Ιδιοθύελας νουνού

Ανάβω τσιγαριά ένοχος
στα φόρα του κέρδους των εξαρτήσεων
και της ρυτιδιασμένης μας καρδιάς

Αγναντεύω χάραμα θυμωνιέρα να κόβει βόλτα
στα παιδικά κοντά παντελονάκια μου ακόμα

-Κέρδισα και σήμερα ψελλίζω άλλη μια φορά 

με το μοναχικό ταμπεραμέντο γένομαι καρδινάλιος 

κι όλοι οι άλλοι μου εαυτοί ψυχορραγούν ξεχασμένοι 

σε ένα μονοθέσιο πάρτι για έναν μ΄ έναν

-Ακολουθήστε με τους φωνάζω ακούγοντας το ζεν 

της αφοβίας που δίνει λόγια στο στόμα να μασουλήσω

-Θα ξαναβρώ ρε πούστη τη πηγή για λίγο ακόμα νερό

κι όταν ξεδιψάσει το λαρύγγι που σηψαιμεί στα δειλά -όχι" 

των συγχυσμένων τεράτων που υπόσχονται 

ανθοστόλιστους επιτάφιους στις εκκλησιές της ψυχής μου

θα ουρήσω τα -ναι" μου μ΄ ανεξίτηλη στύση

-Θα περπατήσω πάνω σε ράγες αστρίμωχτα ολοκαίνουργιες

από ρόδες καρδιές που αφορίζουν απούσες τη ζωή

Καλογυαλισμένα πνευστά θα βοούν βαθέων της φωνής μου
ίσα να βρω το κατάλληλο ποίμα να εκφραστώ διά στόχου 

που θα με ζυγώσει με φόβο ζέση και γκάβλα

Έτσι κι αλλιώς ποτέ δε χάνεται τυχαία ένα ακόμα κομμάτι 

στιγμιαίας ψυχής στα σκατά του -ελπίζω"

Η ζωή είναι λέξεις -

-Γαμημένες λέξεις επινοημένες μες σε τούρκικο καμπινέ 

που στην τρύπα του καραδοκούν  αρούρια με νηστικά μάτια 

έτοιμα να φάνε την ουσία που μοιράζεται με άποψη ζωής 

πρωκτολογίες κάθε κατάρας πνιγμένης στο σάλιο της κι ένα 

περιδιάβημα χωρίς πόδια ανοιχτά σε μια άνοστη σαλάτα εννοιών 

χωρίς στομάχι χυτήριο ικανή να λιώσει τη γάστρα του νου

-Άντε ρε!
-Ακόμα ένα κουράγια κάνε για το επόμενο λάθος

Προσεκτικά και με ατημέλητο καπέλο στο κεφάλι
τα Rayban στα μάτια και τα χέρια στις τσέπες
ενός αμήχανου θεατρικού μονόπρακτου

Χειλάκια για φίλημα τα λόγια λειψά συναισθήματα δήθεν 

τολμηρής επιβεβαίωσης για μικρά ενήλικα παιδάρια 

που παίζουν το πουλί τους μπρος την τηλεόραση γυμνά 

με φόντο αναστολές μιας έμμονης ανάγκης

Ενήλικα απολιθώματα ανέγγιχτα από δήθεν κατάλληλα χέρια
που μόνο αξιολύπητη μαγκιά έχουν κουράγιο να κρατάνε
μέσα στη χούφτα μιας μαλακισμένης παλάμης

Φόβος αστήριχτος μόνος απλανής κι απύθμενος μέχρι το κερί 

να βρει ψεύτικο τάμα σε ένα θάμα που αργεί να γίνει κι ομοιάζει 

όραμα σε στύση για μια πεντάλεπτη πεινασμένη επ(ανάσταση)

-Όλα καλά

-Συνεχίζουμε να παίζουμε και μετά τα θάματα ρόλο σορολόπ 

του θεατρικού συγγραφέα της ζωής και των ζωών που φτύσαμε 

και θα φτύσουμε αφήνοντας τες να μας καταπιούν ξερνώντας μας

Μη συμβουλές γνώσης κι ον απόθεμα ενεργειακό ωσάν τζάκι 

που μένει νεκρό στο θέρος της γκάβλας και δε διαφέρει το κορμί 

που τ΄ αναβοσβήνει στο προσάναμμα πέρασμα απείρου εποχής

Δάχτυλα πληκτρολόγια εθισμοί ψηφιακά σκατά ενδελεχείς έλεγχοι 

του ΟΚ κι ακατανόητες επαλείψεις πάνω σ΄ ανακυκλωμένη πληγίτσα
που δεν θα κλείσει ποτές

-Τι θέλεις να πεις στο υποκείμενο;

-Τι αργεί να φέρει μια εκδικητική ασχήμια κι ένα ρασοφόρο τοτέμ 

που φοβίζει άπαντες στ΄ανώριμο φως της λύσης μιας άχαρης μέρας;

-Πες μου

-Υπάρχει μια εξώκοσμη δύναμη που φέρνει το κακό εδώ δα
μέσα μου μα κι η άλλη που την αποτρέπει με θετική ορμή εις χρόνων

-Που βρίσκεται;
-Πως την καλείς μέσα σου;

-Ας πάμε για καφέ
Είναι πιο εύκολο να ρουφάς με θόρυβο την ύλη του 

παρά να ξερνάς την χημεία του πνεύματος στιγμιαία

-Σε λέρωσα
-Πάντα έτσι θα συμβαίνει
Κι ας μένει ένα κόσμος ν΄ ακολουθεί τη μοναξιά 

ενός αρρωστημένου μονάρχη σερβιτόρου 

Τόσα χρόνια χαμένα πάνω σε σώματα πονταρισμένα
για να γκρεμιστεί το φως τους σ΄ ένα αδάμαστο συμπέρασμα

Σήμερα είπα μέσα - 

-Η άφεση έρχεται από τους θεούς που κατασκευάζονται Εν 

και ζουν κει όξω φτου κι η θετικότητα είναι το χρέος και τ΄ όφελος 

εκ γενετής των κακοποιημένων πριν κι επί το δω τους

*Άφεση και θετικότητα ενάντια και δίπλα στ΄αξιολύπητο και το παντοδύναμο 

είναι μια εφήμερη λύση η ενδεχόμενος μια ευφραίνου σφραγίδα απάντηση -

Αναμονή μέχρι την επόμενη επινόηση -

-Ουδέ επιζητώ συγκρούσεις αφού μαφού τις αφήνω να με πάρουν αγκάλη 

όταν βγουν από το σέρβις τους απ΄ το παλιατζίδικο της ίδιας γειτονιάς 

που γειτονεύει με τους νευρώνες μες τα παλιοσίδερα του κρανίου μου

Συγκρούσεις μετωπικές δοσατζίδικες ξεπλυμένες σε βράδυ άυπνο 

ιδρωμένο από τρόμο και ξεβρασμένες σε πρωινό γαμιόλας ανασύνταξης

-Πέρυσι μου μιλούσα παλεύοντας όξω μου δύο πλαστές έννοιες
- φόβος κι εμορφιά

-Ναι
-Πια εμορφιά;
Η εμορφιά που μυρίζει οξιζενέ και βαρβατίλα βρε και βλαξ -
Την επιζητούν κι αυτοί που ακόμα ανθίστανται στο -πρέπει"

στο -ίσως -ενδεχομένως -πιθανόν"
κι ανήκουν στο διαφορετικά φοβισμένο παρελθόν τους

-Απομαγνητοφώνηση μπαγιάτικων σκέψεων
κάτω από την μπάρα ασήκωτων ψυχαναγκαστικών πεζοδρομίων  

-Κοίτα τώρα δα είναι η αντίφαση κι ο τρόπος που τουλάχιστον θέλεις

να αντιστοιχίσεις αυτό που ισχύει
είναι τελείως κι εκ διαμέτρου αντίθετο από αυτό που περιμένεις

Αυτό προϋποθέτει μια μάχη -
Μία μάχη με σένα που δεν τελειώνει ποτέ και ρε!

Μέτρια μάχη είναι μια μέτρια μάχη 

Το ανώδυνο είναι δώρο των αρτιμελών
το επώδυνο διδάσκει την αποφυγή κι είναι η τιμωρία αυτών
που επιμένουν χωρίς συστολή σε ρηχά νερά

-Πόσο δραματικό είναι να γνωρίζεις μια όμορφη γυναίκα
που δηλώνει ανοργασμική από αντικαταθλιπτικά;

Ανέραστη σεροτονίνα
Διαολεμένη -

Το φάρμακο είναι το σκάλισμα της κατάθλιψης μας 

για το θεμιτό αυτογνωσκοσκάμπιλο τετελεσμένο 

-Και ψάχνουμε ακόμα για φάρμακο μαλάκα μου

-Ξεβρομίζω σιγά σιγά και πάντα απελπισμένα απ΄ τις στιγμές 

της εξώκοιλης ανασύνταξης ενός παλαιού νοήματος -
-τίποτα δεν πρέπει να ξεπερνά τα όρια ίσα -
να σε βάζει σε μπελάδες που δεν γνωρίζεις ότι αντέχεις φινάλε

-Επικαλούμαι λογική και σωφροσύνη

-Σωφροσύνη μου καλή κάτσε πάνω στη μούρη μου με δυναμογκάβλα 

πνίγοντας με για πάντα στο χαρμάνι ενός τέλειου facesitting

Ίσως έτσι κλείσω τα μάτια στ΄ οξυγόνο που δε βρίσκω να αναπνεύσω 

δωρεάν από έναν πλανήτη που δε γουστάρω κι ακόμα μ' ανέχεται

Κι εσύ θεά γυνή με της ορμόνες για κολόνια πες στον Μορφέα 

πως είναι ανίκανος να σε οργάσει σ΄ένα κόσμο ξάστερο, π΄ αδιαφορεί
για τα βρικολακιασμένα εγώ και δε κλαίει για έναν χανσενικό μορφασμό

-Ο γείτονας δεν μου χαρίζει το καλημέρα του
-Θέλει να το κάνει καβάντζα για την επικείμενη πτώχευση της ψυχής του

-Ο γείτονας αειθαλής φαν του υπόκωφου φασισμού απορεί
γιατί έχει αποξενωθεί η κοινωνίτσα μας κι η απάντηση που ΄ναι 

δύσκολα τεμπέλικη του αρκεί να μην αφορά και μόνο τον ίδιο μπέσα

-Τόση σιωπή μάστορα χωράει παντού -ακόμα και σ΄αυτό που τη προκαλεί

Η εξέλιξη της οπτικής μας μας χάρισε αποξένωση -

-Το είπα
-Το έγραψα

Ρίζες νωπές είμαστε ακόμα -

Προλαβαίνουμε το τρένο με την επίχρυση μπαταρία του wc στο χέρι 

να το καβαλήσουμε
Να τρέξουμε αργά με τα γοβάκια που μας αγόρασε η πόρνη ματαιότητα
για να φαινόμαστε και να μην προλαβαίνουμε ποτέ 

τα μέσα της μαζικής καταστροφής μας

-Λέω να ξανά ερωτευτώ ακόμα ένα κορμί και να το θρέψω
με πατρική εξώκοσμη θεραπευτική τρέλα

Όπως τότε στο Νότο της τσιμεντοποιημένης σκατίλας

Ήταν ψεύτικα ωραία τότε

Τότε που σε περίμενα όξω σε σκοτάδι καθήμενος στο παπί μου ρωτευμένος
γκαβλωμένος και γονιμοποιημένος με τζούφια ελπίς τα ρούχα σου 
που έντυναν το κορμί μιας χρόνιας τυφλής εκπόρευσης του -ευτυχώς μου

Εύκολα η δύσκολα δεν έχει σημασία

Σ΄ έφτασα γυναίκα μα το κόστος που δεν παλεύετε για να με πείσει

είναι πως τα αγαπησιάρικα φεγγάρια δεν είναι κρανίου τόπος φυγής
απ΄ την αντάρα του μακάβριου που φωλιάζει μέσα στη μπλε γη μου

- Δεν το αντέχεις μωρό μου

Έτσι κι αλλιώς συνειδητή απόλαυση της μοναξιάς σημαίνει πως δεν κουβαλώ 

μασίφ μπάλα δεμένη μ΄ αλυσίδα σε πόδι στο κάτεργο του στάσιμου
-προηγούνται οι άλλοι
Κι όταν γεράσει το DNA θα έχουμε το χρόνο να ψυχογραφήσουμε 

 στα στερνά μας την φράση - Ότι πεις

Είναι κι αυτό που τα χαμίνια δεν θέλουν να ακούσουν να περνάει έξω 

απ΄το δρόμο τους και βολεύονται κάτω από υποκατάστατες μητρικές φούστες

Αυτό και τ΄ αποτέλεσμα μιας επουλωτικής μοναχικότητας που αναπλάθει 

ψυχοιστούς που θροΐζουν με εικόνες γκράφιτι στον νου γιατί μάλωσαν μ΄αυτό 

που δε γιομίζει φιλία με χάδι δανεικό ψάρεμα σε λιμάνι και κωλόμπαρα

-Η χολέρα της ζωής είμεθα φίλε 

Αν καταφέρεις να κουβαλάς νερά με χαρούμενη συνείδηση εις θήλυ άξιος
-αν όχι φορέας ενός ρεκλαμαδόρικου τίποτα -

- Γεια χαρά μεγιάλε

- Ώρα για εκσπερμάτιση  για τσιγάρο  για μαθηματική φυγή προς 

το λερωμένο μου ξέφωτο της αναζήτησης μιας απόλυτης θεραπευτικής 

-μη σκέψης

-Κλείστε το φως κι ανάψτε την τηλεόραση

θέλω να κοιμηθώ εξαπατημένος κι αυτό το βράδυ