προσπάθειες να ευδοκιμήσει η αρμονία σάρκας και ψυχής με όντα
-Εξάλλου ευφραίνου κι αγάλλου  φινάλε απ΄ τις μεγαλύτερες αντιφάσεις είναι 

να -είσαι-  αυτό που πολεμάς