Μουνί ρετσινί

Τα βαρετά νικημένα θηλυκά βάφουν τα χείλη τους 

πριν το χάραμα σε θολό καθρεφτάκι αυτοκινήτου 

κριτή της βραδυνιάτικης ασιχασιάς τους 

Μια Βιετκόνγκ μικρή γυναίκα όλη μουνί 

κοιτά ένοχα οπίσω της πριν τσιμπήσει το παντελόνι 

με τα δάχτυλα βγάζοντας το λάθος εσώρουχο 

απ΄ τη θυμωμένη κωλοτρυπίδα της 

Σφουγγαροπερπατώντας σιμά σε οίστρο καυλημέρας 

μυρίζει τινινίνι από μητέρα θεό φύσει μακρά μεικτή 

με σοκολά Παυλίδη και ψόφιο ζώο σ΄ ελληνικά άσφαλτα 

Αγγίζεις αν είσαι τυχερούκλα ότι ζητάς 

κι αδίκως περιμένεις να σε νανουρίσει φορέβα 

ωσάν φανταράκι μολυβί αγκαλιά ανάμεσα στα χείλη του 

μέχρι να λιώσεις παντελόνια

Γεύεσαι νερό με γεύση κι εξαρτάσαι
Προσκυνάς τη λεκάνη και σιχαίνεσαι ίδιον κι απαραλλάχτα

μα το πάντα υπερατού δικό σου τοτέμ που γεννά δον φον 

σωτήρες
μέτριους
τρελούς
σοφούς
Να του ανοίγεις φθηνές σαμπάνιες δικέ τους
Να το ταγίζεις σπιτικές μακαρονάδες δικέ μου
υπό το φως φτηνιάρικων ρεσσό και χεσπρέσσο
Να του μιλάς χτυπώντας τη γλώσσα γραβάτα σου

στη χορδή της παγκόσμιας γκάβλας του
Να το υπηρετείς ωσότου γενείς παιδί μιας ακόμα 

απατημένης μητέρας των παιδιών σου
Να θεωρείς μετ΄ από κωλοπιλάλες κουβέντες

πως αυτό ειν΄ το καγκελοκερικεντέ αποτοξίνωσης

και ψυχοθεραπείας σου κεντρί κρυφοπληγίτσα

Να μπαίνεις εν του με στωική ωρολογιακή ευλάβεια
κι ουχί μ΄ επιπόλαια υπνική άπνοια -θα σε τιμωρήσει
Να κρύβεσαι μέσα του όταν φοβού μη Δαναού δώρο
Είναι σαν να σ΄ αγκαλιάζει η μάνα σου ενώ ξεγελιέσαι 

απ΄ τα τριχωτά γοριλάκια του κρινοδάχτυλου 

που μασάν ξουράφια και δέρνουν 10 στο καθηβραδινό

της καθισιάς λες και τρώνε τις μάπες τους ουχί μοναχά 

απ΄ αυτό που κρατά το καράβι αβύθιστο εσαεί και βλαξ 

-ο μαλάκας σου

Κατεβάζοντας τα φασιστικά βρακιά μου

βρομάω και μ΄ απολαμβάνω 

κι ας αναφωνούμε τουγκέδα 

με μητριά ρετσίνα εις κι ανά χείρας 

-Εβίβα μουνί σχώρα μας