Τους είπαν

Ενώ καθόμουν και θαύμαζα 

τα ιερά υγρά φορέματα
Πλησίαζε το τέλος μου
Τους είπα
Μη πείθεστε από δηθένων 

ψυχικά νεόπλουτους φασίστες
Τρόπος να ζήσεις ξανά
είναι να αρχίσεις να πεθάνεις 

για χάρη πάρτη σου
Ουχί επινοώντας τραγάνα

οκαζιόν επίλογο υστεροφημίας 

Δεν ήξεραν πως να ξεράσουν 

πάνω στα λεφτά αισθήματα τους
Να ζήσουν αγκαλίτσα με τ΄ όλον 

μαθητεία κατάρα στον λαδέμπορα

Κι ήρθε κι έδεσε η Μις κρίση
Συ όρισες
συ ξέσκισες
συ άφησες
συ κέρδισες
συ χάθηκες
Τους είπα
Ένα ίσον κανένα νόημα εν ζωή
Μονάχα θανατικό στον εγώ
Αφύπνιση ποιας παναφύ ζωής
Αν δε φοβού σκεψ σκεψ εντατίκ
Κι εχθεσήμερον ήτο πνιγηρά το ίδιο 

και θα ΄ναι είτε στα 20- 40 -80 

είτε στα είτε φιληθείτε στόμα με κώλο

Ενώ καθόμουν και θαύμαζα 

τα ιερά υγρά φορέματα
και πλησίαζε το τέλος μου -τους είπα
Παλέψιμο ον με το επινόημα εγώ γίνε
η άφησε το να σε κυβερνά στρόφι
αφού επιλέγεις αναντάμ παπαντάμ 

αν θα το γευτείς δανεικαριά

η να ξεφοβίζεσαι για ολίγο

Νίκησε και ρε το επινοημένο γω 

για χάρη μιας ετοιμόγαμης πίστης
Αγάπης
Δόξας πατρί ζωής

ψευδεπώνυμα και περιπαικτικά 

Ουχί ζητώντας ελεημοσύνη 

απ' τα άλλα αρπαχτικά 

παρά ζητώντας συχώριο απ΄ τα μέα σου
Ηττήσου διά το δοκούν μιας θέωσης
που άρχεται δε στρέχει και τερματίζει Εν

ουδέ για χάρη ενός χειροκροτήματος
Τους είπα
Η πίστη που ψάχνεις χώρα μες σε άλλους

εις οδόν Απιστεύτου είναι ο φόβος 

να δούμε τι είμεθα βαθέος 

μες τη τρέλα που δεν αντέχεις